"හැඟීම් බොහෝමයක් තිබ්බට ඒවයේ උප්පත්ති මූලය බොහෝ වෙලාවට අපිම හෝ අපිට ලඟම මනස උසස් වූවෝ. ඒ වගේම ගැහැණිය හැඟීම් උත්පාදනයේ ඉහලම තැනක ඉන්නවා. මේ එතනින් එහාට ගිය හැඟීම්, වචන කරපු ලියමනක්...."


Monday, July 15, 2024

එයා මට හොඳ වැඩියි!


පුදුම විදියට වද දෙනවනෙ ඔයා මට!

එයා ඒ කරපු චෝදනාවෙන් මං ඇකිළිලා ගියා. මං එහෙම වද දෙන මිනිහෙක් නෙමෙයි. විශේෂයෙන්ම ආදරේ කරන ගෑනිට. මං එයාගෙන් ඒ කතාව අහගත්තෙ ප්ලේන්ටියක් හදලා ඉල්ලපු නිසා. හැබැයි මං ඇත්තටම එයාට වද දෙද්දි එයා ඒක වදයක් විදියට දැක්කෙ නෑ. එයා ඒක විඳලා තිබුනා. එයාට වදයක් වුණේ ඉඩක් ලැබෙන වෙලාවට එයාගෙ ගෙදරට ගියාම එයාට මගේ තුරුලට වෙලා ඉන්න දෙන්නෙ නැතුව තේකක් හදලා දෙන්න කියන එකට.

එයා මාව ඉනෙන් අල්ලලා උස්සලා බිත්තියට හේත්තු කළේ හරිම සැහැල්ලුවකින්. ඒ හයිය අතෙන් ඉස්සිලා, බඩට හිර වෙලා, ඒ දරදඬු ලිඟුව ඇඟ ඇතුළට කිඳා බැහැලා තියෙද්දිත් මට දැනුනෙ කියාගන්න නොතේරෙන නිදහසක්. මං කකුල් දෙක එයාගෙ ඉණ වටේ දාලා බැඳගත්තා. නවතින්නැති රිද්දමයකට එයා ඉණෙන් උස් මහත් වෙද්දි, මගෙ ඇස් වැහිලා මට පෙනුනේ මං ආසම තැන. මගෙ මහත්තයගෙ තුරුල්ලෙ සීතලේ ගුලි වෙලා ඉන්න හැටි. හැබැයි මට මේක වැරැද්දක් විදියට දැනුනෙ නෑ, මං එයාගෙ බලහත්කාරකමට අකමැත්තක් ඇඟෙව්වෙත් නෑ, මගෙ හිත වගේම ඇඟත් ඒ බහට අවනත වෙලා හිටියෙ. 

මං එයාගෙ ඔෆිස් එකට වතුර අදින මිනිහෙක්. එයා ඒ ලියලා තිබ්බෙ මං ගැන. ඔව් මං වතුර අදිනව. එයාගෙ ඔෆිස් එකට සතියකට පාරක්. ඒ වෙලාවක තමයි එයාව දැක්කෙ. වතුර ​බෝතල් විස්සක් ඇද්දත් ලොකු මහන්සියක් දැනුනෙ නැති වුණාට, අන්තිම වතුර​ බෝතලෙත් තියලා ඉවර වුණාට පස්සෙ එයා මට මම ම උඩට ගෙනාපු වතුර එකක් අතට දුන්නා. ඒ දුන්නෙ එයාම බොන බෝතලෙට දාලා. බෑ කියන්නත් හිත කිවුවට, හා කියන්න තරමෙ ලස්සනක් ඒ ගෑනු ඇඟේ මං දැක්ක. මං ඒ වෙලාවෙ තමයි හිතුවෙ එයා මට ආදරේ ඇති කියල. දෙවනි වතාව වෙද්දි මම වතුර අරං ගිය ගමං එයාට වතුර පුරවගන්න එන්න ඕනෙ වුණා. තුන්වෙනි වතාවෙ මං එතනට යන්න කලින් එන බව කියලා එයාට මෙසේජ් එකක් දාන්නත් ඉඩ පහසුව හැදිලා තිබුණෙ. මග මුණගැහෙන්න බැරි බව එයාම කියලා, හස්බන්ඩ් නැති මොහොතක එයාම මාව ගෙන්නා ගත්ත. ඒ ඇඳ හරිම සනීපයි. මං තව අවුරුදු දහයක් වතුර ඇද්දත් ඔය වගේ මෙට්ටෙක නිදියන්න වෙන්නෙ නැති බව දන්න නිසා මං ඉඩක් ලැබෙන වෙලාවක එහෙ ගිහින් ඒ ඇඳේ නිදාගත්තා. එහෙම වෙලාවට එයා මට මූසලයා කියල බැන්නා. එයාට ඕනෙ මං එයා ගාවදි ඇහැරිලාම ඉන්න. එයාට නින්ද ගියොත් විතරක් නිදාගන්න. මට ඒ සැප ඇඳේ නින්ද යන එක, එයාගෙන් තේකක් ඉල්ලන එක එයාට කරදරයක්. එදා තමයි මට හිතුනෙ එයා මට ආදරේ නෑ කියල.

එයා මට ආදරේ නොවීම ගැන දුක හිතෙද්දි තමයි මට තේරුණේ මං එයාට ආදරෙයි කියල. වැස්ස පෑවුවට පස්සෙ කුඩේ මහ කරුමයක් විදියට දැනෙන එක නවත්තගන්න බෑ. ඒක කුඩේ වැරැද්දකුත් නෙමෙයි. අපේ වැරැද්දකුත් නෙමෙයි. අපි දැනගන්න ඕන නොහිතූ මොහොතක වැටෙන ඕනෙම මහ වැස්සක නොතෙමී ඉන්න පුළුවන් තරමට සූක්ෂම වෙන්න. නැත්තං තෙමුනත් ගානක් නැති තරමට හිත දියුණු කරගන්න. ඒත් බැරි නං නොතෙමි ඉන්න උදව් කරපු කුඩේ ගැන කේන්ති නොගෙන ඉන්න.

එයාගෙ ඇඳ ළඟම එයා මගෙ ගැන ලියපු පොඩි පොඩි මතක පිරිච්ච පොතක් හම්බුණා. ගොඩක් වෙලාවට එයාට ඇඟ මහන්සි වුණාට පස්සෙ නින්ද යනවා. මමත් නිදියන්න ආසා වුණත්, මේ මතක පොත කියෙව්වට පස්සෙ මට නිදියන්න හිතෙන්නෙ නැති තරමෙ අවුලක් ඔළුවට එනවා. ඒවා කියවලා බලද්දි තේරෙන්නෙ මම එයාට බලහත්කාරෙන් දේවල් කළා වගේ. ඒත් එයාටයි ඒ හැඟීම ඕනෙ වුණේ. එයාට ඕන වුණේ මගේ අතින් දූෂණය වෙන්න. රේප් ෆැන්ටසි එකකට එයාගෙ හිතේ තියෙන ආසාව ගැන එයා මට කිවුවෙ මං එයාගෙ ඇඟට අතක්වත් තියන්න කලින්. එයා එයාට වෙන්න ඕනෙ දේ මට කිවුව. මං ඒක කළා. ඒත් එයා ඒක අගය කළේ නෑ. හිත කැමතිම සතුට දරාගෙන හිටියා. මං එයාට ආදරේ කළා. මං ඒ බව කිවුවා. ඒත් එයා ඒක අගය කළෙත් නෑ. අමාරුවෙන් හම්බු කරලා වියදං කරලා ඉතුරු වෙන සොච්චමෙන් මං එයාට තෑගි අරගෙන ගියා. ඒත් එයා ඒක අගය කළේ නෑ. රුපියල් දාහක චොක්ලට් එකක් අරගෙන ගිය දවසකත්, ඔන්න ඕක මේසෙ උඩින් තියලා ගිහින් ඉක්මනට නාගෙන කාමරේට එන්න කියල විතරයි එයා කිවුවෙ. එයා කියන කියන විදියට නිදිවදිනවට එයා මට සල්ලි දුන්නෙත් නෑ, ආදරේ දුන්නෙත් නෑ. මගේ හිතේ තිබුණු ආදරේ වෙනුවෙන් මං ඒ දේ කළා විතරයි. දවසක් මගෙ අතේ එයාට තෑග්ගක් ගෙනියන්න සල්ලි තිබුණෙ නෑ. එදා මං ඒ ගැන මගේ හිතේ දුක කියද්දිත් කිසිම ගානක් නැතුව එයා, ඒකට කමක් නෑ ටක් ගාලා ගිහින් නාගෙන කාමරේට එන්න කියලා විතරයි කිවුවෙ.

අද එයා ආවෙ මගෙ ළඟ දවස් තුනක් ඉන්න බලාගෙන. දැන් මේ දවස් තුනම මගෙ ඇඟ හපයක් වෙනකං එයා අතින් තැලේවි. හස්බන්ඩ් ආයෙ ගෙදර එන්නෙ දවස් පහකින්. මං ඇඟේ අමාරු නැති වෙන්න අන්තිම දවස් දෙක වෙනිවැල්ගැට බීලා හොඳට නිදාගන්නයි හිතුවෙ. එයා එන හැටි, ආපු ගමං හිනාවක්වත් නැතුව දොර වහල දාලා මාව උස්සගන්නෙම මගෙ මුළු වම් කනම එයාගෙ කට ඇතුළට දාගෙන. ඒ මොහොතට මට ඒ කන ඇහෙන්නෙ නැතුව යනවා. එහෙමම අරගෙන යන්නෙ මාව කාමරේට. කනෙන් බෙල්ලට, බෙල්ලෙන් තොළට, තොළෙන් මුළු සරුවාංගෙම ඉවර කරලා දාල එයා මාව තුරුළු කරගන්නව. මිදෙන්න බෑ ඒ තුරුල්ලෙන්. මිදෙන්න හිතෙන්නෙත් නෑ. ඉතිං මං හිත හදාගන්නව මේ ඉන්නෙ මගෙ මිනිහා කියල. එතකොට මට එහෙමම වැටිලා ඉන්න ලේසියි. එයා යද්දි මම නිදියගෙන හිටියොත් මට කියලවත් යන්නෑ. ඇහැරිලා හිටියොත් මූණවත් නොබලා, අහක බලාගෙන "මං යනව" කියල එයා යනව.

මෙයා ලියන්නෙම බොරු. මෙයා ලියන ඒවා කියෙව්වම මට මං ගැනම අප්පිරියයි. මං ආදරේ කරන ගෑනිට මං කවදාවත් මෙහෙම කරන්නෑ කියල මගේ හිත දන්නව. මෙයා මට මුල්ම දවසෙ මෙයාට පාරක් ගහන්න කිවුවමත් මගේ හිත බෑ කියලමයි කිවුවෙ. ලේ එන්න හපන්න කිවුවම ඒක නොකළා කියලා එයයි මගේ කම්මුලට ගැහුවෙ. එහෙම කෙනා මං ගැන මොනවද මේ ලියන්නෙ? සමහර දේවල් ඇත්ත තමයි. ඒත් ඒ සිද්ධ වෙච්ච විදිය ගැන මෙයා ලියල තියෙන්නෙ ඇත්ත නෙමෙයි. 

අද අතේ සල්ලි නොතිබුනු නිසා මං එයාට පාරෙ ඉඳලා මං අරං ගිහින් කාමරේ තියං හදාපු පූස් පැටියව ගෙනත් දුන්නා. ඒ පූස් පැටියව දැකලා නං එයා ආසා වුණා. අනිත් තෑගි ගැන කිසි හැඟීමක් නැතුව බැලුවට එයාගෙ ඇස් මේ වතාවෙ නං සතුටෙන් දිලිසුනා. පූසාට දාන්න නමක් ඇහුවා. මම ඒ වෙද්දි ඒ පූස් බබාට කිවුවෙ ඇජූ කියලා. එහෙම කියන්න හේතුව ඇහුවම මම පූසගෙ පස්ස පැත්තෙන් උස්සලා පෙන්නුවා. උට තියෙන්නෙ එක ඇටයයි. බිජු ඇටේ - ඇජු බිටේ වෙච්ච හැටිත්, හුරතලේට ඒ නම ඇජූ වෙච්ච හැටිත් මං එයාට තේරුං කළා. අද එයා මට බොන්න බීම එකක් හදලා දුන්නා මං ඉල්ලන්නෙත් නැතුව. ඊටපස්සෙ මාත් එක්කම ෂවර් එක යටට ආවා. ෂවර් එක වැහෙද්දිත් අපි දෙන්නගෙ දැඟලිල්ල පටන් අරගෙන තිබුණෙ. අද නං අපි දෙන්නා ඇඟ පිහිදාගත්තෙත් ඔක්කොම වැඩ ඉවර වුණාට පස්සෙ. ඇඳ හොඳටම තෙත් වෙලා. ඒ අපි නාපු වතුරෙන් විතරක්මත් නෙමෙයි. 

අද එයා මට මං ගැන ලියපුවා කියවන්න දුන්නෙත් නෑ. එයා මට ආදරේ කරනව කියල මගේ හිතටත් තේරුණා. මං ඔයාට ආදරෙයි කියල මම දහස් වෙනි වතාවට විතර කිවුවම, අද පළවෙනි පාරට එයා මාත් කියල කිවුව. මේ කතාව සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වුණේ පාර අයිනෙ ඉඳලා ඇහිඳ ගත්තු පූසෙක් හින්දද? මම මගේ යාළුවො කිසිම කෙනෙකුට එයා ගැන කිවුවෙ නෑ. ඒ මං ආදරේ කරන මනුස්සයා. එයා ගැන කවුරුවත් නරක හිතනවට මම කැමති වුණේ නෑ. මම දන්නවනෙ අපේ උන්ගෙ හැටි. මට එක පාරට එයා එක්ක ආදරෙන් බැඳීම ගැන මට තිබ්බ නොතේරීම මම එයාට කිවුවා. අද කවදාවත් නැතුව මාව උකුලෙන් නිදි කරව​ගත්ත. එයාට ඇඬුනා.

එයා මට කියල බලහත්කාරකං කරවගන්න තරමට, මට හිතුනෙ එයාට ලෝකෙන් හංගන ඇරියර්ස් එකක් ඇති කියල. පුංචි කාලෙ සිද්ධ වෙච්ච කාටවත් කියාගන්න බැරි වුණු බලහත්කාරකමක්. එහෙමත් නැත්තං එයාගෙ කසාද මිනිහාගෙන් හරිහැටි නොලැබෙන ලිංගික සැපයක්. එහෙමත් නැත්තං ගෙවල්වලින් බලහත්කාරයෙන් කසාද බන්දපු නිසා එයාට මගහැරුණු මගේම පෙනුම තියෙන පරණ පෙම්වතෙක්. මේ වගේ හේතු ගොඩක් මං හිතේ හදාගෙන හිටියා. ඒ මාව එයාගෙ උකුළෙ නිදිකරවගෙන එයාට ඇඬෙන්න කලින්.

