"හැඟීම් බොහෝමයක් තිබ්බට ඒවයේ උප්පත්ති මූලය බොහෝ වෙලාවට අපිම හෝ අපිට ලඟම මනස උසස් වූවෝ. ඒ වගේම ගැහැණිය හැඟීම් උත්පාදනයේ ඉහලම තැනක ඉන්නවා. මේ එතනින් එහාට ගිය හැඟීම්, වචන කරපු ලියමනක්...."

Thursday, August 10, 2017

මාත් අම්මෙක්!

මං මේක ලියන්නෙ පුටුවක වාඩි වෙලා. උඩින් ජර ජර ගාන ෆෑන් එක අතොරක් නැතුව කැරකෙනව. මට එක දිගටම ඇහෙන්නෙ මම රපීට් ඕල්ද වේ දාපු මරියසෙල්ගෙ සිහින නෙළුම්මල් සින්දුව. එනිසා මං හිතනව මේක කියවන ඔයාලත් ඔය සිගරට් නිවල දාලා පුටුවක් වාඩි වෙලා සිහින නෙළුම්මල් සින්දුව යූටියුබ් එකෙන් දාගෙන මේක කියවනවනං හොඳයි කියල. මං දීපු ලින්ක් එකෙන් යන්නෙ දෙරණ ඩෙල් ස්ටුඩියෝ එකේ එයා කියපු සින්දුවට. තුප්පහි මාධ්‍ය භාවිතය නිසා දෙරණ නාලිකාව වර්ජනය කරන අය මේකෙ වෙනිං වර්ෂන් එකක් අසත්වා! එහෙනං කියවමු කතාව. මුලින්ම මේක මම අම්මෙක් වුනු නිසා ලියන දෙයක් නෙමෙයි. අම්මෙක් වෙලා අවුරුදු ගානකුත් ඉක්මුනාට පස්සෙයි මට මේ කතාව ලියන්න හිතුනෙ.

මගේ මිනිහා නෑ. මිනිහ මළා කියල මට මහ පාළුවකුත් නැහැ. මට ඉන්නව රත්තරං දරුවෙක්. දැන් අවුරුදු පහක්. කොල්ලෙක් නිසා කවදහරි මාව බලාගනීවි කියල බළාපොරොත්තුවකුත් මගෙ හිතේ තියෙනව. මිනිහ නැති වුනේ කොල්ලට අවුරුදු තුනේදි. එදා ඉඳන් හෙණ සෙට් එකක් ඉන්නව පාළු මකන්න. යාළුකමේ වගේ ඉඳගෙන හිත හදන්න ට්‍රයි කරන්නෙ කවදහරි තුම්මුල්ලෙන් ඇතුළට යන්න කියල දන්න හින්දා, මං හැමදාම උන්ගෙ යාළුකමේ සතුට විඳගෙන ඉන්නවා. උන් ගොඩක් දවස්වලට දරුවට ගෙනියන්න කියල කෑම ජාති දෙනව. ගොඩක්ම චීස්. දරුවා හරහා අම්මෙක් අල්ලන්න ලේසියි කියල පොඩි තියරියක් තියෙනවා තමයි. හැබැයි එ්ක මට වැඩ කරන්නෙ නෑ. තාමත් මටනං වැඩ කරල නෑ. උන් හින්දා මගේ පොඩි එකා එක එක ජාතියෙ චීස් කනව. වෙනිං අම්මල හැමදාම දෙන්නෙ ක්‍රාෆ්ට් චීස් උනාට මගේ එකාට ක්‍රාෆ්ට් නොකරපු චීස් උනත් කාල ලෙඩක් නැතුව ඉන්න පුළුවන් වෙලා තියෙනවා. අනේ ඉතිං මේ ඔක්කොම මගේ මිනිහා නැති වෙච්ච හින්දනෙ. මිනිහා උන්නනං කොල්ලටත් හැමදාම ක්‍රාෆ්ට් විතරයි.

කොල්ලගෙන් ජීවිතේට පොඩි නිදහසක් ලැබෙන්නෙ කොල්ලට රෑට නින්ද ගියාම විතරයි. ඩේ කෙයා එකෙත් පිරිටන් පාරට නිදාගෙන ඉඳලා කොල්ලා ගෙදර ඇවිත් නිදියද්දි ටිකක් විතර රෑ වෙනවා. ඉතිං මං නිදහසේ සාලෙට ඇවිල්ල සෝෆා එකේ ඇලවෙනවා ටීවී එකත් දාගෙන. ම‍ගේ මිනිහගේ පුරුද්ද ඒක. එයා මෙතන ඇලවෙන්නෙ මායි දරුවයි නින්දට ගියාම. බියර් කෑන් තුනක් ලං කරගෙන. මං ඇලවෙන්නෙ ලාවට කෝපි ටිකක් දාපු ලොකු කිරි ජොග්ගුවක් අරගෙන. කොයි වෙලේ හරි අපි දෙන්න ටිකක් නිදහසේ කතා කරමුද? කියල අහන එකට හා කියයි කියල හිතං ඉන්න පිරිමි ටිකට මම ගුඩ් නයිට් මෙසේජ් එක කොපි කරල යවනව. එතකොට උන් නිදාගන්නවා. සෝෆා එකේ ඇලවිලා හෙමීට කිරි වීදුරුව පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ ‍‍තොලගාද්දි සමහර වෙලාවට කට මහත කෝප්පෙන් කිරි පනිනව එළියට. රෑට අඳින දුහුල් ඇඳුම අස්සෙන් රස්නෙ කිරි බින්දු මගේ පියයුරුවල ගෑවෙද්දි ඔලුව ඇතුළෙ මතකයන් ගොන්නක් කිති කැවෙනවා.