අද එයා ඇඬුවා විතරයි. දිගින් දිගටම මගෙන් සමාව ඉල්ල ඉල්ල එයා ඇඬුවා. මමත් ඇඬුවා. ඇයි මම ආදරේ කරන ගෑනිට ඇඬෙනවනෙ. ඉතිං මටත් ඇඬුනා. එයාට ඕනෙ එයාගෙ මිනිහගෙන් ඈත් වෙන්න. එයා මෙයාට හොඳ වැඩියි ලු. ඒක මෙයාට දුකක්ලු. යන්න කිවුවට ඒ මනුස්සයා යන්නෙත් නෑලු. එනිසා ඉස්සර ඉඳම්ම වෙන කෙනෙක් එක්ක සෙක්ස් කළ බව පේන්න මේ විදියෙ නෝට්ස් ඩයරියක ලියලා ඇඳ ළඟින් තියාගත්තලු. ඒවා මනුස්සයා දැක්කත් ගනං ගත්තෙ නෑලු. ඊටපස්සෙ මාව ගෙන්න ගත්තලු. මගෙ ෆොටෝ එයා ළඟ තියාගත්තලු. මගෙ අතින් ඇඟේ තියාගත්තු පාරවල් පේන විදියෙ ඇඳුම් ඇන්දලු. එයා හිතන්නෙ එයාට එච්චර හොඳ මිනිහෙක් ලැබිය යුතු නෑ කියලලු. එනිසා දිගින් දිගටම මේ දේ පෙන්නද්දි, දවසක් එයාගෙ මනුස්සයා ඇහුවලු, මට යන්න ඕනෙ නෑ... ඔයාට යන්න ඕනෙද... කියල... මෙයා කිවුවලු මට ඔයාව එපා වෙන්නෙ නෑ... ඔයාටයි මාව එපා වෙන්න ඕනෙ... කියලා. මෙයාට ඕනෙ ඒ මනුස්සයා මෙයාව දාලා යනව දකින්නලු. අද වෙද්දි ඒ ආදර කතාව තියෙන්නෙ එතන. මේ ඔක්කොම සංගෙඩි මගේ ඔළුවට වැටුනෙ තෑග්ගක් ගන්න සල්ලි නැතුව පූසෙක් උස්සන් ආපු නිසා. දැන් මට දෙන්න උත්තරත් නෑ.

කොහොමින් කොහොම හරි දැන් මෙයා මට ආදරෙයි කියල තියෙනව. ඒ ගෙදරින් ආවට පස්සෙත් මගෙ කකුල් තාම ගැහෙනව වගේ. වෙනදට එයා කියන විදියට නං මම ගියාට පස්සෙත් එයාගෙ කකුල් දෙක තමයි ගැහිලා තියෙන්නෙ. මං ආදරේ ගෑනි අද මට ආදරෙයි කිවුව. හරි නං මං සතුටෙන් ඉන්න ඕනෙ. ඒත් මං මේ තරං සංකීර්ණ ආදරේක පැටලුනාමයි. කසාද බැඳපු ගෑනියෙක්. කසාදෙන් අයින් වෙනවට ආස ගෑනියෙක්. ඒකත් තමුන් අයින් නොවී මිනිහා අයින් වෙනකං බලං ඉන්න ගෑනියෙක්. ඒකට හේතුව තමුන්ට වඩා මිනිහා හොඳ නිසා කියලා හිතන ගෑනියෙක්. මං ආදරේ කරන ගෑනිට ඕනෙ වුණේ කවදාහරි එයාගෙ මිනිහා එයාව දාලා යන එක දකින්න. ඒකයි මං ඒ ගෑනිගෙ මනුස්සයා එනකං ගේ පිටිපස්සෙ හැංගිලා බලං හිටියෙ. මං ඒ වෙලාවෙ බොරුවට ගේට්ටුවෙන් එළියට ගියාට ආයෙ ගේ ඇතුළට පැන්නා. දැන් එයාගෙ මනුස්සයා එයාව දාලා ගිහින් ඉවරයි. ඒ බයටයි මගෙ කකුල් තාමත් ගැහෙන්නෙ.

මේ ඔක්කොම කරලත් මට එයාව නොලැබුනොත්? එයාව ලැබිලත්, මමත් එයාට වඩා හොඳ මිනිහෙක් කියලා එයා හිතුවොත්?


Tuesday, April 16, 2024

දැන් මට කරන්නකො


ඒ මිනිහව යවපල්ලා! මගේ වැරැද්දෙන් මං හැප්පුනේ.

 මං පාර මැද්දෙ බිම වැටිල ඉඳගෙන බෙරිහං දුන්නා. ඒත් නුගේගොඩ පිරිච්ච කපුටො වගේ මිනිස්සු ගොඩ ඒවා ඇහුවෙ නෑ. රොටරියෙ කොල්ලො ටික එකතු වෙලා අර අහිංසකයට ගහන්න ලෑස්තිය. මං බැරි අමාරුවෙන් නැගිටින්න උත්සාහ කළා. දකුණු පැත්ත පණ නෑ. හැප්පුනු පාර කම්මුල උඩ පුපුරු ගැහුවා. මං ඒ වාහනේ ළඟට ඇදුනා. ලස්සන කෙල්ලෙකුත් හිටියා ඉස්සරහා සීට් එකේ. උන් දෙන්නව වට කරගෙන මිනිස්සු බනිනවා. ඔතන ලස්සන කෙල්ලෙක් නොහිටියා නං මෙතන මෙච්චර චන්ඩි වටවෙලා නොඉන්නත් තිබුණා. ලස්සන කෙල්ලෙක් අසරණ වුණාම ලිංගික දුප්පතුන්ගෙ හිතට ලොකු සතුටක් දැනෙනවා. තමුන්ට හිමි කරගන්න බැරි දේවලුත් අසරණයි කියලා දැකීම, පහත් කිරීමේ විනෝදය, ලිංගික දුප්පතුන් පිරිච්ච රටකින් එකේක විදියට එළියට එනවා. මං ඊට මොහොතකට කලින් මගේ ජීවිතේ කාපු තඩිම බූට් එක කාලා හිටියෙ. 

ඒ මිනිහව යවන්න! මගේ වැරැද්දෙන් මං හැප්පුනේ.

මායි ගෑනියි අතරේ අවුරුදු හතක් තිබ්බ ලවු එක නැවතිච්ච ගමං මට කරන්න දෙයක් හිතාගන්න බැරි වුණා. මුලින්ම හිතුනා කොහුවල ගිහාන්ස් එකට ගිහින් ටිකක් බීලා, ගෑනිට පේන්න සෙන්ටිමෙන්ටල් පෝස්ට් එකක් දාන්න. ඊටපස්සෙ හිතුනා ගෙදර ගිහින් ෆෝන් ඕෆ් කරලා හොඳට නිදාගෙන බලන්න. ඊටත් පස්සෙ හිතුනා, මෙහෙමම ඔෆිස් එක​ට ගිහින් ටිකක් වෙලා වැඩ කරන්න. ඔය මගුල හිත හිත පාර පනින්න ගිහින් තමයි අරූගෙ වාහනේ මාව හැප්පුනේ. ඌ මාව ඉස්පිරිතාලෙකට ගෙනියන්න ලෑස්ති වුණේ. ඌ බය වුණා මං එතනින් ෂේප් වෙලා ගිහින් පොලිස් එන්ට්‍රියක් දැම්මොත් උට කෙළ වෙයි කියල. එහෙමත් නැත්තං එතන ඉන්න එවුන් ඌට ගහයි කියලා. උගෙ කෙල්ලට එතන කරකියාගන්න දෙයක් නැති වෙයි කියල. මං ඒ නිසා ඌට එකඟ වෙලා උගේ වාහනේට නැග්ගා.

මං ඉස්සරහින් බහින්නං මචං. මට ලොකු අවුලක් නෑ.
කිවුවට ඌ ඇහුවෙ නෑ. ඒත් අන්තිමට ඌ පිළිගත්තා. උගෙ කෙල්ල සුපර්මාකට් එකකින් බැහැලා ගිහින් මට වෙට් ටිෂූ පැකට් එකක් ගෙනත් දුන්නා. ඒක තියලා බලද්දි තමයි ලේ එන තරම පෙනුනෙ. මං ෆෝන් එක අරගෙන ෆ්‍රන්ට් කැම් එකෙන් මූන බැලුවා. හොඳටම තඩිස්සි වෙලා. මං එච්චර වෙලා හිතාගෙන හිටියෙ, මේ ඇක්සිඩන්ට් එක ගැන අම්මට නොකියා ඉන්න. ඒත් දැන් මොකුත් නොකිවුවොත් ඒ මනුස්සයා හිතන්නෙ මං ගහගෙන කියලා. මං එහෙම ගහගන්න යන එකෙක් නෙමෙයි. මට කරකියාගන්න දෙයක් නැති වුණා. මූ මාව ගෙදරට ගිහින් දාන්නයි මේ යන්නෙ. මං ආයෙත් වෙට් ටිෂූ පැකට් එක ඉස්සරහා සීට් එකේ හිටපු කෙල්ල අතට දෙද්දි, ඒකි මගෙන් ඇහුවා ඒක පිටිපස්සෙ තියෙන හෑන්ඩ් බෑග් එකට දාන්න පුළුවන්ද කියලා. ඒ හෑන්ඩ් බෑග් එකේ පොඩි කෑල්ලක ෆොටෝ එකක් තිබුණා. ඒ ෆොටෝ එකේ ඒකි හිටියෙ වෙනිං කොල්ලෙක් එක්ක. දැන්නං මගේ හිතත් ගැස්සෙනව. ඒ කියන්නෙ මේකි මේ යන්නෙ හොර ගමනක්. දැන්නං මටත් ආසයි බොරු අමාරුවක් ගන්න. ඒත් මං මොකුත්ම නොකියා, ඒකිගෙ හෑන්ඩ්බෑග් එක ඇතුළට මගේ බිස්නස් කාඩ් එකක් දැම්මා. බලාපොරොත්තු තමයි මිනිස්සුන්ව ජීවත් කරවන්නෙ.

ජින් ටිකක් බීලා, හොඳ නින්දක් දාලා ඇහැරිලා අම්මා හදපු චිකන් ස්වීට්කෝන් සුප් එකක් ගැහුවා. හවස් වෙලා. ඔෆිස් එකට කතා කරලා හෙට දවසට නිවාඩුවකුත් දැම්මා. සේව් නොකරපු නම්බරේකින් dan mokada? කියලා අහලා මෙසේජ් එකක් දාලා තිබ්බා. ඒ අර මාව හප්පපු බුවාගෙ හොර ගෑනි නෙමෙයි. ටික වෙලාවකට කලින් මාව දාල ගියපු මගෙ ගෑනිත් නෙමෙයි. ඒ තමයි මේ හැමදේටම හේතුව. මගෙ පරම පිවිතුරු ප්‍රේමවන්තියගෙ ළඟම යාළුවා. තර්ඩ් වීල් එකක් විදියට ළඟට එද්දි මායි එයයි මෙහෙම වෙයි කියල මං හිතුවෙම නෑ. අපි දෙන්න හැමදේම එළිපිට කතා කළා. අපි හොරෙන් හොරෙන් කතා කරන්න ගත්තු දවස මට අද වගේ මතකයි. මං මසාජ් කරන විදිය නියමයි කියලා, මගෙ ප්‍රේමවන්තිය එයාට කියලා තිබුණා. අපි තුන් දෙනා අලුත දාපු කැෆේ එකක ඉන්න වෙලාවක ඒ ගැන කතාවක් ඇදුනා...

එයා - මසාජ් කරන එක නං හොඳයි, ඒත් අත් දෙක උරහිස් දෙකෙන් නවතිනව නං විතරක්.

මම - ඊට පහළට ගියා කියලා ඇති වැඩක් නෑනෙ. මොකුත් නෑනෙ.

මං කියපු ටික කිවුවෙ වොෂ්රූම් එකට යන්න නැගිට්ට මගේ ගෑනිට නෑහෙන්න, අරයට විතරක් ඇහෙන්න. එයාට ඒකට හිනාවක් ගියා. එයා ඒ හිනා වුණේ තමුන්ගෙ හොඳම යාළුවගේ නැති දේකට. ඇත්ත, මගේ පෙම්වතියට දෙතනක් තිබුණෙම නැති තරං. වරු ගනං එල්ලිලා ඉඳලත් ඒක ලොකු කරගන්න මටත් බැරි වුණා, එයත් ඒක ගැන හිතින් වද වුණා. හිනා වුණාට පස්සෙ එයාටත් තේරුණා එයාට වැරදි දේකට තමයි හිනා ගියේ කියලා. එවෙලෙ ඉඳන් අපි දෙන්නා රහසින් කතා කරන්න පටන් ගත්තා. මේ රහස් කතාවෙ සති දෙකකට විතර පස්සෙ එයා වෙනිං සිම් එකකින් මෙසේජ් කරන්න පටන් ගත්තා. මං ඒ මෙසේජ් ඩිලීට් කරන්න පටන් ගත්තා. එහෙම තමයි මම එයාගෙ උරහිස් මසාජ් කරන තැනට මේ කතාව දිගැස්සුනේ. අන්තිමට ඒක උරහිස් වලින් නැවතුනේ නෑ. මාස දෙකක් විතර ගත වෙද්දි මං උරහිස්වලින් පටන් ගත්තෙත් නෑ. ප්‍රේමවන්තිය එක්ක එකම මේසෙ වාඩි වෙලා ඉද්දි පවා මේස රෙද්ද යටින් අත දාලා මගේ ලිඟුව පිරිමදින ඇගේ සුමුදු අතේ පහසට මම ආසා කළා. මං හිතන්නෙ අපි වැඩිපුරම ආසා කළේ එයාගෙ හොඳම යාළුවාත්, මගේ ප්‍රේමවන්තියත් ඉදිරිපිටම මේ හොර වැඩේ කරන්න. වාසනාවකට ඒ දෙන්නම එක්කෙනෙක්. ඇස් හතරකට හොර කරනවට වඩා ඇස් දෙකකට හොර කරන එක ලේසියිනෙ. ඉඳලා හිටලා අපි වෙනම තනි වුණා. ඒ දවසට ​එයා අරයගෙන් ඇඳුමක් ඉල්ලගෙන ඇඳගෙන ආවා. ඒවා හෙමින් හෙමින් අයින් කරද්දි අමුතු කිතියක් මගෙ හිතට දැණුනා. අරයගෙ ෆ්ලැට් ටීෂර්ට් මෙයාගෙ පිරුණු දෙතන නිසා බුරිය ගාවට වෙනකං ඉස්සිලා. අපි අරයව කිසිම මොහොතක අපේ ගත ළඟින් අයින් කළේ නෑ. හිතින් අයින් කළේම නෑ.

මම - අපි කවදාහරි මේක නවත්තන්න ඕනෙ කවදද කියල දන්නවද?

එයා - මේ වගේ වෙලාවකම ඇයි ඕක කියන්න මතක් වුණේ? හරි කවදද?

මම - අරයයි මමයි ආදරේ නොකරන දවසක.

මගේ පෙම්වතියටත්, එයාගෙ හොඳම යාළුවාටත්, කියන එකම කෙනාට අපි දෙන්නම කිවුවෙ අරයා කියලා. අපි දෙන්නගෙම හිතට ගිල්ටියක් තිබුණා අරයගෙ නම කියන්න පවා.  

නම කියන්න හිතෙන්නෑ නේද? වෝල්ඩමෝට් වගේ. 

අපි දෙන්නම ඒ ජෝක් එකට හිනා වුණා. අපි දවසම ළඟින් හිටියත්, නිරුවතින් ඇතිල්ලුනත්, සුරතාන්තයෙදි පවා අපි දෙන්නා අමාරුවෙන් ඔක්සිජන් ටිකක් නාහෙට උරාගද්දිත් මතක් වුණේ අරයව. ඒ තරමටම එයා අපි දෙන්නටම බැඳිලා හිටියා. දවසක අපි තුන්දෙනාටම මෙහෙම ඉන්න පුළුවන් නං හොඳයි කියන එක මගේ හිතට හිතුනත් මං ඒක එයාට කිවුවෙ නෑ. ඒ වෙනුවට මං ගෙදර ඇවිත් ඒ ගැන මතක් කරලා ස්වයං මෛථුන්‍යයේ යෙදුනා. මුලින් මුලින් මගෙ සුරත ඒකට අනුබල දෙන්නැති ගතියක් මට දැණුනා. ඒත් මං බලහත්කාරයෙන්ම මගෙ අත මට අවනත කරගත්තා. මගේ පෙම්වතිය මගේ ඉස්සරහදිම ඇගේ හොඳම යාළුවගේ පිරිපුන් දෙතන් මැද මුහුණ හොවාගන්නවා මං බලාගෙන හිටියා. මට ඒකට බාධා කරන්න හිතුණෙ නෑ. මං ඒ දිහා බලාගෙන හිටියා. මං දෙන්නටම එකම විදියෙ තෑගි ගත්තා. මං ඒ දෙන්නටම එකම විදියට සලකන්න හිතාගත්තා. මේ එකම විදියට සැලකීම මගේ ඔළුව ඇතුළෙ කොයිතරම් හොල්මං කරාද කියනව නං මං අරයා එක්ක කේන්ති ගිය දවසට මෙයා එක්කත් කතා නොකර හිටියා. එකම අනුපිළිවෙලට දෙන්නා එක්කම රමණයේ යෙදුනා. ඒ පිළිවෙලටම, ඒ කාල පරාසයටම මගේ ඇඟ වැඩ කළා. ඒකෙන් තමයි මගේ පෙම්වතියට මේ සැකය ඇති වුණේ. ඇත්තටම බැලුවොත් ඒක සැකයක් නෙමෙයි. ඇය ප්‍රත්‍යක්ෂ කරගෙන තිබුණා. ඈ මට කතා කළා. ඒ නුගේගොඩදි මාව වාහනේක හැප්පෙන්න ටිකකට කලින්. අපි මුණගැහුනෙ නුගේගොඩ ඩෙවොන් එකේදි.

අරයා - ඔයා මට චීට් කළා නේද?

මම - එයා කිවුවද?

අරයා - නෑ මම එයාගෙන් දැනගත්තා

මම - ඒ කොහොමද?

අරයා - අපේ දානෙ ගෙදරට කලින් දවසෙ රෑ එයා ආපු දවසෙ අපි ෆිල්ම් එකක් බැලුවා. Blue Is the Warmest Colour

මම - ෂෝක්. ඉතිං?

අරයා - එයා මගෙන් මසාජ් කරන්න පුළුවන්ද ඇහුවා. එයාට මතක් වුණා කිවුවා ඔයා මාව මසාජ් කරනවා කිවුව කතාව.

මම - හ්ම්ම්...

අරයා - ඉතිං මං මසාජ් කළා. ෆිල්ම් එකත් මැද්දෙන් නැවතුනා. ඔයා දන්නවනෙ. අපිව අපිත් නොදැනෙ ස්ලිප් වෙන තැන් එනවා. මාව එතනට ස්ලිප් වුණා. එයාගෙ පෑන්ට්ස් අයින් කරද්දි මං දැක්කෙ ඔයා මට අරං දීපු විදියෙම ඒව එයත් ඇඳගෙන ඉන්නවා.

මම - හ්ම්ම්...

අරයා - මං ඒකත් අයින් කළාම දැක්කෙ, ඔයා හැමදාම මගේ ඉනට පහළින් තියන හිකී එක එයාගෙත් එතනම තියෙනවා.

මම - හ්ම්ම්...

අරයා - ඉතිං මං එයාට දැනගන්න තිබ්බෙ නෑ ඔයා එයාටයි මටයි දෙන්නටම එක විදියට සලකනවා කියලා. මං මගේ වැඩේ කළා.

මම - හ්ම්ම්...

අරයා - ඔයා මුලින් මට චීට් කළා. මං ඊට පස්සෙ ඔයාට චීට් කළා. එකම කෙනා එක්ක.

මම - හ්ම්ම්...

අරයා - එයා මට හොඳ යාළුවෙක් නෙමෙයි කියල එයා ඔප්පු කළා. හැබැයි එයා මට හොඳ ගර්ල්ෆ්‍රෙන්ඩ් කෙනෙක්.

මම -හ්ම්ම්...

අරයා - දැන් ඔයාට තේරෙනව නේද, තවත් අපි දෙන්නට එකට ඉන්න බෑ කියල.

මම - හ්ම්ම්...

අරයා -  මං කියන්නෙ ඔයාටයි මටයි...

මම - හ්ම්ම්...


එහෙමයි ඒ ආදර කතාව නැවතුනේ. අද දවසෙ උදේ මගේ පෙම්වතියට මාව හදිස්සියේම මුණගැහෙන්න ඕනෙ වුණු වග ඩෙවෝන් එක බලා පිටත්වෙන්න කලින් මම එයාට කිවුවා. ඒ නිසායි වාහනේ හැප්පිලා ගෙදර ගිහින් ඉද්දි එයා මෙසේජ් කරලා තිබුණෙ dan mokada? කියලා. එයා කීප වතාවක්ම කෝල් කරලා තිබුණා. එයා එයාගෙ හොඳම යාළුවට හොරෙන් ඇයගෙ ප්‍රේමවන්තයාව අල්ලගත්තු විදියටම, ඇයගේ හොර මිනිහට හොරෙන් ඔහුගේ ප්‍රේමවන්තියවත් අල්ලගෙන තිබුණා. හැබැයි එයත් නොදැනෙ අපිත් එයාව අල්ලගෙන.

මං ඒ මෙසේජ් එකට රිප්ලයි නොකර කෝල් එකක් ගත්තා. රිංග්ස් ගියාට ආන්සර් කළේ නෑ. එයා සාමාන්‍යයෙන් ෆෝන් සයිලන්ට් දාගෙන ඉන්න කෙනෙක්. නමුත් හැමතිස්සෙම ෆෝන් එක අත ළඟ තියෙන කෙනෙක්. එනිසා මම දෙවනි වතාවෙත් ගත්තා. එවෙලෙ ආන්සර් වුණා. මට ඒ හෑඟීම් බර සිහින් කටහඬ අඳුරගන්න අමාරු වුණේ නෑ.

 


දැන් මට කරන්නකො!

Wednesday, December 13, 2023

පූජේමි බුද්ධං කුසුමේන නේන

 50,349 Abstract Loneliness Images, Stock Photos, 3D objects ...


හරිම වෙහෙසක් දැනුනෙ දෙදරු පියාට. දවස ආරම්භයේ වෙහෙසම දවස අවසානයෙත් ඉතුරු වෙලා තිබුණා. ඒ කියන්නෙ දවස පුරා කිසිම වෙහෙසක් දැනිලා නැද්ද? දෙදරු පියා පුටුවට බර වෙලා හිතුවා. තැලිලා අව පැහැ ගැන් වුණු කොළ පාටින් තියෙන ලීටර් දෙකේ ස්ප්‍රයිට් බෝතලේ තිබ්බෙ වතුර. දෙදරු පියා ලොකු වතුර උගුරු තුන හතරක් බිවුවෙ කොත්තුව පස්සෙ කනව කියල හිතාගෙන. ඊට එහායින් තිබ්බ හම්පඩ වෙච්චි ඊජීබී මෙගා බෝතලේ. ඒක ඇතුළෙ තිබ්බෙ හුජ්ජ. රෑ මැදියම වෙනකං අරක්කු බීලා, හුරිජ්ජ බර තද වුණාම ටොයිලට් යන්න කම්මැලියි. ඉතිං වෙරි පිට බිජ්ජ කට මුළට ළං කරං ඊජීබී බෝතලේට හුජ්ජ දානව. හුජ්ජ දාන්න ඊජීබී බෝතලේ ගත්තෙ ඒක තද දුඹුරු පාට නිසා. හැබැයි මාස ගානක් තිස්සෙ හුජ්ජ කරපු ඇසිඩ් රස්නෙට ඒ බෝතලේ දැන් ළා දුඹුරු පාටයි. රෑ දාපු හුජ්ජ උදේට අස් කරන හොඳ පුරුද්ද දෙදරු පියාට තිබ්බට, එක වරක් පුරවපු වතුර ඉවර වෙනකංම පරණ වෙවී පල් කර කර බොන කැත පුරුද්දකුත් ඔහුට තිබ්බ. එහෙම තමයි කාලයක් පුරාවට ගැලක් ඇදලා නිදහස් වෙච්ච හරකෙක් හැසිරෙන්නෙ.

කිසිම ප්‍රතිපත්තියක් නෑ හුත්තට. කවදාවත් නොකනව කියන කෑමකුත් නෑ. කවදාවත් නොහුකනව කියල කියන හැඩේක ගෑනියෙකුත් නෑ. හිතට හිතුනු දේ කරලා, හිත ඇතුළෙ ත්‍රිපිටකේට සංශෝධනයක් ගේනව. සමහර කාලෙට සතියෙන් සතියට හිත් ත්‍රිපිටකේ සංශෝධනය වෙනව. සමහර කාලෙට පැයෙන් පැයටත් එඩිට් වදිනව. දෙදරු පියා රස්සාවට යන්න ඇහැරෙනව. හැමදාම පහමාරට ඇහැරෙන්නෙ හතයි තිහට ගෙදරින් පිටවෙන්න හිතාගෙන. පුරුද්දට වගේ හැමදාම පහමාරට ඇහැරෙනව. හතට තමයි ලොකු පුතා එක්ක පොඩ්ඩව ත්‍රීවීල් එකට දාන්නෙ. ඊටපස්සෙයි ඔෆිස් යන්න සූදානං වෙන්නෙ. ඇඳ පැළඳගෙන බත් මුල ඔතාගෙන නෝනගෙ මුව සිඹලා තමයි ගෙදරින් එන්නෙ. රස්සාවට යන්නෙ ගෙදරින් බැහැලා ගෙවල් පාරෙන් හැරෙන පැත්ත අනුව. වමට හැරිච්ච දාට රේල් පාරෙ යනව. දකුණට හැරිච්ච දාට මහ පාරෙ යනව. රේල් පාරෙ නං යන්න වෙන්නෙ කෝච්චියෙ. කැරිම තදබදයක්. එහෙම තදියමක ජැක් ගහන උන් ගැන හුත්තගෙ හිතේ තියෙන්නෙ කේන්තියක්. මහ පාරෙ යන දාට බස් එකක නගින්නත් ඉඩ තියෙනවා, මිතුරෙකුගෙ මෝටර් රථයක එල්ලෙන්නත් ඉඩ තියෙනව. හුත්තට ප්‍රතිපත්තියක් නෑ මදිවට, එක පුරුද්දකවත් ඌ පිහිටන්නෑ. ඔහොම එවුන් එක්ක යන ගෑනු පවු.

එදා උගෙ බර්ත්ඩේක. ගෑනි කැපුවලු කේක්. උට සන්තෝසයි. කවදාවත් ගෑනි උට කේක් කපලා නෑ. තෑගි දීලත් නෑ. ඌ සන්තෝසෙට උගේම කේක් එක කපන්න කලින් විසිල් එකකුත් ගහලා. හුලං පිඹලා නිවන්න ඕන ඉටිපන්දම නිවිලා තියෙන්නෙ විසිල් එකත් එක්ක කටින් පැනපු කෙල තලියට. ගෑනි ඒ ටික පිහියෙන් අරං විසික් කරලා බිමට. බල්ලා කාලා ඒ ටික. ගෑනි දුන්නලු ඔතාපු ලොකු තෑග්ගක්. ඒ තෑග්ගයි කේක් එකෙන් බාගෙකුයි උස්සගෙන මූ සන්තෝසෙට ඔෆිස් ඇවිල්ල තියෙන්නෙ ඌබර් එකක් දාගෙන. ගෙවල් පාරෙන් වමටවත් දකුණටවත් හැරෙන්න වෙන්නෙ නැති දවසක් කියන්නෙ ඌබර් එකක ඔෆිස් එන දවසකට. ඔෆිස් එකේ එවුන්ට කේක් බාගෙ දීලා, ඌ තෑග්ග දාලා ලොකර් එකේ පල්ලට. ඔෆිස් එකේ ගෑනු ටික කේක් එකෙන් මෑත් වෙලා ලොකර් එක ගාව ඉව කරන්නෙ තෑග්ග මොකද්ද? කියල දැනගන්න. ඕකුන් ඔය තෑග්ග දිහා බලලා දෙදරු පියාගේ පවුලේ ආර්ථික තත්ත්වය, උගෙයි ගෑනිගෙයි සහජීවනය සහ ගෑනිගෙ පතිවෘත්තාව ගැනත් ජජ් කරන්න පුළුවන් විදියෙ විභවයක් තියෙන දක්ෂ මිනිස්සු. උන්ගෙ කුතුහලේට කිචි කවන්ඩ හිතාගෙන අපෙ හුත්තා නෙමෙයි තෑග්ග ඇරියෙ. ඌ වෙනදට ඇරලා දාලා තියෙන ලොකර් එකත් ලොක් කරා. එහෙමයි ලෝකෙට කැරියො බිහිවෙන්නෙ.

කැරියා පොඩ්ඩ ඇත්තං මිනිස්සු එක්ක හිත් නොහොඳ වුණා. නොහොඳ වෙච්ච මිනිස්සු එක්ක කැරියා මග තොට යනෙනකං රණ්ඩු වුණා. ඇත්තට නෙමෙයි. හිතින්. නොහොඳ වෙච්ච මිනිස්සුන්ට ජීවිතේ කරන්න පුළුවන් තරමක් කැරිම වැඩ කළා ඌ හිතින්. පස්සෙ ඒ කරපු කැරි වැඩේ ගැන කැරියා උන්ට ඒ හිතින්ම අනුකම්පා කළා. ඒ අනුකම්පාවත් එක්ක මූනට මුණගැහුනම හිත් නොහොඳ මිනිස්සු එක්කත් හිනාවෙලා කතා කරන්න පුළුවන් ශක්තිය උට ඇති වුණා. ජීවිතේ මුහුකුරා යනවා කියන එක අවුරුදු හතලිහෙන් නවතිනව කියල දෙදරු පියා විශ්වාස කළා. ඌ දැන් මුහුකුරා යෑම නවත්තලත් අවුරුදු හයක්.​ ලේසි පාසු නෑ. ඇඟට නොදැනි හතරක් බස්සගත්තොත් හාෆ් සෙන්චරියක්. හැබැයි බැට් එකක් උස්සලා වනන්න තරං සන්තෝසයක් මේ පනහ ඇතුළෙ නෑ. ඒ නිසා ඌ එන එන බෝලෙට බැට් කරන තියරියෙම ඉන්න හිතුවා. ලෝකය මීට වඩා යහපත් වෙන අනාගතයේ යම් දවසක් නොඑන බව ඌ දන්නව. එදාට ඌ මේ හොරාට හොරාට ලියලා තියෙන දේවල් මොකෙක්වත් ආදරෙන් නොකියවන බවත් ඌ දන්නව. එහෙමයි ලෝකෙට ලියන්නො බිහිවෙන්නෙ.