ඊටපස්සෙ හිත කතා කරන්නෙ මගේ හිත කැමතිම පෙම්වතාට. මගේ කසාදෙන් පස්සෙ තමයි තමයි එයාව මට හම්බුනේ. මගේ දරුවට බොරු ආදර පෙන්නන්නෙ නැතුව, අවංකව මං ඔයාට ආසයි. සෙක්ස් කරමුද? කියල මූනටම කියපු පිරිමියා; දවස් තුනක් විතර එකට ඉඳලා දවසක් හවසක අපි බඳිමුද? කියල අහපු පිරිමියා; දරුවා ගැන හිතලා මම බෑ කිවුවම, එයාට තව දරුවෙක් හදන්න ඕන නෑ කියල කියපු පිරිමියා. මිනිහගෙ පවුලම සුනාමියට ගිහින් නිසා, අපිට එකතු වෙන්නත් බාධාවක් එයි කියල පැත්තක් තිබ්බෙ නැහැ. මං හා කියන්න කියල හිතාගෙන හිටපු දවසෙ එයාගෙ යාළුව කෝල් එකක් දෙනව මට. එයා බෙල්ලෙ වැල දාගෙන මැරිලලු. යාලුවට ලියුමකුත් ලියලා. මගේ නමට රුපියල් කෝටියක් එකතු කරලා තියලා. මං ඒ සල්ලි ෆික්ස්ඩ් ඩිපොසිට් එකක දාලා පොලියෙන් ජීවත් වෙන්න ගත්තා. මම ගෙදර ඉද්දි වටපිටාවෙ මිනිස්සු කතා කියන්න ගත්තා, මං ඇඟ විකුණනවා ඇති කියල. ඔය කතා දිගින් දිගට ගියොත් දරුවට හොඳ නැති නිසා මම රස්සාවක් කරන්න පටන් ගත්තා. දැන් ඉතිං මිනිහා හදපු ගේ තියෙනවා. පෙම්වතා දීපු කෝටිය තියෙනවා. යාලුවො අරන් දෙන කෑම බීම තියෙනවා. මගේ සල්ලි බාගෙට බාගයක් ඉතුරුයි. ඒ කතාව ඔයාලා එක්ක කිවුවට මට මතක් වෙන්නෙ අපේ ආදරේ සුන්දර දවස් ටික. එයා මුලින්ම අපි හතර මුල්ලකට ගිය දවසෙ අයිස්ක්‍රීම් කවන්න භාර අරං මගේ මුළු පපුවෙම වැටෙන්න අයිස්ක්‍රීම් එක හැලුවෙ ඇයි කියල මට තේරෙන්න ගත්තෙ, එයාගෙ දිව වැඩකරන්න පටන් අරගෙනත් ටිකක් වෙලා ගියාට පස්සෙ. මගේ මුළු ඇඟම පිස්සු වැටිලා. අයිස්ක්‍රීම්වල සීතලටයි. එයාගෙ රස්නෙටයි. කවදාවත් සෝෆා එක උඩ ඉඳන් ඔතනින් එහා හිතන්න වෙන්නෙ නෑ. නින්ද යනවා.


මං අහන්න ආසම නැති දේ තමයි ඔලිම්පික් කියන්නෙ. අවුරුදු හතරකට පාරක් හරි ඕක ඇහෙද්දි හිතට පුදුම කේන්තියක් එන්නෙ. රූපවාහිනියෙ ආමන්ත කියන ගෝතයා වැඩිම මාධ්‍ය කණ්ඩායම අරගෙන ගිහිල්ල‍ා ලංකාව වෙනුවෙන් ඔලිම්පික් වාර්ථාවක් තිවුව දවස‍ෙ ඉඳන් තමයි මට ඔලිම්පික් එපා වුනේ. ඒ තමයි ඒ ඔලිම්පික් උළෙලෙ අන්තිම දවස. ගින්නත් නිවිල ගියා. ඇමරිකාව සතුටෙන් ගෙදර ගියා. අපේ උනුත් ඊටත් සතුටෙන් ආතල් එකේ රටේ සල්ලිවලින් රට තොට බලාගෙන ගෙදර ආව. හැබැයි මගේ මිනිහා ආවෙ නෑ. මං එදා තමයි දැනගත්තෙ ඌ නැතිවෙලා කියල. ඌ නැතිවෙන දවසෙ ඉන්දියාවෙ වොලිබෝල් ටීම් එකේ ගෑනියෙකුත් නැතිවෙලා කියල ආරංචිය ආව. උන් දෙන්නගෙ ලාවට ඇයි හොඳයියකුත් තිබ්බ කියල කසුකුසුවක් තිබුනා. ඉතින් උන් නැතිවෙලා. ඒ කියන්නෙ පැනල ගිහින්. මං ඉතිං හිත හදාගත්තා.‍ ඒකිත් ලස්සන කෙල්ල. අපේ එකා ගියේ ජිම්නාස්ටික්වලට. ඉතිං පයින්න හොඳට දන්නව.

******************************************************

මං ආයෙත් සෝෆා එක උඩ. අද මං බොන්නෙ බියර්. තනියෙනුත් නෙමෙයි. ඒක වුනේ කොහොමද කියල කියන්නං.

දවසක් මං ඔෆිස් ඉද්දි කෝල් එකක් ආවා බබාගෙ ඉස්න්කෝලෙන්. නොදන්න මිනිහෙක් ඇවිල්ල පොඩි එකාව උස්සගෙන ගිහිල්ලා. උස්සගෙන තාප්පෙනුත් පැනලා ගිහින්. ඉස්කෝලෙ බයෙන් ඉන්නෙ ඒ නිවුස් එක ලීක් වුනොත් උන්‍ට මිනිස්සු ළමයි ගෙනල්ලා දාන්නෙ නැති වෙයි කියලා. ඇයි ඉතිං ඉන්ටර්නැෂනල්නෙ. පොලීසියට කියන්නෙ නැතුව හොයල බලමු කියල අඬනවා. මට වෙන කරන්න දෙයක් නෑ. දන්න කවුරුත් ඇත්තෙත් නෑ. මං කෙලින්ම ඉස්කෝලෙට ගියා. ඒක මහ උස තාප්පයක්. මං එහෙම්ම ගෙදර ගියා. මගේ හිතට පොඩි සැකේකුත් තිබ්බා. සැකේ හරි. ගේට්ටුව ඇරගෙන ඇතුළට යද්දි. කොල්ල වත්ත පුරා දුවනවා. කොල්ල එක්ක දුව දුව හිටියෙ එයා. එයා රට ඉඳන් ඇවිත්. මං ගැන හෙවිල්ලෙන් ඉන්න කියල යාළුවෙකුට කියල. යාළුව කියල හැමදෙයක්ම මං ගැන. මට මූණ බලන්නත් ලැජ්ජා හිතුනා කරපු දේවල් මතක් වෙලා. ඒත් ඉතිං එයත් එහෙ පැන්නෙ කෙල්ලෙක් එක්ක නිසා මං කෙලින් මූන දිහා බලං හිටියා. එයා කිවුව මගෙත් එක්ක කතාවක්.