දෙදරු පියා ලියන්නෙක් නෙමෙයි කියන්න බෑ. කවුරුවත් නොදන්නවට ඌ ලියන්නෙක්. ඌ ලියපු දෙයක් කියවන්නෙ එක්කෙනයි. එතන ඉන්නව එක්කෙනාලා ගොඩක්. මොකද ඌ යමක් ලියන්නෙ නිශ්චිත කියවන්නෙකුට. ඒක ලියලා කියවන්න දෙන්නෙ අදාළ කෙනාට විතරයි. ලියන්නා වගේම කියවන්නාත් ගොඩක් සතුටු වෙන දේවල් තමයි ඒ අකුරු අතරෙ තිබුණෙ. එනිසා මේ ලියන්නා සුවිශේෂයි. උට ඒ ක්‍රමේට අන් ස්ත්‍රීන් පවා දපනෙ වැටිලා තිබුණ. කලින් ඔෆිස් එකක බොසෙක් උට උසස් වීමකුත් දුන්නා ඉල්ලන්නෙත් නැතුව. ඌ ඒ කියවන්නාට ලියපු දේ තියාගන්න දෙන්නෙත් නෑ. කියවලා ආයෙ උට දෙන්න ඕන. කියවන්නාට ඉතිරි මතකය සහ ඒ කියවපු මොහොතේ උපන් හැඟීම විතරයි.

මූ ලියුමක් ලියලා දීලා ගෑනිට. පහුවදා හවස ගෙදර යද්දි ගෑනි නෑලු ගෙදර. ළමයි දෙන්නා හිටියෙත් නෑලු. පොඩි පුතා ලොකුවට ලියපු ලියුමකුත්, ලොකු පුතා පොඩියට ලියපු ලියුමකුත් තිබුනලු මේසෙ උඩ. බල්ලා හිටියෙත් නෑලු. දරුවො දෙන්නා එක්ක අම්මා ඇති කියලා හිතපු නිසා මූ ළමයි ගැන කලබල වුණේ නෑලු. බල්ලා නෑ කියන්නෙ අනිවාර්යෙන්ම ත්‍රීවීල් එකකට වඩා ලොකු වාහනයක් එන්නැති කියල මූ හිතුවලු. එනිසා තනියම කුළී ගෙදරකට යනවට වඩා, නංගිලාගෙ ගෙදර යන්න, අම්මලාගෙ ගෙදර යන්න, තමුන්ට වඩා තව හොඳ මිනිහෙක් එක්ක යන්න තියෙන ඉඩ වැඩියි කියලා මූ හිතුවලු. එනිසා මූ ගෑනි ගැන කලබල වුණෙත් නෑලු. ඒ සිතුවිල්ල නිසා පොලිසියට කියන්න හිතුනෙත් නෑලු. ආවොත් බාරගන්නව කියල හිතුවලු. ඒත් ආවෙත් නෑලු. කවදාවත්ම ලෝකෙට නොපෙන්නුවට, ෆේස්බුක් එකට ෆොටෝ නොදැම්මට, ගෑනියි දරුවොයි ගෙදර සරසාගෙන, කේක් හදාගෙන, තෑගි ඔතාගෙන මුගෙ බර්ත්ඩේක සැමරුවාලු. එනිසා ළඟ ළඟම ආපු බර්ත්ඩේක දවසෙ මූ කේක් එකක් ගෙනල්ලා තමුන්ගෙ පවුලම එනකං බලං හිටියලු. ඒ ආවෙත් නැති නිසා උදේට බඩ පිරෙන්න කේක් එකෙන් ලොකු කොටහක් කාලා, ඉතුරු ටිකත් අරං ඌබර් එකක් දාගෙන ඔෆිස් ගියාලු. හැමදාම බර්ත්ඩේක දවසට වයිෆ් මොනවද දුන්නෙ අහන එවුන් ටික මග බලං ඉන්න බව උට මතක් වුණාලු. වෙනදාට නං බොරු කිවුවලු මුගේ බර්ත්ඩේක වයිෆ් සමරන්නෙ නෑ කියලා. ඒත් ඉතිං අද සිද්ධිය ගැන හිතලාම, විස්තර අහන උන්ව අන්දන්නත් එක්ක මූ ඔසුහලකින් ගත්තු ලී වංගෙඩියක් රැපින් පේපරේක ඔතාගෙන ගිහින් කට්ටියට පේන්න ලොකර් එකක දාලා ලොක් කළාලු. මං කලින්ම කිවුවනෙ මූ කැරියා කියල.

මං මේ උඩ අන්තිමට ලියපු ඡේදෙ හරියටම කියන්න දන්නැති නිසයි "ලු" දාලා ලිවුවෙ. මොකද මට ඒ කතාව ඌ කොළේක ලියල දුන්න. පේන විදියට නං කලින් ලියුම කියවල උගෙ ගෑනි සතුටු වෙලා නැති පාටයි. ඒකනෙ ගියෙ. මට මූ ලියලා දීපු කතාව තියාගන්නම දුන්නා. කියවල සතුටු වෙනවද නැද්ද කියල හිතාගන්න බැරි වුණා. මං ඒක කියෙව්වෙ ටොයිලට් එක ඇතුළෙ ඉඳන්. මොකද උගෙ ගෑනියි දරුවො දෙන්නයි සාලෙට වෙලා මං එනකං බලං හිටිය බෙල්ලංවිල පන්සල් යන්න.

Sunday, October 8, 2023

අනේ මටත් බොරුවක් කියනවද?

ඔයා කොහොමද හිනාවෙලා ඉන්නෙ?

ඒ එයා මාව ආශ්‍රය කරන්න අරගෙන සති තුනකට පස්සෙ අහපු ප්‍රශ්නයක්. අපි දෙන්නගෙ ආදර කතාව පටන් ගත්තෙත් මීට හුරු ප්‍රශ්නෙකින්.

ඇයි ඔයා ඉස්සර වගේ හිනාවෙලා ඉන්නැත්තෙ?

මං සාමාන්‍යයෙන් හිනාවෙලා ඉන්න මනුස්සයෙක්. හැමෝම එක්ක කතා කරන, එහෙමට වැඩක් නොකර ඇවිද ඇවිද ඉන්නව කියලා හංවඩු ගැහිච්ච ආයතන සේවකයෙක්. ජීවිතේ සතුටු වෙන්න කියල මට හිටියෙ එයා. එයාට සිද්ධ වෙනවා අම්මලා සතුටු වෙන විදියෙ පිරිමියෙකුට කැමති වෙන්න. ඒ වෙද්දි මට තිබ්බෙ ඒ අම්මලා ගැන කේන්තියක්. පස්සෙ මම දැනගත්තා එයා අම්මලාගෙ වරදක් විදියට පෙන්නුවට එයත් මේ ගමන යන්න ආසාවෙන් ඉඳලා විත්තිය. අන්න එදා තමයි මගේ මූනෙන් හිනාව අතුරුදන් වුණේ. එදා තමයි මගේ කියුබිකල් එ​කේ කොණක් බෙදාගන්න මේ ඇය මගෙන්, ඇයි මම දැන් හිනා නොවෙන්නෙ කියලා අර උඩ බෝල්ඩ් කරපු ප්‍රශ්නෙ ඇහුවෙ.

හොඳයි ඔයා ඒක අහපු එක

මට කාටහරි මේ කතාව කියන්න උවමනා වෙලා තිබුණා. ඊටත් වඩා ලස්සන දෙතනක් තිබුණු ගැහැනියක් මේ දේ අහද්දි ඇයව කතාවට පටලාගන්න උවමනාව තිබුණා. මම කලින් ආදර සම්බන්ධයේ ඉද්දිත් ඈ දිහා බැලුනත්, මගේ ආදරය කවදාවත් හොර කරන්න උරුම නැති තරම් උත්තරීතර තැනක මම තියලා තිබ්බ නිසා, අවස්ථා කීපයකදි අහක බැලුනා. ඉතිං එහෙම තමයි ඔෆිස් එකේ කතා කර කර ඉඳලා, ළඟ අවන්හලක කෝපි බොන්නත්, එතනින් දුර අවන්හලක කොත්තු කන්නත්, ඔෆිස් ඇරුණු හවසක ෆිල්ම් එකක් බලන්නත් යන තැනට අපි ආවෙ. ඒ තරම් දුරට කතාව එන්න සති දෙකක් විතර ගත වුණා. තුන්වෙනි සතිය ගෙවෙද්දි එයා මගේ ජීවිතේ ගැන දන්නව. මගේ ප්‍රශ්න ගැන දන්නව. එයයි මායි ආදරේ කරන්නෑ. නමුත් අතපත ගානව. ඉඩක් ලැබුනම නිරුවත් වෙලා, දෙතොල් ගැටෙනව, එක හෑඟීමක හැසිරෙනවා. යා වුණු තනි සිරුරක් බවට පත්වෙනවා. මේ සති තුන ගෙවුණු කාලයේ තමයි එයා මගෙන් මම කොහොමද හිනාවෙලා ඉන්නෙ කියල ඇහුවෙ.

මේ හිනාව තනි බොරුවක් මැණිකෙ

එයාටත් හිටියා සැමියෙක්. මනුස්සයා හිටියෙ විදෙස්ගතව. මටත් හිටියා බිරිඳක්. ඇය නම් හිටියෙ ජීවිතේ දෙකට බෙදලා ඔෆිස් එකට බාගෙකුත්, යාළුවන්ට බාගෙකුත් බෙදලා. අපි හිතින් සහ ගතින් වෙන් වෙලා හිටියෙ. අර මුල් දවස්වල මම අවුල් වෙලා හිටියෙ, මං හැබෑවට ආදරේ කරපු ගැහැනිය හැර ගිය හින්දා. එහෙම සිද්ධියක් ඉතිං කසාද ගෑනි පිට ගියාට වඩා පිරිමියෙකුට අවුලක් දැනෙන දේවල්. 

පිරිමි අවංකව ආදරය කරන්නෙ අම්මටයි හොර ගෑනිටයි විතරයි කියලා කතාවට කියනවනෙ

ඔය අතරෙනෙ මෙයා හමුවුණේ. මුණගැහෙන්නෙ ඔෆිස් කියුබිකල් එකේදි. මං සාමාන්‍යයෙන් ගෑනු සහ රිලේෂන්ෂිප්ස් සම්බන්ධයෙන් බොහොමයක් පිරිමි දාගන්න කන්ඩිෂන්ස් සහ ගයිඩ්ලයින්ස්වලට එකඟ නෑ. එකම ඔෆිස් එකේ ගෑනියෙකුට ආදරේ කරන්නෑ, ඩිවෝස් වෙන්නෑ, කසාද බඳින්නෑ, ආයෙ කාටවත් කවදාවත් ඇත්තට ආදරේ කරන්නෑ වගේ කන්ඩිෂන්ස් දාගත්තු පිරිමි මට හම්බෙනවා. උන් මගේ යාළුවො වුණත්, මං උන්ට මොකුත් කියන්නෑ. මට මොකද්ද තියෙන අයිතිය මම හිතන විදියට ම අනිත් උන්ටත් හිතවන්න. මං නං කියන්නෙ කන්ඩිෂන්ස් නැති තරමට ආදරේ හොයාගන්න ලේසියි. මට හොඳටම සෙට් වෙන ගෑනි මගේ ඔෆිස් එකෙන්ම හම්බෙන්න පුළුවන්. ඒ වෙද්දි මම කසාද බැඳලා හිටියොත්, මට ඒ ගෑනිව ඩිවෝස් කරන්න වෙන්න පුළුවන්. මං එයාට ඇත්තටම ආදරේ කරනවානං, එයාත් කැමතියි නං අපි කසාද බඳින්නත් පුළුවන්. ඉතිං එහෙම වෙලා තියෙද්දිත් තවත් කෙනෙකුට ආදරේ හිතෙන්නත් පුළුවන්. අපිත් මිනිස්සුනෙ ඉතිං.

ඔයා ඔය විදියට ම මාත් හැඟීම් තියෙන ගෑනියෙක් කියලා හිතන්න කැමතියි ද?

මේ කතා බහ අතරෙත් එයයි මායි මුණගැහෙන​ව කාර්යාල වෙලාවෙත්, ඉන්පසුවත්. එයා දැන් දැන් ඔෆිස් එකේදි අපිට ඉඩක් ලැබුණොත් හැසිරෙන්න ලේසි විදියට අඳින්න පටන් අරගෙන. දැන් මේක තරමක් තල්ලු වෙවී යනව බැඳීමක පැත්තට. අපි ආදරෙයි කියල නොකියා කියනවා. මං හිතන්නෙ අපි එකිනෙකාට ආදරේ වග පෙන්වනවා. රස කෑමක් ඔෆිස් එක ඇතුළෙ බෙදාගෙන ගියොත් එයා තියාගන්නව කෑල්ලක් මට. මාත් තියාගන්නව කෑල්ලක් එයාට. ඉඳලා හිටලා මගේ වයිෆ්ගෙන් මගේ ෆෝන් එකට එන කෝල්වලට එයා ආන්සර් කරනවා. මම හදිසි වැඩක බව කියලා පණිවුඩය අහගන්නවා. ඉඳලා හිටලා මගේ හිත රිදවලා මගේ මූනෙන් හිනාව අතෑරවපු අර පරණ හොර ගෑනිගෙන් මගේ ෆෝන් එකට එන කෝල්වලට එයා ආන්සර් කරනවා. ආන්සර් කරලා අපි දෙන්නා දැන් වැදගත් වැඩක මුළු ලෝකෙන්ම හැංගිලා ඉන්න වග එයාට නොකියා කියනවා. ඔහොම අපේ කාලය ගෙවෙනවා. එයාගෙ මනුස්සයා රට ඉඳන් එවපු චොක්ලට් මම එයාට කවනවා. මගේ ගෑනි උදේ ඔෆිස් යන්න කලින් හදිස්සියට උයපු ත්‍රීපීස් බත් එක එයා මට අනලා කවනවා. දැන් දැන් මං හිතන්නෙ ඔෆිස් එක ඇතුළෙත් අපි දෙන්නගෙ පූසා-මීයා සෙල්ලම ගැන දන්නව.

අද මොකද අපි කරන්නෙ?

හිත දෙදරණ ගානට කේන්ති ගියේ එයා මට බොරුවක් කියපු හින්දා. එයා ලස්සනයි. රට ඉන්න මිනිහාත්, එහා පුටුවෙ ඉන්න මමත් ගැන දන්න පිරිමි පවා එනවා පස්සෙන්. එයා ඒකට ආසයි. එයා දන්නවා ගානට වාත වෙද්දි නවත්තගන්න විදිය. මාව විතරයි එයාට නවත්තගන්න බැරි වුණේ. මොකද මම එයාගෙන් කැමැත්ත ඇහුවෙ බෑ කියාගන්න බැරි විදියකට. අනිත් අය එන ටිපිකල් විදි දන්න නිසා එයාට ලේසියි ඕන තැනදි නවත්තගන්න. ඒත් මම හැමදාමත් එයාට කියනවා, ගෑනු සම්බන්ධයෙන් මට වඩා නරක විදියට මහන්සි වෙන පිරිමි ඉන්නා වග. එයා හිනාවෙලා මගෙ ලිඟුව තද කරලා අල්ලගන්නව. ඊටපස්සෙ ඒකට සිද්ධ වෙන දේවල් එක්ක මට ඔය වෙන බණ කියන්න හිතෙන්නෑ. ඔය අස්සෙ දවසක තමයි එයා මට මුල්ම බොරුව කියන්නෙ. 