එයා එහෙ ගිහින් තියෙන්නෙම මේක ප්ලෑන් කරගෙන. එහෙ ඉන්නවලු ඔහොම පයින ඩයල්වලට ඉන්න ප්ලේස් සෙට් කරල දෙන ඉන්දියන් කාරයෙක්. එදා එයා ඒ ඉන්දියන්කාරයව හම්බෙද්දි දැක්කලු මේ කෙල්ලව. දෙන්න අතරෙ මුලින්ම හිනාවක් එහෙ මෙහෙ වෙලා තියෙන්නෙ සමාරම්භක උත්සවේදි. දෙන්නත් එක්ක එහෙ රස්සා කරල. එළිපහලියට යන්න බය නිසා වියදං අඩුයිලු. මාසෙට ලක්ෂ දහඅට ගානෙ හම්බුකරල ඉන්දියන්කාරයගෙ නමින් එකවුන්ට් එකකට සල්ලිත් දාලා. මුල් සතිය දෙන්න කිසිම සම්බන්ධයක් පටන් නොගෙන හිටියලු. මං දන්නවනෙ මගෙ මිනිහ ගැන. සතියෙන් පස්සෙ දෙන්නම එක ඇ‍ඳේලු. දවසක් කෙල්ල පස්සෙන් එහෙ පොලීසියක ඩයල් එකක් පොඩි ෆලෝ පාරක් දෙද්දි දුවන්න ගිහින් වාහනේක හැප්පිලා කෙල්ල එතනමලු. කෙල්ලගෙ බඩු මළු අවුස්සලා ඒ අස්සෙන් අපේ එකාව අල්ලන්න එද්දි ඌ ලංකාවට පැනලා. ගෙට එද්දි ඉස්සරහ ගෙදර ඇන්ටි දැක්කලු. මං හිතුවා ඒකෙන්ම හෙනහුරා හිටියි කියලා. සතියක් යන්න කලින් පොලීසියෙන් ඇවිත් හිටියා ගෙදරට. ගෙදරම සර්ච් කරාට මිනිහා ගෙනාපු කිසිම දෙයක් නෑ. දෙන්නත් එක්ක එහෙදි හම්බකරපු කෝටි හතක් ගෙනල්ල තිබ්බා. මං ඒකත් දැම්මා එෆ්ඩී එකක්. දැන් රස්සාවක් කරන්න ඕනම නෑ. ඇය රට ඉඳන් මිනිහා අරං ආපු සල්ලි තියෙනව කියල කට ඇරල ඕන එකෙකුට කියන්න පුළුවන්නෙ.


එයත් නරක වැඩක් කළා. මාත් නරක වැඩක් කළා. වෙනිං උන්ගෙද නැද්ද කියල නෑ. අපිට සල්ලිත් තියෙන නිසා කොල්ලට හොඳට උගන්නගන්නත් පුළුවන්. මිනිහා මාස දෙකක් ඇතුළෙ ඉඳලා පෙබරවාරි 4 නිදහස් වුනා. අද මිනිහගෙ බර්ත් ඩේ. දරුවව කලින් නිදිකෙරෙවුවා. දැන් චීස් දෙන එවුන් ටික සද්ද නැති නිසා උන්ව නිදිකරවන්න ඕනෙත් නෑ. මිනිහ හැමදේම දන්න නිසාත් මිනිහගෙ හැමදේ ගැනම දන්න නිසාත් හිතේ කහටකුත් නෑ. මාත් ගෑනියෙක්නෙ. අද මිනිහගෙ බර්ත් ඩේ නිසා මමත් කැමති වුනා පළවෙනි පාරට බියර් ටිකක් බොන්න. පළවෙනි උගුර දෙක බොද්දි කොල්ල ඇහැරිලා සද්දයක් ආවා. නෙට් ගලෝගෙන ඇතු‍ළට මදුරුවො දාගත්තොත් කියල මං පහළට ඇවිල්ල බැලුවා. කොල්ල අහපි මොකද්ද ඒ අම්ම ගාවින් එන අමුතු සුවඳ කියලා. ඌට දැම්මම මේක සුවඳක් විදියට දැනෙන එක ගැන මට බය හිතුනා. මං කොල්ලට නින්ද ගියාම උඩට ගියා. ඒත් බියර් බිවුවෙ නෑ. මොකද මාත් අම්මෙක්නෙ.

Thursday, August 3, 2017

සුරම්‍ය

මගේ ගැහැනිය වූ කලී බොරු මදහසකටද වෛර කරනා පොලොවේ හිඳිනා කාන්තාවක වුව, ඇයගේ මවත් පියාත් එයින් බොහෝ දුර ඈතක ජීවත් වූ වැසියන් වීය. ඒ සමය තරමක කලබලකාරී සමයකි. යුද්ධයේ අවසන් කාලය, උසස් පෙළ විභාගය සහ 2007 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය නිසා මා කලබලකාරීව සිටියේය. මාවිල්ආරු වදන නිතර ඇසෙයි. මෙවර ජයගත හැකි යැයි ඇසෙයි. ඒ යුද්ධයද? ලෝක කුසලානයද? විභාගයද කියා මට සැකයක් විය. වසරක කාලය තුළ මේ සියළු දේ විසඳී ගියේය. සනත් ජයසූරියගේ මනරම් පිති ප්‍රහාරයත් සංගක්කාරගේ සිහිනයක් බඳු වූ හැකියාවනුත් වැස්සට දියව ගොස් අවසන් මහා තරගය පරාජය විය. යුද්ධය ජයගෙන පිටරට සිට පැමිණි මහත්මයෙකු පොලොව ඉම්බේය. තිස්වසරක පීඩාව කෙලවර නිවී සැනසී ජීවත් වීමේ අපේක්ෂාව මිනිසුන්ගේ සිත් තුළ විය. මා ඉතා උසස් ලෙස උසස් පෙළ අසමත් විය. ලාභ දුරකතනයකට නිතර ඇමතුම් දෙමින් ගැහැනියක මගේ සිත සැනසූවාය. මගේ සිත සැනසීම වෙනුවෙන් ඇය මෙතෙක් කලක් රැකගත් කන්‍යභාවය වුව සිඳගන්නට ඇය සූදානම් බව කීවාය. අප්සට් පරයා ආශාව නැගවිත් එක පයින් ආරාධනාව පිළිගත් මා ඇයගේ නිවසට ගියෙමි.

ඇයගේ පියා පෙර කිවූ ලෙසින්ම ගං කබරයෙකි. ඔහුට ම‍ාගේ සෑම පැතිකඩකම අවුලක් තිබුනු අතර, කිසිඳු අවුලක් නැති බවට විශ්වාසවන්තම කොටස ඔහුගේ දියණිය හැරෙන්නට මගේ යැයි කියා අන් යමක් ඔහුට දැකගන්නට නොහැකිව තිබුනි. මව ගං කබරයාගේ බහට අවනත ගං කබරියකි. එහෙත් මට එම නිවසට යාමේ කිසිඳු තහංචි පැනවීමක් සිදුව නොතිබිනි. මා එහි ගියෙමි. මගේ උදාසීන මුහුන තරමක් ශෝකීව සකසාගෙන ඇයගේ පිරුණු පපුවෙහි හොවාගතිමි. අම්ම කුස්සියෙ. ඔයා කතා කරල උඩට එන්න. මං උඩට යන්නං. මට දිව්‍ය ලෝකයෙන් ඇසෙන්නාක් බඳු වදන් විය. මවුට බොරු මදහසක් පා මා ඉහළ මාලයට දිව ගියෙමි. ඇය ඇඳුම් ලිහිල් කරමින් සිටියාය. මා ඇයට එයට ඉඩ නුදුන්නෙමි. තරමකට මත්ව සිටි මා දෙතොලින් එය ඇයට කාන්දු කරමින් උන්නෙමි. ඇයද මත්වූවාය. මාගේ නොපීරූ කොන්ඩා කරල් ඇද්දාය. ඇගේ නිය මගේ සම සූරාගෙන යද්දී මා ඇයගේ උඩු කය ඇඳුම ගලවා දැමීය. ඇය ඇගේ යටි කය වැසූ කෙටි කලිසම ගලවා දැමුවාය. ඇය මා වෙනුවෙන්ම සූදානම්ව සිටි බව එකම ළා කොළ පැහැ ප්‍රධාන වර්ණයට ලා දම් පැහැ රේන්ද ඇල්ලූ මනරම් අමාන්තේ යට ඇඳුම් එකහෙළා කියා සිටියේය. දැන් ඉතිං වෙන කුමක් කරන්නද? ආදරය කරනු මිස!

වැඩේ අල! මොකද ඒක හීනයක්. තාත්තා ගං කබරය කියල දන්න හින්දම එයා මට එන්න කිවුවෙ නෑ. රූම් එකකට යන්න බයයි කියලත් කිවුව නිසා මට බළ කරන්නත් බෑ. ඒ නිසා ඒක නිකං මං හීනෙකට මව‍ා ගත්තු ලාබ ත්‍රිල් එකක් විතරයි. චීප් ත්‍රිල්ස්!



***************************************************

එකල්හී වෘක්ෂයන්ගෙන් පිරීගත් එක් රුදුරු වනයෙක රුදුරු නොවෙන එක් ජීවියෙකු හොත්තාය. කිසිවකුදු විස්වස් නොකළද නාග කාන්‍යාවක වූ ඇය මෙත් වැඩුවාය. නම නොදන්නා පැලෑටියක බූවට මුවග තබා සියොලඟ මත්ව යන්නට ඉඩ හැරියාය. ඉනික්බිති මෙත් වැඩුවාය. එක් රත් පැහැ මලක මැදි පුංජය බිඳ එහි වූ මධු බිඳිති සියොලඟ මත් බවට උඩින් පා කරවූවාය. බිඟුන් ඇය අස වෙළෙයි. ඇය දෙඇස් හැර යමක් මුමුණයි. ෂට්පදීය බස් නොවදාලද එම මිමිණුමේ වූ ශෝකී රසය බිඟු දෙඇස් තෙත් කරයි. එකී සෝ පණිවුඩය මුමුණමින් උන් පුෂ්පයෝ සොයා යයි. පුෂ්පයෝ භෘංගයන් කෙරේ නොකැමැත්තෝ වෙයි. තම කෙටි ආයු කාලයේ ඇවෑමෙන් මියෙන්නට පෙර එක්කර ගන්නාවූ එකඳු වස්තුවක වේ නම් එය මෙකී මී මධු බිඳය. රුදුරු දළකට බියෙන් නිසොල්මන්ව සිටිනු විනා අන් කිසිවකද කළ නොහී අසරණව සිටින්නා වූ පුෂ්පයෝ කෙදිනකවත් නෑසූ සෝ ගීයක බිඟු මුවින් ෂට්පදීය බසින් අසති. ඔවුන් තුළද සෝ පිරෙයි. පරිසරයම සොවිනි.