කවුද අප්පෙ ඒ?
මට ඔය ප්‍රශ්නෙ අහන්න වුණේ බත් කන අතරෙ නුහුරු අතින් එයා මෙසේජ් කරන්න ගත්තු නිසා. මම සාමාන්‍යයෙන් එයාගෙ ෆෝන් එකට එබෙන්නෙ නෑ. එයාට මගේ ළඟ ඉද්දි වෙන කිසිම දෙයක් අදාලත් නෑ. ඒ වගේම බත් කන වෙලාවක එයා මෙසේජ් කරන්නෙත් නෑ. ඉතිං මේ අමාරු වෙලාවෙ කාටද මේ මෙසේජ් කරන්නෙ කියල මම ඇහුවා. එයා හිනාවෙලා ඒ යාළුවෙක් වග කිවුවා. මම හා කිවුවත් හා සතුටට පත් වුණේ නෑ ඒ උත්තරෙන්. එයා දාපු හිනාවේ පවා ව්‍යාජ බවක් මට දැණුනා. ආයෙත් මෙසේජ් එකක් ආවා ටිකකින්. ඒ මොහොතේ එයා හිටියෙ නිරුවතින්. එයා රිප්ලයි කරන්න ගත්තු නිසා, මම ඇඳේ ඇතුළු පැත්තට කකුල් දාගෙන හිටපු එයාව ඇඳ කෙළවරට අරගෙන ඇඳ විට්ටමට හේත්තු කළා. ඇයගෙ දෙකකුල් පළල් කරලා තුම්මුල්ලෙ මම මුහුණ ඔබාගත්තෙ ඇයව මේ මෙසේජ් දැහැණින් මුදවන්න හිතාගෙන නෙමෙයි. ඇඳ කෙළවරේ විට්ටමට ඇය හේත්තු වුණාම ඊට එහා පැත්තෙ ගහපු බාල හෝටල් කණ්නාඩියෙන් මට එයාගෙ ෆෝන් එකේ කරන දේවල් පේන්න ගත්තා. එයා මෙසේජ් කරන්නෙ මම දන්න මනුස්සයෙකුට. ගෑනු සම්බන්ධයෙන් ඒ තරං හොඳ නැති මනුස්සයෙකුට. මාත් හොඳ නැති වුණාට, මගේ දොඩං වත්තෙදි මට අනිත් මිනිස්සු හොරු වගේ පේන එක නවත්තගන්න තරං දහමක් තාම මේ ලෝ තළේ ශාස්තෘවරයෙක් පසක් කරගෙන නෑනෙ.

මොන හුත්තකටද ඌ ඔයාට මෙසේජ් කරන්නෙ?
මේ ප්‍රශ්නෙ නං මම බෝල්ඩ් කරලා දැම්මට මොකද මේක මම එයාගෙන් ඇහුවෙ නෑ. අපි මෙහෙම ප්‍රශ්න මේ වෙනකං අහගෙන තිබුණෙ නෑ. ආදරේ කරලා කරලා දෙකකුල් පණ නැතුව ඉද්දිත් එයා මට තේකක් හදාගෙන එන්න ගිය ගෑනි. එහෙව් ගෑනිගෙන් මෙසේජ් කිරිල්ලක් ගැන ප්‍රශ්න කරන්න මට බෑ. ඒත් ඒ කතා කරන්නෙ තිරිසනෙක්. ඊටත් වඩා මෙයා මට කිවුවනෙ බොරුවක්. තිරිසනාව හංගන්න ගෑනියෙක් බොරුවක් කියන බව දන්න පිරිමියාට කීයටවත් හිතෙන්නෑ "මේ මගේ හිතට අනවශ්‍ය දුකක් ඇතුළුවීම වළක්වන්න හදනවා" විත්තිය. අපි හිතන්නෙම අපිට "කොළේ වහලා අරූ එක්ක හැමිණෙන්න හදනවා" කියලා. ඉතිං මට කේන්තියි.

පරණ යාළුවෙක්
හිත රිදුනා මගේ කවදාවත් නැති තරමට. ෆෝන් එකේ ඇරෙන්න ඇත්ත ජීවිතේ මුණගැහුණම තිරිසනා මේකි ගාවදි හැසිරෙන්නෙ කාලයක් ඉඳන් දන්නවා වගේ. මෙයත් ඒවට උඩගෙඩි දෙනවා. දැන් දැන් හිත රිදෙන තරම දවසකට පස් හය වතාවක් දක්වා උඩු දුවලා. මං එයාගෙ ෆෝන් එකට හොරෙන් එබුනු දවසක උගෙ නම සේව් කරගෙන තියෙන්නෙ කිසිසේත් නොගැලපෙන නමකින් කියලත් දැනගන්නවා. නම මාරු කළාට වට්ස්ඇප් එකේ පින්තූරෙට බොරු කරන්න බැහැනෙ. ඉතිං මගෙ හිත තවත් කැඩෙනව. හොර ගෑනිට රිද්දන්න මම තව හොර ගෑනියෙක් හොයනව. එයා කරපු විදියටම එයා ඉන්න අතරෙ ඒ අය එක්ක මෙසේජ් කරනවා. කවුද කියලා ඇහුවම පරණ යාළුවෙක් කියලා මම කියනවා. ඒ කීමෙන් සෑහීමකට පත් වෙලා එයා නිසොල්මන් වෙනවා. මම ඉතිං ඒ උත්තරෙන් පිච්චෙනවා. මේ ගෑනිට මං පිට ගියාට ගානක් නැද්ද? කියලා හිතෙනවා. නැත්තං මම පිට යයි කියල නොහිතෙන තරමට මාව විශ්වාස කරනවද? කියල හිතෙනව. මෙහෙම වම දකුණ දදා හිතන්න ගිහින් හිතටත් මහන්සියි. ඔන්න ඔය උලව් නිසා තමයි මට මුලින්ම අරක්කු බොන්න හිතුනෙ.

අද නං ගෑනිට බොරුවක් කියන්න බෑ බබා
මුල්ම දවසෙ පමණට වඩා බීලා ගෙදර යන්නෙ ඌබර් සහයෙන්. ඇඳට වැටිලා පහුවදා නැගිට්ටම ඌබර් එකේ ආ බව දන්නෙ ඇවිත් තිබුණු නොටිෆිකේෂන්වලින්. තරු පහක් දෙන්නලු. ටිප් එකක් දෙන්නලු. මං ටිප් වෙලා හිටියෙ. ගෙදර ගෑනි දෙහි පොවනවා. හොර ගෑනි ලෙලි යන්න බනිනවා. හොර ගෑනිට රිද්දන්න ගෙනාපු හොර ගෑනි මං බීපු එක ගැන දුක් වෙනවා. ඔය ලයිම් ජූස් බිබී ඉන්න අතරෙ තමයි මට හිතුනෙ මෙයාට රිද්දන්න හරියන්නෙ තවත් හොර ගෑනියෙක් නොවෙන වග. මගේ කසාද ගෑනි ඉද්දි මොකටද තවත් ගෑනු කියලා මම එඩිතර තීරණයක් ගන්නවා. සියළු වැරදි අමතක කරනවා. එයත් එක්ක එයාගෙ යාළුවොන්ගෙ පාටිවලට යනවා, එයාගෙ ඔෆිස් එකේ දේවල් කතා කරනවා, උදේට උයන්න උදව් වෙනවා, සෙක්ස් කරද්දි එයාගෙන් මම කිසිවක් නොඉල්ලා ඇයව තුටු කරන දේ මම දෙන්න පටන් ගන්නවා. එයත් හදිස්සියෙ හාෆ්ඩේ දාලා එන්න පටන්ගන්නව, කොෆිෂොප් ඇතුළෙ මම එයාට කටට දෙනවා, මම තියපු හිකී එකක් එයා ටැටූ එකක් කරගෙන මාව සර්ප්‍රයිස් කරනවත් එක්ක. මම ඉතිං ඕවට අහු වෙනවා. මොකෝ ඉතිං පුරුදු වෙන්න අහුවෙන එකක්යැ. ඒ අතරෙ හොර ගෑනි හවසක එහෙ එන්න කියනවා. ඒ කියද්දි තමයි මම ඔය උඩින් තියෙන බෝල්ඩ් කරපු දේ කියන්නෙ.

මට මගේ හිත හදාගන්න විදියක් කියන්න?

දවසක් තිරිසනා මාව මුණගැහෙන්න ඇවිත් ඌ මට කියනවා, මගේ හොර ගෑනිගෙයි උගෙයි සම්බන්ධයක් තියෙන බව. එනිසා උගෙ අලුත් කෙල්ල එක්ක මගේ කිට්ටුවන්ත බව උට දරාගන්න බැරි බව. මං එළ කියල කතාව නවත්තන්නෙ ඒක හේතුවක් කරගෙන හොර ගෑනිවත් ඈත් කරන්න හිතාගෙන. මොකද දැන් දැන් මම මගෙ කසාද ගෑනිට තියෙන ආදරේ කවරදාටත් වඩා වැඩිවෙලා. හැබැයි ඉතිං නිකං යන්න බෑ. අවුලවන්න ඕන. එනිසා මම උගේ ඉල්ලීම ගැන හොර ගෑනිට කියනව. මං ඒ ඉල්ලීම කියන්නෙ කලින් දවසක බාල හෝටල් කන්නාඩියෙන් මම දැකපු චැට් එක ගැන කතාවත් කියන ගමන්මයි. හොර ගෑනි ගැහෙනව. ඒ මොහොතෙම තිරිසනාට කතා කරල ඈ බනිනවා අතිශය නරක විදියට. තිරිසනා සමාව අයදිනව ඇයගෙන්. ඌ පොන්නයෙක් ව​ගේ අඬනව. මං හිතුවෙම නෑ ඌ ගෑනියෙක් ගාව එහෙම ඇඹරෙන විත්තිය. අන්තිමටම ඌ ඒකිගෙන් අහනව එකම එක දෙයක්. ඒක තමයි මේ කෑල්ලෙ උඩ බෝල්ඩ් කළේ. අරකි ඒ අන්තිම වචනෙ ඇහුණු ගමං කෝල් එක කට් කරනව. ඊටපස්සෙ මගෙ දිහා නිරුත්තරව බලං ඉන්නව.

අනේ මටත් බොරුවක් කියනවද?
ඊටපස්සෙ එයා කියන්න ගන්නව කතාවක්. තිරිසනා පස්සෙන් ආපු හැටි. තිරිසනාට මගෙ සෙල්ලම් බඩුවම ඕන වුණු හැටි. මෙයා ටිකක් කල් තිරිසනාව මඩවපු හැටි. පස්සෙ පස්සෙ මෙයාට තිරිසනා ගැන ඇත්තටම ආදරේ හිතුණු හැටි. ඔය අතරෙ මට වෙන හොර ගෑනු ඉන්න බව දැනගත්තු හැටි. ඒ අය එක්ක ඉන්න ෆොටෝ මගෙ ෆෝන් එකෙන් දැකල එයා අඬපු හැටි. මං නිරුත්තර වෙලා බලං ඉන්නව. ඒ දුක පිටින් වුණත් මං ගැන කේන්ති ගන්න බැරි නිසා එයා තිරිසනාට ආදරය කරපු හැටි. ආදරය කළත් ළඟට නොගිය හැටි. අතින්වත් අල්ලපු නැති හැටි. එයා හිතනව අතින් ඇල්ලුවෙ නැති නිසා මට දුක නොහිතේවි කියල. හොර ගෑනි වුණත් එයාටයි මං ආදරේ. ඉතිං වෙනිං එකෙකුගෙ අතින් ඇල්ලුවනං දුක අඩුයි. වෙනිං එකෙකුට ආදරේ හිතුනු එකයි මට දුක. මං ඒක එයාට කිවුවෙ නෑ. ඕවා තේරුං කරවන එක මේ කතාව දිග්ගස්සනව. ඉක්මනට ඉවර කරන්න ලේසි පැහැදිලි කිරීම් අඩු වෙන තරමට. මං කතාව ඉවර වෙනකං බලාගෙන හිටිය. එයා අන්තිමටම කියපු දේට මං දීපු උත්තරේ තමයි මං මේ කෑල්ලෙ උඩින් බෝල්ඩ් කළේ. ඒ මදිවට කතාවෙ හෙඩිමට දැම්මෙත් ඒක. එයා මට කිවුවෙ...

මං ඔන්න ඔයාට සම්පූර්ණ ඇත්ත කිවුව. මාව විශ්වාස කරන්න


Monday, July 10, 2023

තුසිත රාමවික්‍රම අභාවප්‍රාප්ත වෙයි

 තමුන් මේ මිනීමැරුම සම්බන්ධයෙන් වැරදිකරුද? නිවැරදිකරුද?

වැරදිකරු ස්වාමීණී

එෂාන් ට මේ දේවල් හීනයක් වගේ. කාලෙකට කලින් එෂාන්ට මැරිලා යන්න හිතිලා තිබුණෙ. දැන් එෂාන් මිනීමරුවෙක් විදියට උසාවියක් ඇතුළෙ. කවුරුහරි එෂාන්ව මරයි කියලා එෂාන්ව බේරගන්න පොලීසීයෙ අය ළඟින් ඉන්නවා. එෂාන්ටත් ඕන වෙලා තිබුණෙ මැරෙන්න. හැබැයි සුව මනසෙන් එෂාන්ට මැරෙන්න දුන්නෙ නෑ.

 **********************************

ආයුබෝවන් සුව ​​මනස වෙත ඇමතීම ගැන ස්තූතියි අපිට ඔයාගෙ නම කියන්න පුළුවන්ද?

මම එෂාන්

එෂාන් ඇයි ඔයාට අපිට කතා කරන්න හිතුනෙ

මට මැරෙන්න හිතුනා

මේ විදියට දවසකට කෝල් බර ගානක් සුව මනසට ලැබෙනවා. සුව මනසෙන් ඒ මිනිස්සුන්ගෙ මනසට සුවයක් ගේන්න වැඩ කරන බවත් පේනවා. කොටිම්ම කාලෙකට පස්සෙත් සුව මනස එක්ක අර මිනිස්සුන්ගෙ තියෙන යාළුකම බලද්දි සුව මනස සේවාවවකටත් වඩා දුර ගිය පිංකමක් කියල හිතෙනව. සුව මනස ආයතනය පවත්වාගෙන යන්නෙ පිරිමි ළමයි පස් දෙනෙක් එකතුවෙලා. ඒ පස්දෙනාම යාළුවො. එයාලා රස්සා වගේම ව්‍යාපාර කරනවා. සුව මනස ගැන එයාලා පස්දෙනාම බලනවා. කෝල් ආන්සර් කරන්න විතරක් එයාලා ගෑනු ළමයෙක්ව තියාගෙන ඉන්නවා. එයාලට ඔෆිස් එකක් නෑ. ඔන්ලයින් තමා මනස සුවපත් කරන්න පුළුවන් තරමකින් වැඩ කරන්නෙ. එයාලා පස්දෙනාම උපාධියක් විදියට මනෝවිද්‍යාව හදාරපු අය. ඒ නිසා ම යාළුවො වුණු අය.