ගමක් මැද්දෑවේ කරින් ගෙන යන මිනියකි. බෙර නොවැයෙයි. හේවිසි නො‍වැයෙයි. සුදු රෙදි කඩින් ඔතා සොලොස් පයින් ඉදිරියට ඇදෙන්නේ මල් කරුවකුගේ ප්‍රාණ නිරුද්ධ සිරුරයි. හේ සාලිස් වස ලබන්නට පළමු අකාලයේ මරාදැමුණෙකි. රජ ගෙදර අණක් පරිදි පරා දැමුණෙකි. එහෙයින් සෝක වන්නට මල්කරුගේ පිය බිරින්දෑ හැර අනෙකෙකු නොවෙයි. හේ මරා දැමෙන්නේ රජ වාසලට සැපයූ මල් පරව තිබූ නිසාය. රජ වාසල ඔටුනු පැළැන්දාවූ අධිරජ තෙමේ කරුණාවන්ත යැයි සම්මත පාලකයෙකි. හේ මෙවන් වරදකට මිනිසෙකුගේ ප්‍රණය නිරුද්ධ කරතැයි කිසිවකුදු විශ්වාස නොකරයි.

ඔහුගේ කෝපය ගැහැනියක නැති සොවට උපන්නක යැයි ඔහු මව හා පවසයි. තමා මල් නෙළන මොහොතේත් මල් හොඳින් පිපී තිබුනු බව මියෙන්නට පෙර මල්කරු සිය බිරිඳට පවසයි. මවු බිසව සිය පුතු පැවසූ දෑ රජ වාසලේදී ප්‍රධාන මෙහෙකාරියට පවසයි. මල්කරුගේ බිරින්දෑ මල්කරු මියෙන්නට පෙර පැවසූ දෙය වනයේ මල් නෙලන අතරේ ප්‍රධාන මෙහෙකාරියට පවසයි. මවු බිසව තමන්ට රජු පිළිබඳ පැවසූ දේ රජ වාසල ප්‍රධාන මෙහෙකාරිය මල්කරුගේ බිරින්දෑට පවසයි. රජු වනාහී හුදෙක් කාම සම්භෝගයම නොපතන ප්‍රේමයේ සුසුම් මතින් රාගයට ලොබ බදින්නෙකු බව අනුපාන ලෙස ඇය කතාවට එක්කරයි.

වනයේ මල් මෙකී කතා අසා සිටියි. පසුදිනද එන බඹරුන්ට පුෂ්පීය බසින් මෙවදන් කියයි. බිඟුන් මෙවදන් තම රැහේ උන් හා කතිකා කරනු පෙරකී මෙත් වඩන සැපින්නට ඇසෙයි. දිගු සුසුමක් හෙලා මෙත් නිද්‍රාවෙන් මිදෙන තොමෝ හකු පාඩා මිහිතලය මත සතපවා ගිමන් හරියි. ඇයගේ ‍ ශෝකී මුණුමුණුව තවදුරටත් නොඇසෙයි. ඇය රජ වාසල‍ දෙසට ඇදෙයි.

ඇය මාලිගාවට ගොඩ වන විටද රජු නිද්‍රාවේය. ඈත් මෑත් වූ සළු අතරේ අැය නා රජෙකු සොයයි. මැලවී ගිය ලිඟුව දැක සෙමෙන් රජු පසෙකට යන ඇය දෙඇස් පියාගෙන රජු හා සයනයේ පසෙකින් වැතිරෙයි. ඇයගේ ඇස් ඇරෙන්නේ මුහුණතට වැටෙන දා බිඳුවකිනි. රජු කඩු තුඩ තම හිසට ඉහළින් අල්වාගෙන රුදුරු වෙසින් සිටිනු ඈ දකියි. ඇය මෙත් සිසිලෙන් නැහැවුනු නාග දෙඇස් ඔහු වෙත පාකරයි. හේ නිරුත්තර වෙයි. කඩුව පසෙකලා ඇය අසලින් සැතපෙයි. ඇය ඔහු උරහිස මත හිස සතපවා සිටියි. සිරුරේ යටි කොටසින් ඈ යමක් සොයයි. රාජ සළුපිළි අතරේ ඈ සොයායන්නේ පෙර තමා දුටු මැලවුනු විසල් පුරුෂ ලිඟුවයි. බි‍‍ඳෙන් බිඳ උරහිසෙන් ඈත්ව ඈ ලිඟුව වටා එතෙයි. ඇගේ සිරුරේ රස්නයද, සමෙහි වූ ලිහිස්සුම් බවද රජුගේ කාමාශා වඩවයි. රජු ඉවසනු නොහී තම ලිඟුව මැදි කර වෙලී, ලිඟු මුණ්ඩයට ඉහලින් පෙණය කර සිටින සැපින්නගේ ගෙල පෙදෙස තම ඇඟිලි තුඩින් සතපවයි. සැපින්න රජුගේ සෙනෙහෙබර පහස ලත් මොහොත පටන්, ගගනෝදර බිඳගෙන වැසි වට්ටමින් ක්ෂීර සයුරේ ගිලෙමින් දෙහෝරාවක් පමණ මුළුල්ලේ රසෝඝයේ රිද්මයානුකූලව නැලවෙමින් ගෙවෙයි. අවසන පිරී ගිය සිතින් විසිරුනු ගතින් හුන් තැනම ගිමන් හරිමින් දෙපල නින්දට වැටෙයි.

දෙදිනකට පසු මහා මංගල්‍යයකි. රජුගේ සයනයේ එක් උදයක ගැහැනියක සිටියේලු. ඇයි කවුදැයි කිසිවකුත් නොදනීලු. පළමුවෙන් මවු බිසව කැඳවා එපුවත දැන් වූ රජ තෙමේ පෙර දිනයේ සිහිනයක් දුටු බවත්, එය අරුත් ගන්වමින් සිදුවූ මෙම ප්‍රාතිහාර්‍යය නිසාවෙන් තවත් ‍කල් නොහැර මෙම මිනිස් දියණිය සරන පාවා ගන්නා බවත් පැවසුවේලු. මංගල්ලේ සාර වෙවා සෑදී සෙත්... යැයි වීදියේ ගැයෙයි. කුමරාගේ පිනක්මැයි වාසනාවෝ වාසනාවෝ... යැයි මාලිගයේ ගැයෙයි.



***********************************************************

තවත් බලං ඉන්න බෑ. දවස් දෙකක් තිස්සෙ එකම ෆිල්ම් එක බලන හතර වෙනි පාර. තාම මට ‍තොළකට එහා යන්න බැරි වුනා. යන්තමින් තොලග හපන ගමන්ම ම‍ං මගේ අතක් නිදහසේ එයාගේ පියයුරක් උඩින් තිබ්බා. ඇ‍ගේ මුහුණේ වෙනසක් නැහැ. තරමක් තෙරපමින් ලිහිල් කරමින් ගෙවෙන මිනිත්තු කිහිපයකට පස්සෙ ඇගේ අත මගේ පිට පුරා දුවමින් තිබුනා. එතෙකින් බොත්තමින් බොත්තම ගැලවෙමින්, අඟලින් අඟල නිරුවත් සිරුරු මතුවෙමින්, මොහොතින් මොහොත වියලි සම තෙත් වෙමින් වියරු වැටුනු අඩ ‍හෝරාවක් ගතවුනා. ඊට පස්සෙ බෙල් එකක් වැදුනා. ඇලරික්ස් අයිස් ‍‍ චොක් එන්න කලින් ටක් ගාලා බ්‍රා එක ඇඳගෙන බොත්තං අපිලිවෙලට වුනත් බ්ලවුස් එක පටලවගන්න එයාට පුළුවන් වුනා. 

අයිස් චොක් කාලා ආයෙ කළුවර වෙන්න මොහොතකට කලින් එයා ඇඳුමේ අයිස්ක්‍රීම් හලාගත්තා. මං ඒ දිහා පෙරේතකමකින් ‍බැලුවෙ. මහා හුස්මකින් පිරෙමින් නිදහස් වෙමින් උස්පහත් වෙන පපුතුරේ චොකලට් කිරි බිඳක් පහළට රූටමින් තිබුනා. ඇය හඬ අවධි කරා.

ඔයා කියන තැනකට ගිහින් මේක හෝදගෙනම අපි හවස ගෙදර යමු.


Tuesday, January 31, 2017

කාලකන්නි කතාවක්


කාලකන්නි සිස්ටම් එකක් ඇතුළෙ හිරවෙලා ඉන්න මිනිස්සුන්ට කාලකන්නි නැති දෙයක් පෙනෙද්දි දැනෙන නරුම හැගීමක් තියෙනව. තවකෙකුට රිදුමක් නොවන දෙයක්, තමන්ගේ උත්තම පිදුමට පිටස්තර යමක් දකින්නට අකමැති සමාජයක එතනෝල් ගේද්දි ගංජ ලීගලයිස් නොවෙන්නෙ ඒ නිසාමයි. මේ කතාව ඔවුවට සම්බන්ධ නැති කාලකන්නි කතාවක්. කොහොඹ ගහක් යට හිඟන්නෙක් ඉන්නව. ක්‍රේල් කොන්ඩෙ වෑහෙන ඔලුව පිරෙන්න, ඉරිතලපු ඇඟ වැහෙන්න කාක වසුරු පිරෝගත්තු ඔහු ගාවට විසි වෙන්නෙ කාල ඉවර කජු ගොට්ටක්. ඔහු ඒ දිහා බලද්දිම ඔහුගේ ඇහැ ගැටෙන්නෙ කුමාරදාස සපුතන්ත්‍රී මහත්තයගෙ වචන ටිකක්.

දහසින් මියෙනා සටනින් - අඟලේ හිමිකම් සොයමින්
ලොව නහවා සෝ කඳුලින් - සැනහේ ජයපැන් පුරමින්

ඒක අහල පුරුදුයි වගේ තිබ්බට ඒ කොහොමද කියල ෂේනට මතක නැහැ. ෂේනා කියන්නෙ ඔහුට අහල පහළ මිනිස්සු කියපු අපූරු නම. ඒ නම වැටෙන්නෙ ඉඳල හිටලා හවසක ෂේනා ගල් කැටයක් අරන් අත අඹරවලා දාන බෝලෙ හින්දෙ. ඒ විදියට බෝල දැම්ම ප්‍රසිද්ධ ක්‍රිකට්කාරයෙක්. පොරට අර්ජුන කියල බඩෙක් අත් මැද්දෙන් ලිස්සල යන හතරෙ පාරක් ගැහුවා ක්‍රිකට් වර්ල්ඩ් කප් ෆයිනල් එකකදි අනූ හයේදි. ගානට ෂේවු කරපු පීදුනු ස්ත්‍රී යෝනියක් දිවෙන් සනහන අතර නහර ඉලිප්පුනු පිරිමි ලිඟුවක් මුවෙන් සනහන හැට නමයක ඉන්න පිරිමියෙක් සහ ගැහැනියක් අත්විඳින සුපහසට වඩා ආතල් එකක් එදා ඒ බඩාගෙ රටේ මිනිස්සුන්ට ලැබුනා. අන්තිමට බලද්දි අනූහයත් හැට නමයක්ම තමයි නේද?