**********************************

හිටපු අගමැති මරා දැමූ එෂාන් වෙනුවෙන් මිනිස් ගඟක් ගෝල්ෆේස් පිටියට

එෂාන් කළේ නීතියෙන් පස්ස ගහපු වැඩක් - නීතිවේදීන්ගේ සංගමය කියයි

එෂාන් වගේ තව දරුවො දහයක් හිටියනං අපිට මේ රට නැතිවෙන්නෑ - විදෙස්ගත ශ්‍රමිකයන්

පත්තර ටීවී ඇතුළෙ එෂාන් දැන් ප්‍රසිද්ධයි. එෂාන් මැරුවෙ දේශපාලකයෙක්ව. ඒ යකා මේ රට වලපල්ලට ඇදගෙන යන්න හේතු වෙච්ච එකෙක්. එෂාන්ට මේ වැඩේදි තව යාළුවො දෙන්නෙක් හම්බුණා. ඒ දෙන්නව මුණගැහුනෙ සුව මනසෙ මාසෙකට වතාවක් තියෙන ගෙට්ටුගෙදර් එකකදි. කවදාවත් නොදන්න යාළුවො තුන්දෙනෙකුගෙ මුණගැහීම සිද්ධ වුණේ සුව මනස නිර්මාතෘ සිරිමෙවන් එක්ක කතා කර කර ඉන්න අතරෙ. සිරිමෙවන් තමයි තුන්දෙනාට තුන්දෙනාව හඳුන්වලා දුන්නෙ. එදා සිද්ධ වෙච්ච යාළුකමෙන් පස්සෙ සතියකට වතාවක් සුව මනසෙන් ගන්න ඔන්ලයින් කෝල් එකට යාළුවො තුන් දෙනා එක්ක එකම වෙලාවෙ සම්බන්ධ වුණා. ඒ තරං ඒ අයට ඒ අයගෙන් හංගන්න දෙයක් තිබුණෙ නෑ.

**********************************

එෂාන් මොකද හිතන්නෙ සුව මනස ගැන.

ඇත්තටම හොඳ වැඩක් සිරිමෙවන් අයියෙ.

මට ඒකෙන් හොඳ යාළුවො දෙන්නෙක් ලැබුණා.

ආරංචියි ආරංචියි තුන් දෙනා එක්ක ට්‍රිප් එහෙමත් යනව කියල.

එෂාන්ට මැරෙන්න හිතිලා තිබුණෙ ගෑනු ළමයටයි එයාටයි නිදහසේ ජීවත් වෙන්න අමාරු නිසා. ඒක තරමක් දිග කතාවක්. එෂාන්ගෙ යාළුවො දෙන්නගෙන් එක්කෙනෙකුට තිබුණෙ මත්ද්‍රව්‍ය ප්‍රශ්නයක්. ඒ ප්‍රශ්නෙට මුල සල්ලි ප්‍රශ්නයක්. අනිත් යාළුවා නං පුංචි කාලෙ පටන්ම ඔළුව විකාර කරගෙන හිටියෙ අම්මගෙයි තාත්තගෙයි රණ්ඩු නිසා. අන්තිමට යාළුවො තුන්දෙනාට මහා ලොකු අරමුණක් නැතත් ජීවත් වෙන්න තරම් වටින යාළුවො තුන්දෙනෙකුව හරි හම්බුණා. ඊටත් වඩා එයාලා මෙච්චර කල් හතුරෝ කියලා හිතාගෙන හිටපු ඉලක්කය වෙනස් වුණා. එෂාන්ට හතුරො වුණේ එයාගෙ පෙම්වතියගෙ දෙමව්පියන්. අනිත් යාළුවාට ඔහුගේම දෙමව්පියන්. අනිත් යාළුවා වැරැද්ද පටවලා තිබ්බෙ මත්කුඩු හඳුන්වලා දුන්නු අයියා කෙනෙකුට. දැන් එයාලට තේරෙනව මේ වැරදි තුනේම නූල් පොට නවතින්නෙ දේශපාලකයො ගාව කියලා. සුව මනස නිසා ලැබුණු මානසික සුවය තවත් වැඩි වෙනවා වගේ දැණුනා තුන්දෙනාගෙ හිතට.

**********************************

මේක මචං සිරිමෙවන් සර් එක්ක කතා කර කර ඉද්දි කටින් පැන්නෙ

මොකද්ද?

අපෙ ගෙවල් පැත්තෙ කුඩු සීන් එක ගෙනියලා තියෙන්නෙ ඔය රාමවික්‍රමයා.

ඉන්ද්‍ර රාමවික්‍රම ගැන මුළු සමාජයේම තිබ්බෙ අපැහැදීමක්. හොරකම සහ පවුල් පාලනය තමයි ඉන්ද්‍රගෙ නමට තිබුණු ලොකුම අවුල. මිනිස්සු ඉන්ද්‍රව එළවන්න හැදුවත් ඉන්ද්‍ර කියන්නෙ යනවා කියන වචනෙ දන්න චරිතයක් නෙමෙයි. එනිසා මිනිස්සු මේ හිසරදයෙන් ගැලවෙන්න විදියක් නැතුව හිටියෙ. ඉන්ද්‍ර උවමනාවටත් වඩා පරිස්සම් වුණු කෙනෙක්, ඉතිං කාටවත් ඉන්ද්‍රට නං කරදරයක් වෙයි කියල හිතෙන්නෑ. එනිසා හැමෝම වගේ ඉන්ද්‍ර ස්වභාවිකවම මැරිලා යන්න සාප කර කර හිටියෙ. කවුද හිතන්නෙ සියදිවි නසාගන්න උත්සාහ කරපු තරුණයන් එකමුතුවෙලා හිතේ නිදහස සමරණ උත්සවයකට, සහභාගි වුණු ඉන්ද්‍ර රාමවික්‍රමව එතන කුරුම්බා කපපු පිහියෙන්ම පෙතිගහයි කියලා.

**********************************

ඊළඟ වැඩේට කාවද බං යූස් කරන්නෙ?

එෂාන්ව බේරගන්න පුළුවන් වුණොත් ඌවම යූස් කරන්නත් පුළුවන්. ඌ යකා!

සිරිමෙවන් තාම මේසෙ උඩ තිබුණු පත්තරේ "ඉන්ද්‍ර රාමවික්‍රම අභාවප්‍රාප්ත වෙයි" හෙඩිමෙ ඉන්ද්‍රගෙ නම කපලා ලියලා තිබුණෙ ඊළඟ දේශපාලකයගෙ නම විතරයි.



Wednesday, April 5, 2023

මං අන්තිමට ලියන කතාව

 

කාලෙකට පස්සෙ එයයි මායි හම්බුණේ ඊයෙ වේදිකා නාට්‍යය ඉවර වෙලා එද්දි දොර ගාවදි. මං හිතන්නෙ මාස තුනකට විතර පස්සෙ. හිනා වුණා එයත්. මාත් හිනා වුණා. ඒ හිනාව දැක්ක ගමං මට හිතුණේ මෙයා නාට්‍යය පටන් ගන්න කලින් මාව දැක්කා නම් ළඟින් වාඩි වෙන්න හිතාගෙන ටිකට් ගන්න තිබුණු බව, නාට්‍යය පටන් ගන්නකං කතා කරන්න තිබුණු බව, නාට්‍යය අතරේ හෙමින් අත අල්ලන්න තිබුණු බව, ඉවර වෙන වෙලාවෙදි මොනවාහරි කන්න යමුද කියලා අහන්න තිබුණු බව, කාලා බීලා ගෙදරට ගෙනියගන්න වචනයක් දාන්න තිබුණු බව. ඒ ලස්සන හීන ඔක්කොම කැඩිලා බිම වැටෙද්දි එයා හිටියා මගේ ගාව. තාමත් ඒ මම ආසා කරන හිනාව ඒ විදියටම. මුලින්ම ප්‍රශ්නෙ ඇහුවෙ මම.

මං හිතුවෙ නෑ ඔයා මේ වගේ ඩ්‍රමා එකකට කැමති වෙයි කියල.

කැමති දේවල් ම නෙමෙයිනෙ අපි බලන්න ඕන

හ්ම්ම්ම්... හැමදෙයක් ගැනම ඔහොම හිතනවනං කොච්චර ෂෝක්ද?

අනේ පරණ රණ්ඩු ඇදලා ගන්න එපා!

හරි හරි...

මොකද දැන් කරන්නෙ?

බඩගිනියි මොකුත් කාලා නෑ. මොනවහරි කන්න යමුද?

අන්තිමට සිද්ධ වුණේ මම මෙයාව ඩ්‍රාමා එක පටන්ගන්න කලින් දැක්කනං, මේ කතාව අද දවසෙ නවතියි කියලා හිතපු තැනකටම මේ කතාව තල්ලු වෙච්ච එක. හිතට අප්‍රමාණ සතුටක් දැණුනා. හැමදාමත් මගේ ආසාව විදියට මම එයාගේ ආසාව ප්‍රකාශ කළා. ඒනිසා අපි ගියා කන්න මසාල තෝසෙ. ඒ එයා ආසම කෑම. කඩලසෝයාමීට්අල දාපු මිරිස් හොද්දත්, කැරට්වට්ටක්කාපරිප්පු දාපු කිරි හොද්දත්, කොළ පොල් චට්නියත්, රතු ළූනු චට්නියත් පිඟානට හලාගත්තා. කර-කර ගෑවෙන්න සද්දෙ දෙන පේපර් තෝසෙ එක මැද අල බැදුම තිබ්බා දුං දදා. අපි මුලින්ම අල නැති තෝසෙ කෑල්ලක් කොළ සහ රතු පොල් චට්නි අනුපානුවෙන් කෑවා. දෙවැනි කට අල නැති පේපර් තෝසය ගිල්ලපු කිරි සහ මිරිස් හොදි අනුපානුවට. තුන්වැනි කටේ ඉඳන් මේ හැමදේම එකේක සංකලන විදියට පේපර් තෝසෙ මැද හිර වෙලා තිබ්බ අලත් එක්ක බඩට වැටුනා. අතරින් පතර පරිප්පු වඩයක් මසාල තෝසෙ කටේ "මවුත්ෆීල්" එකට වෙනසක් ගෙනාවා. අතරින් පතර ගිනි ගහන ප්ලේන්ටි උගුරක් මේ ඔක්කොම හෝදලා දිව නැවුම් කළා. සම්පූර්ණයෙන් කාලා ඉවර වෙලා උල් වච්ච බඩෙන් නැගෙන අපහසුවේ පහසුව සහ දිව ඉල්ලන පිපාසය නිවන්න අපි මිරින්ඩා බිවුවා. එයා මං දිහා හිනාවෙලා බැලුවා. බඩ පිරුණම ගෑනුන්ට දැනෙනව අමුතු සන්තෝසයක් කියලා මට ඉස්සර හිතිලා තිබුණා. පසුකාලෙක මම තේරුං ගත්තා, බඩ පිරුණම ගෑනුන්ගෙ හිතේ තියෙන ස්ට්‍රෙස් එකක් අයින් වෙන බව. මගේ අදහස ඉස්සරහ කාලෙක තවත් වෙනස් වෙන්න පුළුවන්. 

කකා යන්න පැණිරස දෙයක් ගමු කියලා හිතුවත්, කඩේ කැෂියර් කූඩුව ගාවට එද්දි ගොඩගහලා තිබ්බ උඳු මුරුක්කු පැකට් දැක්කම පැණිරහ ආසාව නැති වුණා. එයා ගත්තා හාරසීයෙ ලොකු මුරුක්කු පැකට් දෙකක්. 

එකක් මට එකක් ඔයාට

මං හිතුවා දෙකම අපි දෙන්නට කියලා

ඒකෙ වෙනස මොකද්ද?

වෙනස තමයි ඉතිං, මං හිතුවා අපි අද ඕක කයි කියලා

තව කන්න බඩේ ඉඩ තියෙනවද?

බඩේ ඉඩ එනකං ටිකක් ඉමු

කොහෙද?

අපේ ගෙදර යං. ජින් බෝතලේකුත් තියෙනව කඩපු නැති.

මේක මට බෑ කියන්න බැරි විදියට ඔයා ඇහුවෙ

ඒ විදියට තමයි එයයි මායි අපේ ගෙදර ආවෙ. ජින් බෝතලේ කැඩුවා. ඒක නිල් පැහැ රට ජින් බෝතලයක්. අපි ඉතිං ඔය ජින්වලට ටොනික් දාන්න තරං රසවන්තයො නෙමෙයි. දෙහි පෙත්තයි අයිස් වතුරයි විතරයි අපි ඉස්සර ඉඳන්ම ජින්වලට දැම්මෙ. බයිට් එකට ගත්තෙ ලුණු සහ ගම්මිරිස් වතුරේ ගිල්ලා තියපු, දිගු තීරු කපපු පිපිඥ්ඥා. අඩුපාඩුවට සද්දෙට හපන්න අපිට උඳු මුරුක්කු පැකට් දෙකකුත් තිබ්බා. ලෑම්ප්ෂේඩ් එක යට නයිට්ස්ටෑන්ඩ් එකේ තිබ්බ කොන්ඩම් පැකට් එකේ තනි කොණ්ඩම් එකක් ඉතුරු වෙලා තිබුණු බව මම සැකහැර දැනගෙනම තමයි, ජින් බෝතලේ කැඩුවෙ. එදා රෑ ගැන මට ​ලොකු බළාපොරොත්තු තිබුණා. 

ජින් බෝතලේ මැදක් යද්දි අපි හිටියෙ මර්වින් පෙරේරා කියන උත්තමයාගෙ "කතරක තනිවී ඔබ යන අයුරු පෙනි පෙනී" අහන ගමං. ඒ වෙලාවෙ මේ ලෝකෙ මං වැඩිපුරම ආදරේ කරපු සහ කරන සහ කරන්න බළාපොරොත්තුවෙන් ඉන්න ගෑනිගෙ ඔළුව තිබ්බෙ මගේ වම් උරිස්ස උඩ. මගෙ දකුණු අත ඇයගෙ පොල්කා ඩොට් ගවුම අතරින් රිංගලා සිනිඳු කලව අතගාන ගමං. මගේ වම් අතේ තිබුණු අඩක් කාපු පිපිඥ්ඥා කෑල්ලෙන් මං එයාගෙ නිරුවත් අත් බාහුවේ සීතල රටා අඳින ගමං හිටියෙ. මගේ මුව රස දුන්නෙ මං කැමතිම මධු රසයෙන්. මගෙ හිතේ තිබ්බෙ මම කැමතිම මත් ගතිය. ඒ වගේ මොහොතක හිමසිල මුදුනත සිටියත් මහද ගිනිගන්නවා තමයි.

අපි මේ ආයෙ යන්න හදන්නෙ නවත්තපු ගමනක් නේද?

ගමන් නවතින්නෑ. පෙට්‍රල් ඉවර වෙනව, වාහන කැඩෙනව, මිනිස්සු බහිනවා.

පණ්ඩිත වෙන්නෙපා ඔච්චර

මගෙ මොන පණ්ඩිතකමක්ද මැණිකෙ?