ෂේනගෙ කකුල් ගාවට වැටුන කජු ගොට්ට හිතල විසික් කරපු එකක් නෙමෙයි. ඒක වැටුනෙ කෙල්ලෙකුගෙ අතින්. කෙට්ටු කෙල්ලෙක්. ඒත් ස්ටෙඩී ඇඟක් තිබ්බ කෙල්ලෙක්. කෙල්ල කුර්තා ටයිප් නිල්පාට ඇඳුමක් ඇඳලා හිටියෙ. කෙල්ල ෂේනට සල්ලි දාන්න නැවෙද්දි තමයි කෙල්ල කාලා ඉවර වෙච්චි කජු තිබ්බ ගොට්ට ෂේනගෙ කකුල් ගාවට වැටෙන්නෙ. ෂේන ඒක ආපහු කෙල්ල ගන්න කලින් අරගන්නෙ අර වචන ටිකට ෂේන ආස වෙච්ච නිසයි. කෙල්ල දානව ෂේනට රුපියල් පනහක්. ෂේන අහනව කෙල්ලගෙන් ප්‍රශ්නයක්. ඇයි මෙච්චර? ෂේනට වැඩිම වැටිල තියෙන්නෙ රුපියල් විස්ස. ඊට වැඩි වටිනාකමක් ෂේනට ලැබුන නං ඒ බත් එකක් ලැබුනු දාක විතරයි. ෂේනට කෙල්ලව දැකල පුරුදු තියයි. ඒත් අවුරුදු පනහ පැනපු ෂේනට කොහේ විස්සෙ කෙල්ලො මතකෙ තියෙන්නද?

කෙල්ලත් කොලේ වැටෙද්දි දැක්ක ලියල තිබ්බ සින්දුව. එයානං ඒකට එච්චර කැමති නෑ. කෙල්ලට මොනව වුනත් මේ සින්දුවට ආසාවෙ කොලේ තියාගත්තු හිඟන මනුස්සය ගැන අමුතු හැගීමක් ඇතිවුනා. පහුවදා අම්ම කැම්පස් ගෙනත් දාන ගමන් කෙල්ල කොහොඹ ගහ ගාවදි කාර් එක නවත්තගත්තෙ ෂේනට සල්ලි කීයක් හරි දාන්න. අදත් පනහෙ කොලයක් වැටෙද්දි ෂේන ඔලුව ඉස්සුවෙ මේ මොන බම්බු කාලයක්ද කියල හිතාගෙනමයි. එතකොටම තවත් සීයක් වැටුන. ෂේනට හිටගැනුන. ඒ සීයක් වැටිච්ච නිසා නෙමෙයි. ඒ සීය දාපු මනුස්සය දැකපු නිසා. ඒ අර කෙල්ලගෙ අම්ම. අම්ම කාක් බෙටි පිරිච්ච කොන්ඩෙ අස්සෙන් ඇඟිලි යවල ලඟට ඇදගත්තු ෂේනව බදාගත්ත. කෙල්ල පුදුම වෙලා බලං හිටියෙ මේ මොන බම්බුවක්ද කියලයි. ෂේනයි අම්මයි මොකුත් කතා කරන්නෙත් නැතුව බදං ඉන්න එක ගැන කෙල්ලට අවුල්. මොකුත් දැනගන්න විදියක් නැතුව මෙහෙම ඉන්නත් අවුල්. එනිස කෙල්ල අම්ම යං කිවුව. ෂේන ඔයාල යන්න කිවුව. කෙල්ලයි අම්මයි ගියා.

මොකද අනේ අර කාක් බෙටි ගොඩ ඔයා බදාගත්තෙ?” කියල කෙල්ල ඇහුවෙ කාර් එකේ වාඩි වෙච්ච ගමන්. දෙන්නට දෙන්න කලින් අඳුරන්න ඉඩ තිබුනත් ඒ විදියට දෙන්න වෙන්වෙයි කියලා දෙන්න බදාගෙන හිටපු විදියට කෙල්ලට හිතුනෙ නැහැ. මං ඒ වගේ පිරිමියෙකුට ආසයි. එච්චරයි. ඒ අම්මගෙ උත්තරේ. කවදාවත් අම්ම දුවට මෙච්චර ස්ට්‍රේට් උත්තරයක් දීල නැහැ. දුව ගියා කැම්පස්.

අම්ම ඉස්සර දුවට කිවුවෙ තාත්ත අනූහයේ ටොම්බ සයිස් බැංකුවට ගහපු බෝම්බෙන් මැරිච්ච අනූ එක් දෙනාගෙන් එක්කෙනෙක් කියල. තාත්ත එදා නොමැරුනානං එතන මරණ අනූවක් වෙනව නේද කියල හිතුනම, කෙල්ලට හිතුනෙ තමුන්ගෙ තාත්ත තමුන් ගාව හිටියෙ නැති එකේ අපරාධය නෙමෙයි. තාත්තත් එතනට ගිහිල්ල රවුං ගානක් මැරෙන්න තිබ්බ එක කෑව නේද කියල. ඒකට ඒ කෙල්ල එක්ක මේක කියවන උඹල තරහ අරං වැඩක් නෑ. ඒ ඒකි හිතන විදිය. ඔයිට වඩා නරක විදියට හිතන මිනිස්සුන්ව උඹල උඹලව පාලනය කරන්න තෝරගෙන තියෙනව. ඒත් යකෝ තාත්ත මැරුනට පස්සෙ අම්ම මේ හිඟන්න එක්ක සෙට් වුනාද? කියලත් කෙල්ලට එක පාරට හිතුන.