හරි දැන් ඔයා හිතේ හිරකරං ඉන්න දේ අහන්න මගෙන්

කුක්කු චුට්ටක් බිවුවට කමක් නැද්ද?

ඔයාගෙ ජීවිතේ ඔයා හුරතල් විදියට කියන එකම දේ ඕකම විතරයිද කොහෙද?

ජින් මතින් එන පිපාසයෙන් රෑ මැද ඇහැරෙන්න හදද්දි ඇගෙ කකුලක් මගේ නිරුවත් යටිකය වෙලාගෙන තිබුණා. මගේ නිරුවත් උඩුකය ඇගේ සිනිඳු අත්බාහුවලින් බැඳගෙන තිබුණා. මම හෙල්ලුණේ නෑ. පිපාසයෙන්, මත් බවින්, ප්‍රීතියෙන් මම මගේ කාමරේ ලී පටි සිවිලිම දිහා බලාගෙන හිටියා නිසොල්මනේ. අත දාලා ඇඳ කොණේ තිබ්බ නයිට්ස්ටෑන්ඩ් එකෙන් ෆෝන් එක ගත්තා. මෙසේජ් තිබ්බා ගොඩක්. සාමාන්‍යයෙන් මම කොයිතරම් වැඩ රාජකාරි සහ කොයිතරම් වැදගත් දේ මැද හිටියත් නොටිෆිකේෂන් පැනල් එක හිස් වෙනවට කැමති මිනිහෙක්. එනිසා මම එකින්එක කියවන්න බලන්න ගත්තා. කෝල් මොකුත් නෑවිත් තිබීම හිතට සැහැල්ලුවක්. ගෘප් මෙසේජ් කීපයක් උඩින් යටින් බලලා අයින් කළා. ඉඩං විකුණන, ඔෆර් දෙන මෙසේජ් ටිකත් නොබලම තල්ලු කළා. ඉතුරු වුණේ යාළුවොන්ගෙ ආතල් ටිකක් එක්ක නොදන්න නම්බර් එකකින් මෙසේජ් එකක්.

තව මාස තුනක් ඇතුළත අනිවාර්යයෙන්ම මැරෙන්න වෙනවානං, ඔයා පුරුදු වෙන ස්කිල් එක මොකද්ද?

 **************************************

මගේ හිතට බයක් නං දැනුනෙ නෑ. ඒත් මං කල්පනා කළා ටිකක් ඒ ආපු මෙසේජ් එක ගැන. තව ජීවත් වෙන්න තියෙන්නෙ මාස තුනයිනං මට ඒකට ඇතිවෙන්න සල්ලි තිබුණා. ඒ කියන්නෙ ඉස්සරහා මාස තුන මං හම්බුකරන්න ඕන නෑ. මෙයත් මාත් එක්ක තව මාස තුනක්වත් යනකං තරහා වෙන එකක් නං නෑ. කොහොමත් අපිට රණ්ඩු නොවී මාස පහක් විතර ඉන්න පුළුවන් කියල මීට කලින් රණ්ඩු වෙවී... යාළු වෙවී... දුව පැන හිටපු කාලෙ ඉඳන් මං තේරුං අරං තිබ්බා. මං මේ ඉගෙනගන්න ස්කිල් එක ඉක්මනට ඉගෙනගන්න පුළුවන් වෙන්නත් ඕන. මොකද මට ඉතුරු මාස තුනක් විතරයි. ස්කිල් එකෙන් වැඩක් ගන්න කාලයක් තියෙන්නත් එපැයි. ඒ මාස තුන ඇතුළෙ උපරිම ආනන්දයක් විඳිය හැකි ස්කිල් එකක් වෙන්නත් ඕන. නැත්තං මගෙ මහන්සිය අපරාදෙ. මට හිතුනෙ නෑ හොඳ උත්තරයක්. ඉතිං මං ඒ මෙසේජ් එකට රිප්ලයි එකක් දැම්මෙ නෑ. රිප්ලයි දාන්නත් මං ඒ කවුද කියලා දන්නෙත් නෑ. ඒ මනුස්සයා අහපු දේ වටිනාකම නිසාම, මට ඒ මනුස්සයා කවුද කියල හොයන්නත් අමතක වුණා.

උදෑසන ගෙවුනෙ රෑ නවත්තපු තැනින්. එතනින් දවස පටන්ගත්තම ඇඟට තිබ්බෙ පුදුම උපදවන සුළු නිදහසක් එක්ක උද්යෝගයක්. කෑම හදන්න පටන්ගද්දි තමයි UFC මැච් පටන්ගන්නව කියල මතක් වුණේ. දෙන්නම ආසා නිසා මැච් බලන්න වාඩි වුණාම කෑම උයන්නැතුව ඕඩර් එකක් දාන්න හිතුවා. ඉන්දියන් කෑම ඊයෙත් කාපු නිසා අපි අද උදේට ගත්තෙ රතු බත් පාර්සල් දෙකක්. බත් කන ගමං මත්බව කන්ටිනියු කරන්න බියර් ටිකක් ෆ්‍රිජ් එකෙන් ගත්තා. එයා බෑග් එකෙන් ඔතපු ජොයින්ට් එකක් ගත්තා. බාගෙට කාලා ෆ්‍රිජ් එකට දාපු පුහුල් දෝසි පැකට් එකකුත් ළඟට ආවා. මේ ඔක්කොම වෙද්දිත් මගේ හිතේ තිබ්බෙ ඊයෙ ආපු මෙසේජ් එක ගැන. මම එයාට ඒක කිවුව. එයාගෙ මූනෙ බයක්වත් පුදුමයක්වත් නෑ. එයාගෙ මූනෙ තිබ්බෙ හිනාවක්.

ඊයෙද ඕක දැක්කෙ?

ඊයෙ තමයි ඕක ආවෙ

බොරු! ඕක මමනෙ එවුවෙ

ඒ නම්බර් එක?

මගෙ අලුත් ඔෆිස් නම්බර් එක ඒ...

මම අතට ගත්තා ෆෝන් එක. ඒ නම්බර් එකට කෝල් කරද්දි එයාගෙ බෑග් එක ඇතුළෙන් ෆෝන් එකක් රිං වුණා. ඒ මෙසේජ් එක ඇවිත් මාස 3ක්. හැම මොහොතෙම නොටිෆිකේෂන් හිස් කරන මට ඇයි මේක නොපෙනුනේ. නොපෙනී අයින් වෙලා තිබිලා මෙයා ගෙදර ආපු දවසෙම මේක මතු වුණේ කොහොමද? මගේ හිතේ ප්‍රශ්න ගොඩක් තිබ්බා. මං ඒවා එයාගෙන් අහලා නිකං හිටියෙ. එයා දුන්නා පිළිගන්න පුළුවන් විදියෙ උත්තරයක්.

මාස තුනකට කලින් මම ඔයා ළඟ ඉද්දිමයි ඔය මෙසේජ් එක එවුවෙ. ඉතිං මම ම ඒ මෙසේජ් එක අන්රීඩ් විදියට ම හයිඩ් කළා. නොදන්න නම්බර් එකක් නිසා ඕක ඔයාට නෝට් වෙන්නෙත් නෑනෙ. ඊයෙ ගෙදර ආවම රෑ මං ඒ චැට් එකට ම රිප්ලයි එකක් දාලා ඩිලීට් කළා. එතකොටයි ඔයා ඒක  පොපප් වුණු නිසා බැලුවෙ. මගේ ළඟින් බැහැලා ගිහින් ඒ නම්බර් එකට කෝල් කරයි කියලා තමයි මම ඔයාව රෑ බදාගෙන හිටියෙ.

ඇයි ඉතිං මෙහෙම දෙයක් කළේ? කියලා මං ඇහුවම එයා හිනාවුණා. එතකොට ටීවී එකේ පොර බදන්නෙ නම නොදන්න අලුත් ​කොල්ලො දෙන්නෙක්. එයා මොකුත් නොකියා බෑග් එක බැලුවා. බෑග් එකේ වැස්ලීන් දාන පොඩිබෝතලේ මගෙ අතට දීලා එයා ආයෙත් හිනා වුණා. ඊයෙ දවසම කන බොන වෙලාවට මේක තිබ්බෙ එයා ගාව.

ඔයා දැන් ඉගෙනගන්න ස්කිල් එකක් හිතුවද?

මට ඉගෙනගන්න තරං ස්කිල් එකක් මොකද්ද කියලා හිතුනෙ නෑ.

ආයෙත් එයා හිනා වුණා. ඒක මහ නරුම හිනාවක් කියලා දැන් තමයි මට තේරෙන්නෙ. මට හිතාගන්න බෑ. ජොයින්ට් එකයි බියර් එකයි, ඊයෙ රෑ ජින් එක්ක වැඩ කරලා ඔළුව බර කරලා වගේ. එයා නං සැහැල්ලුවෙන් හිටියා කියලා තේරුණෙ. ඒ මදිවට මේ ප්‍රශ්නෙ මගේ හිත පුච්චනව. ඒකයි ඒකටත් එයාටම උත්තර දෙන්න ඉඩ දුන්නෙ.

ඔයාට ඉගෙනගන්න තිබ්බ ස්කිල් එක තමයි මගෙත් එක්ක ඉන්න තරං සැහැල්ලුවෙන් අනිත් ගෑනු එක්ක ඉන්න එක. ඒක ඔයාට කියන්න මට ඕන වුණා. ඒත් ඔයා අනිත් ගෑනු එක්කත් මෙහෙම ඉන්න හුරු වෙයි කියල මට ම පස්සෙ ඊරිසියා හිතුනා. අනික මටත් දැන් හිටියා ඇති වගේ. ඔයාත් ඒක නිතරම කියනවනෙ. ඔයාටත් හිටියා ඇති කියලා. ඔයාට ඉගෙනගන්න ඉතුරු ස්කිල් එක මම ඔයාට මාස තුනකට කලින් කිවුවා. ඔයා ඒක දැනගනිද්දි ඒකට පරක්කු වැඩියි. දැන් ඉතිං අපි හිටියා ඇති. ඔහොම ඇළවෙන්න මගෙ උකුලෙන්. ඔයාට තව ටික වෙලාවක් තියෙනව ඕන නං තව එක කතාවක් ලියන්න.

එයා වැස්ලින් බෝතලෙන් ක්‍රීම් ටිකක් අරං මගේ යටි තොලේ ගෑවා. 

කැමති නං රහ බලන්න.

 

Monday, March 20, 2023

ඔයත් එනවද යන්න?

එයයි මායි පාරට බැස්සෙ එකට. එයාගෙ මූනෙ තිබ්බ හිනාවක්. මගේ මූනෙ තිබ්බෙ බලාපොරොත්තුවක්. අපි මග දිගට එනකං කතා කළේ එක දෙයක් ගැන. ඒ අපි දෙන්නම හොරෙන් හිනාවෙන තනි මිනිහෙක් ගැන. එයත් හිනා වුණා මං කියපු ඒවට. මාත් එයාගෙ උත්තරවලට හිනා වුණා බලාපොරොත්තුව දල්වාගන්න ඕන නිසා. අපි දෙන්නා ආවා බස් හෝල්ට් එකට. මං එතනින් නැවතුනු එකට එයාට පුදුමයි. එයා හිතුවෙ මං එයාව බස් හෝල්ට් එකට දාලා යන්න ආවා කියලා. මට පුළුවන්නං මං එයා එක්ක එයාගෙ ජීවිතේ යන තරං දුරක් යන්න බලාගෙන ඉන්නෙ. එහෙව් මම බස් හෝල්ට් එකක් ගාවින් හැරිලා එන්නෙ නෑ. 

මෙතනට එනවද හිස් බස්?

ඔව්...

ඩබල් සීට් හිස් තියෙයිද?

ඒ ඇයි?

මාත් යන්න හිතුවා.

ඔයා?

ඔව් ඇයි එපාද?

එහෙම යන්න ඔයාට කමක් නැද්ද?

කමක් නෑ.

එහෙමනං එන්න.

එයයි මායි ඒ දෙබසෙන් පස්සෙ ටික වෙලාවක් හිටියෙ දෙබසක් නැතුව. වෙලාවට බස් එකක් ආවා. අපි බස් එකට නැග්ගා. සෙනග නෑ. මං ඉස්සරහට යන්න හැදුවා. එයා අතින් මට පිටිපස්සෙ මුල්ලෙ සීට් එක පෙන්නුවා.

ඇයි මෙතන වාඩි වුණේ?

නිකං

නිකං වෙන්න බෑ

නෑ ඉතිං කාටවත් පේන්නෑනෙ

අපි අනිත් අය දැක්කම අවුල් දෙයක් කරන්නෑ නේද?

(එයාට ගියා හිනාවක්) නෑ මගෙ හිතට බයයි

එහෙමනං කමක් නෑ.

ඒකනං කිවුවෙ හොඳකින් නෙමෙයි.

නෑ ඉතිං...

නෑ ඉතිං මොකද්ද?

මෙතන වාඩි වෙන්නෙ ලව් කරන කපල්නෙ

ඉතිං?

ඉතිං අපි ලව් කරන්නෑනෙ.

එහෙමද?

මං කියන්නෙ මං ලව් කරාට ඔයා ලව් කරන්නෑනෙ.

මාත් කරන්නං....

එතනින් පස්සෙත් ආයෙ ගෙවුණෙ දෙබස් රහිත කාලයක්. ටික වෙලාවකින් මං ආසා විදියෙ දෙයක් වුණා. එයා දාගත්තා එයාගෙ අත මගෙ අත වටේට. අල්ලගත්තා මගේ ඇඟිලිවලින්. මගෙ හිතට දැණුන සතුට කියාගන්න විදියක් මට දැණුනෙ නෑ. මං බලං හිටියා එයා දිහා. එයාගෙ ග්‍රහණයේ නොතිබ්බ මගේ නිදහස් අතින් මං එයාගෙ කොණ්ඩෙ මූනෙන් අයින් කරලා ඒ ඔළුව මගෙ උරහිසට තියාගත්තා. එයා ලොකු හුස්මක් හෙළුවා. එයා බයෙන් ඇත්තෙ එයාගෙ මනුස්සයා දකියි කියලා. මාත් බයෙන් හිටියේ මගේ ගෑනි දකියි කියලා. හැබැයි ආදරෙන් ඒ බය වැහිලා ගිහින් වගේ. මගෙ මුළු හිත ම එයාගෙ. එයාගෙ ඇඟ ගැහෙනවා කියලා අතට තද වෙලා තිබ්බ පියයුරක උණුහුමට යටින් මට තේරුණා. මං ඒ අත තද කරගත්තා.

අපි කතා කළා අපි ඉස්සරහට මුණගැහෙන විදිය ගැන. අනිත් අයට සැක නොහිතෙන්න ඉන්න විදිය ගැන. අපේ ආදරණීයයන්ට අහු නොවෙන්න මෙසේජ් කරන විදිය ගැන. කොටිම්ම වෙන්න පුළුවන් නරකම දේ හිතලා, ඒ නරකම දේ හොඳම විදියට විසඳගන්න පුළුවන් විදියත් අපි හිතුවා. මගෙ පපුව පිච්චිලා යනවා ඒ මූනෙ හිනාව දැක්කම. ඒ අතරතුරදිත් එයාට ආවා කෝල් එයාව අයිති අයගෙන්. මටත් ආවා කෝල් මට අයිති අයගෙන්. ඒ හැම වෙලාවකම අපි හුස්මක්වත් නොගෙන වගේ නිහඬව හිටියා, මුළු බස් එකම සහරා ෆ්ලෑෂ් දෙදරවද්දිත්. 

මට මේක තේරෙන්නෑ

මොකද්ද?

ඇයි ඔයා මට ආදරේ වෙලත් ඒ ගැන නොකිවුවෙ?

මම දැනුයි දන්නෙ මම ඔයාට ආදරෙයි කියලා

මෙච්චරකල්?

මෙච්චරකල් අපි හිනා වෙලා කතා කළේ අරූ ගැනනෙ...

මගදි එයා මගේ මූන දිහා බැලුවා. අපි පහු කරමින් හිටියෙ බොරලැස්ගමුව. තව ටික දුරයි අපි වෙන්වෙන්න. ඒ ඇස් කිවුවෙ මං තව මදියි කියලා. මටත් තව හිතුනෙ එයා තව මදියි කියලා. බඩගිනියි වගේ නේද කියලා හිත් රවට්ටගෙන අපි බොරලැස්ගමුවෙන් බස් එකෙන් බැහැලා කඩයකට වැදුනා. තරමක් සෙනග පිරුණු අවන්හලක්. අපි කෑවා තනි පිඟානකින්. ගොඩක් වෙලා. හෙමින් හෙමින්. අතරින් පතර ඒ කකුලක් මගෙ කකුල දිගේ උඩට ගියා. එයා මට කවද්දි මගේ නිදහස් අතත් දඟ කළා කියල මට මතකයි. එයා කිවුවා එයා ගැන බර කතාවක්. මාත් කිවුවා මං ගැන ඊට නොදෙවෙනි කතාවක්. ඒ ඇස් අග කඳුළකුත් තිබුණා මතකයි. ආදරේ සතුට හිතේ තිබ්බ. කවුරුවත් දකියි කියන බය හිතේ තිබ්බා. අපිට අපි ගැන උපන්න දුකක් හිතේ තිබ්බා. සතුටයි බයයි දුකයි අතරමං වෙලා හිටියෙ ඊළඟට මොනවගේ හැඟීමක් අපිට දැනෙයිද කියල. අපි එතනින් නැගිට්ටා.

*************************************

එයාව ගෙදර ගාවින් දාලා මම ත්‍රීවීල් එකකට නැග්ගා. මග දිගට එයා මෙසේජ් එවුවා. ගෙදර ගියාම මෙසේජ් කරන්න බැරි බව මම එයාට කිවුවා. හෙට අපි මොකද කරන්නෙ කියලා එයා ඇහුවා. ගෙදර තත්ත්වෙ බලලා ඒකට උත්තරයක් කියන්නං කියලා මම කිවුවා. රෑට හොරෙන්වත් කතා කරන්න විදියක් නැද්ද කියලා එයා ඇහුවා. මොනවහරි ගේමක් ගහලා කෝල් එකක් ගන්නං එතකං ඇහැරිලා ඉන්න කියලා මම කිවුවා. මේ සිද්ධ වෙන්නෙ කාලෙකට කලින් තව කෙනෙක් එකක් ගිය දෙබසක්ම නේද කියලා මගේ හිත කිවුවා. ඒ හුරුපුරුද්ද හිතේ තියාගෙන මම මෙයාට උත්තර යැවුවා. එයත් ඒවට උත්තර එවුවා. උත්තර යවලා උත්තර ගන්න ප්‍රශ්න නැති ලෝකෙක ඉන්න අපේ හිත්වල, ඇයි බයයි දුකයි වගේ හැඟීම් තියෙන්නෙ කියලා හිත මගෙන් ඇහුවා. මට ඒක ගැන හිතට දෙන්න උත්තරයක් තිබුණෙ නෑ. මං සාමාන්‍යයෙන් බොරුවක් හෝ උත්තරයක් විදියට කියන මිනිහෙක්.

මේ විදියට අපිට උත්තර විතරක් හුවමාරු කරගන්න තිබුණු දවස් කීපයක්ම පහු වුණා. ඒ ඇඟේ නිරුවත හරිම ලස්සනයි. එයාගෙ මූනත් ඒ වගෙයි. ඒකත් ඒ ඇඟ තරමටම හරිම ලස්සනයි. ඒ හිතේ නිරුවතත් හරිම ලස්සනයි. එයා ඒක මා ඉස්සරහා ලිහලා දාපු වෙලාවෙ මං ආසාවෙන් ඒ හිතේ නිරුවත වින්දා. යහනක මුනිං අතට බලාගෙන නිසොල්මනේ ඉන්න සමහර වෙලාවට මට දැනෙනවා එයාගෙ අත දඟ කරන හැටි. ඊටපස්සෙ අපිට නිසොල්මනේ ඉන්න බැරි වෙනවා. ලොකු සුසුමකට පස්සෙ එයා නිසොල්මනේ ඉන්න වෙලාවක මගේ අතත් මටත් හොරා දඟ කරනවා ඒ ලස්සන පියයුරක් එක්ක. ඒක මගේ අතට හරි හීලෑයි. ඒ හීලෑ ගතිය දැනුනෙ කාලෙකින්. මේ විදියට උදේට ටිකක් පරක්කු වෙලා ඔෆිස් ගියා. ඒ පොඩි පරක්කුව ෂෝට් ලීව් වුණා. ෂෝට් ලීව් හාෆ් ඩේ වුණා. හාෆ් ඩේ ෆුල් ඩේ වුණා. අන්තිමට ඇනුවල් ලීව් ගන්න තැනටම වැඩේ දුර දිග ගිහින් තිබ්බ කාලෙක, අපි කතා කරන්න පටන් ගත්තා ප්‍රශ්න ගැන. මෙච්චර කල් උත්තර විතරක් ෂෙයා කරගත්ත මිනිස්සුන්ට ප්‍රශ්න ෂෙයා කරගන්න එක අලුත් එක්ස්පීරියන්ස් එකක්. එයාගෙ සමහර ප්‍රශ්නවලට මම දීපු උත්තරවලට එයා හිනා වුණා. මං ඒ හිනාවට ආසා නිසාම වැඩි වැඩියෙන් ඒ විදියෙ උත්තර දුන්නා.

*************************************

අපි තාමත් අපේ ජීවිතේ වැඩිපුරම හිනාවෙන දෙයක් ගැන තමයි මම මේ කතාව පටන් ගද්දිම කිවුවෙ. අපි දෙන්නා වැඩිපුරම ළං වුණෙත් ඌ නිසා. තාමත් කතා කරන්නෙ ඌ ගැන. ඒ තරමට උගෙ ජීවිතේ හිනාවෙන්න දේවල් අපිට තිබ්බා. ඒ අපි නරක මිනිස්සු හින්දම නෙමෙයි. ඒ අපි කියන මනුස්සයා තරමක පම්පෝරිකාරයෙක් හින්දා. ඌ  වගේ පම්පෝරිකාර අවුල් දේකට වුණත්, මොනතරම් වටින හොඳ දෙයක් අපේ ජීවිතේට ගේන්න පුළුවන්ද? ඒක තමයි මම අරූ ගැන හිතන හැම පාරකදිම මට දැණුනු දේ. ඌ නොවෙන්න මේ ආදරේ මගේ ජීවිතේ නෑ. එහෙම ඉන්න දවසක තමයි ඌව ආයෙත් මට හම්බුණේ.

ඌ දැන් සෙට් වෙලා ඉන්නෙ සුද්දියෙක් එක්කලු. ලංකාව වටේ යනවලු. සුද්දියි ඌයි බොනවලු. බිවුවම සුද්දිට මොකුත් මතක නෑලු. වෙන්න තියෙන ඔක්කොම දේවල් වෙනවලු. දවසම සෙක්ස් කරන එකලු වෙන්නෙ. ඉඳලා හිටලා කන්දක් නගින්න යනවලු. මං අහගෙන හිටියා පුරුදු විදියට ම උගේ කතා. එක තැනකින් නොනවතින පම්පෝරි. ඒ කතන්දර අතරෙ ඌ කිවුවා මගේ කුතුහලය අවුස්සන කතාවක්. අපේ ඔෆිස් එකට අලුතෙන් ආපු කෙල්ලෙක් ගැන. ඌ කියපු විස්තර එක්ක ඒ කියන්නෙ මගේ අලුත් ආදරවන්තිය ගැන. ඌ කරන්න තියෙන ඔක්කොම කරාලු එයාට. කුතුහලය හිතේ තිබුණත් මං විස්තර අහන්න නොගියෙ, මූ සැක කරයි කියලා හිතිලාමයි.

මගේ හිතේ පිරුණු ආදරේ කියන නිම්න භූමිය නොහිතපු හැම පැත්තකින්ම දෙදරලා ගියේ අරූ කියපු කතා එක්ක මෙයා කියපු කතා මගේ හිතින් සම්බන්ධ කරගෙන. අරූ ගැන කියද්දි මෙයා හිනා වුණේ අනුකම්පාවක් හිතේ හංගාගෙන කියලා, අර දෙදරාගෙන ගිය පොළොව යටින් උඩට ආපු ඉරිසියාව කියන නාගයා මට තට්ටු කරලා කිවුවා. මං තවත් හෙව්වා මේ මට නොකියූ සම්බන්ධය ගැන සැක හිතන්න, ඒ සැකයෙන් දුක හිතන්න, ඒ දුකෙන් තරහ හිතන්න දේවල්. මොකුත්ම ඇහුවෙ නෑ මම කාගෙන්වත්. එයාත් මෙයාත් කියූ කතා ගලපමින් මම කාමරේ හිස් බිත්තියක් දිහා බලාගෙන බිවුවා. කසාද ගෑනි අහනවා මගෙන් බීලා ඉවරයි නං ඇඳට එන්නෙ නැත්තෙ ඇයි? කියලා. ඒ අස්සෙ මේ ඔක්කොටම හේතුව වුණු එයා ම අහනවා මගෙන් ඉස්සර වගේ දැන් වල්පල් කතා කරන්නෙ නැත්තෙ ඇයි? කියලා. බොස් අහනවා මගෙන් උඹේ වැඩ පරක්කු ඇයි? කියලා. යාළුවො අහනවා මගෙන් ෂොට් දෙකක් දාද්දි සික් එක ගහලා වගේ පැත්තක් බලාගෙන ඉන්නෙ ඇයි? කියලා. මම ඒ හැම වෙලාවකම කල්පනා කළා අරුන් දෙන්නා ගැන.

මුළු ජීවිතේම එපා වගේ දැනුනෙ නොහිතපු තරමේ ඉක්මනකින්. ඒ අතරෙ තමයි මගේ කසාද ගෑනි මගෙන් ඇවිත් සමාව ඉල්ලුවෙ. මං එයාගෙන් ඇහුවා ඇයි මගෙන් සමාව ඉල්ලන්නෙ කියල. එයා වෙන කෙනෙක් එක්ක සම්බන්ධයක් පටන් ගත්තලු. ඒකට එයාට සමාව දෙන්නලු. මං සමාව දීලා එයාට යන්නත් දුන්නා. එයා ගියා. මගෙ කසාද ගෑනි පිට මිනිහෙක් එක්ක ගිය එකට වඩා දුකක්, මං ආසාවෙන් ඉන්න මගේ හොර ගෑනි කලින් මිනිහෙක් එක්ක හිටපු නිසා මගේ හිතට දැනෙන්නෙ ඇයි? මං ඒ ප්‍රශ්නෙට උත්තර හොයන්න හිතුවා.

සමහරවිට ඒ අපි දෙන්නා වැඩිපුරම ලං වුණේ අරූ නිසා වෙන්නැති. මුළ ඉඳම්ම මේ කියන්නෙ කවුරු ගැනද කියලා දැන දැනත් එයා මට නොකියා හිටපු එකට මගේ හිතට දුක ඇති. අන්තිමට මේ ඔක්කොම මම දැනගත්තේ අපේ ආදරේ එකිනෙකාට ප්‍රත්‍යක්ෂ වුණාට පස්සෙ වෙන්නැති. මිනිස්සු කියන වචනවලින් නෙමෙයි අපි රිද්දගන්න ඕන. මිනිස්සු අපිට ඒ වචන කියන්න හේතු වුණු එයාලගේ හැඟීම නිසායි අපි රිද්දගන්න ඕන. එහෙමනං මුලින්ම අපිට ඒ හැඟීම තේරෙන්න ඕන. දරුවෙකුත් හිටියෙ නැති නිසා අපිට දික්කසාදය ඉක්මනින් ගන්න පුළුවන් වුණා. කසාද ගෑනිත් නැති මට, දැන් හොර ගෑනියෙකුත් ඕන නෑ කියලා හිතුනා. ඒ නිසාම මේ අවුල එයාට කියලම විසඳගන්න හිතුව ම​ම.

*************************************

අරූ මට කිවුව ඔයත් එක්ක උගේ සම්බන්ධයක් තිබ්බලු කාලයක්

ඉතිං?

ඇයි ඔයා අපි මෙච්චර ඌ ගැන කතා කරලත්, එහෙම දෙයක් ගැන කලින් මට නොකිවුවෙ?

කොච්චර කල්ද ඌ ඔයාට ඕක කියලා?

මාස දෙකක් විතර

මෙච්චර කල් හිතේ තියං හිටියද, තරහෙන් පුපුර පුපුර?

ඔව්! 

එයාගෙ මූනෙ හිනාවෙක්. හිත ගැස්සුනු බවක් පෙණුනෙ නෑ. මගේ හිතේ සැකේ වැරදිද? මං මෙච්චර කල් හිතෙන් විඳවලාද? මේ කතාවට ඌට ගහන්න විදියක් නැත්තෙ, එතකොට ඌ මේ සම්බන්ධෙ ගැන දැනගන්න නිසා. එහෙම වෙලාවක වෙන්න තියෙන නරක ම දේත් ඒක. එයා ෆෝන් එක බලනවා. මම හිතුවෙ මට හොරෙන් එයා අරූ එක්ක ගිය චැට් ටික මකනවා කියලා. එහෙම නැත්තං, එහෙම මොකුත් නෑ කියලා මට පෙන්නන්න හදනවද? එයා තරමක් ලොකු හුස්මක් හෙළුවා. මං ඒ ඇස් දිහා බැලුවා.

        මාස දෙකකට කලින් ඌ මට මෙසේජ් එකක් එවලා තිබ්බා

        මොනවා කියලද?

        එයා ඔයාගෙ හොඳ යාළුවෙක් කිවුවා. මම ඔයාගෙ පෝස්ට්වලට රියැක්ට් කරන නිසා තමයි රික්වෙස්ට් එකක්        දැම්මෙ කිවුවා.

        ඔයා මොකද කිවුවෙ?

        මම ඌව බ්ලොක් කළා.

        ඇයි මට නොකිවුවෙ?

        මං දැනගත්තා ඌ ඔයාට මෙහෙම කතාවක් හදලා කියයි කියලා. 

        ඉතිං...

        ඉතිං ඔයා ඒ කතාව මට කියනකං මං ආසාවෙන් බලං හිටියා.

        ඇයි ඒ?

        ඔයා ඉරිසියාවෙන් පිපිරෙනවා දකිද්දි මට යන්න හිතෙනව දුර ගමනක්.

        ඉතිං යන්න.

        ඔයත් එනවද යන්න?