තමුන් කැමති ගෑනිව සල්ලි බලෙන් බැඳගත්තම ආපු කේන්තිය ෂේනට ඇතිවෙන්නෙ මුළු කාලකන්නි සමාජෙ එක්කමයි. ඒකයි ඌ ගිහිල්ල ඒ කාලෙ සැපට මිනීමරපු සෙට් එකක් හම්බෙන්නෙ. කනෙක්ෂන් එක හදාගන්නෙ උගෙ ක්‍රිකට් බඩු කඩේට ලෙදර් බෝල දාපු, ලෙදර් බෝල අස්සෙ දාලා කොළඹට බෝම්බ පටෝපු පොරක් මාර්ගෙන්. බෝම්බ ලොරිය අරගෙන ෂේන මහලොකු බැංකුව ගාවට යන්නෙ අරූ එන ටයිම් බලල. ලොරිය මැදකදි යාළුවට දීල පොර පස්සෙන් ආපු ත්‍රී වීලරේට නගින්නෙ බැරිවෙලාවත් තමුන්ගෙ ටාගට් එක නොමැරුනොත්, වෙඩිවත් තියන්න කියල. ඒ කොහොමහරි ෂේන එදා මැරුවෙ එකාවයි කියල ෂේනගෙ රයිෆල් එක සාක්කි. ෂේන පැන්න. පස්සෙ ධර්මේන්ද්‍ර කියල පොරක් ෂේන වෙනුවට අහුවුනා. ක්‍රිකට් බඩු කඩේ ගෙවන්න තිබ්බ සල්ලි ටිකට තිබ්බ පොලුවලින් ටික කාලයක් ෂේන ආතල් එකේ හිටිය. ඒත් තමුන් ආදරේ කරන ගෑනිටයි, ඒ ගෑනි එක්ක තමුන්ගෙ තාත්ත නැතිවුනා කියල නොදැන තුෂ්නිංභූත වෙලා බලං ඉන්න කෙලි පොඩ්ඩටයි දැන් කෙලවෙනව නේද කියල ෂේනට හිතුන. ෂේන මේව හිතල පිස්සෙක් වුනේ නෑ. ඒත් අවුල දරාගන්න බැරුව ෂේන ඇඟට දුක් දෙන්න ගත්ත.

ක්‍රිකට්වලටත් කැමති පළවෙනි සිංහල කොටි බෝම්බකාරය තාම ඉන්නව ඒ කොහොඹ ගහ යට. ඌ තාම පනහෙ කොල වැටුනම ඔලුව උස්සල බලනව.


Wednesday, September 28, 2016

සාෂා රෙමෙඩියොස්

මම මගට බැසීමි. මින් පෙරද ‍මෙ අයුරින්ම කිසිඳු අරමුණකින් තොරව මගට බැස ඇතිමි. එහෙත් විඳි දෙයක් නැතීමි. ඉර පායා තිබුනද, කළුවර කළ සිතට එය නොදැනෙන බව මා දනිමි. එනිසා ඉදිරියට ගියෙමි.
තාර පාරක අයිනෙන් ඇවිද යන මට තවත් කෙටි දුරක් යන්නට මත්තෙන් පදික වේදිකාවට ගොඩවන්නට සිදුවෙයි. මේ ගෙවෙන තත්පරය මිනිසුන් පිරී නැති මොහොතක් වුවද පදික වේදිකාවට ගොඩ වන අවස්ථාවේ සිට හිස් බවින් ඉදිරියට යා නොහැකි වෙයි. ඔළුව උස්සා සිනහා සිය යුතු වෙයි. කොහෙද යන්නේ යි ඇසූ විට කියන්නට යමක් සිහි තබා ගත යුතුවෙයි.
මේ මොහොතේ ප්‍රධාන පාරකට එළැඹීම මා තුළ ඇති වියවුල සංසිඳුවන්නේ නැති බවත්, එය තව තවත් මහා වියවුලක් වනු ඇති බවත් සිත හොඳින්ම දනියි. එහෙත් දෙපා යන්නේ එදෙසටය. මා පුරුද්දකට මෙන් දකුණු සාක්කුව අතගා බැලීමි, ජංගම දුරකතනය එහි විය. මා වම් සාක්කුව අතගා බැලීමි. පසුම්බිය එහි විය. මා පසුපස සාක්කුව අතගා බැලීමි. යතුරු කැරැල්ල එහි විය. මා ඉදිරියට ගියෙමි. පයෙහි වැදුනේ සිගරැට් පැකට්ටුවකි. මට සෙරෙප්පු දෙකක් පැළඳීමට අමතකව තිබිනි.
සිගරට් පැකට්ටුවේ වූයේ නැවී කඩතොළු වී ගිය තනි සිගරට්ටුවකි. එය සැබවින්ම රූප උපදේශනයේ ගසා තිබූ බෙලහීන වූ පුරුෂ ලිඟුව වැන්න. මා පළපුරුදු දුම්වැටි උරන්නෙකු නොවේ. මා මින්පෙර කිහිප වතාවකදීම දුම්වැටි උරා ඇතද, ඒ තීරණයක් ගත නොහැකි තරමට මධුවිතෙන් මත්ව සිටි අවස්ථාවලදී පමණකි. මා ලොව වීරයන් බොහෝදෙනෙකු දුම්වැටි පානය කළද, මා එයින් අත්මිදී සිටියේ මට එයින් එන්නේ වහතු රසයක් වූ බැවිනි. මට මේ සිගරැට්ටුව උරා බැලීමේ අදහසක් පහළ විය. මේ අනෙකකු අතැර දැමූ සිගරැට්ටුවකි. ගින්දර සොයාගත යුතුය. මා සතුව ගිනි දල්වනයක් නොවීය. එයට හඳුනන්නෙකු මග තොටදී හමුවිය යුතුය. නැතිනම් කිසිදා දැක නැතද දුම් උරමින් යන්නෙකු මහමග හමු විය යුතුය. එහෙයින් දැන් මා මහමගට පිවිසිය යුතුමය. දැන් මට එ් වෙනුවෙන් හේතුවක් ඇත.
ලිංගිකව එක්වීම යනු ඇයගේත් මගේත් බැඳීමේ මුඛ්‍ය මූලය නොවීය. එකිනෙකාගේ සතුට සතුටක්ම වී සිරුරු සනහන කළ, තවදුරටත් ආලිංගනයේ යෙදී ලබන ප්‍රහර්ශයක හැඟීමකුදු අප තුළ නොවීය. ඔබ විශ්වාස නොකරන කරුණ නම් ඇයත් මමත් මේ වන තෙක් ලිංගිකව එක්ව නොතිබීමය. අප භෞතිකව ලිංගිකව එක්වී නැතුවා පමණක් නොව එකිනෙකා කෙරෙන් උපන් රාගයෙන් ස්ව්‍යං වින්දනයේවත් යෙදී නැති බව මා හොඳාකාරව දනිමි.
සාෂා සිටින තැනක් මා නොදනිමි. ඇය මා හට වෛර කරනවාද කියා මා නොදනිමි. එහෙත් මේ මොහොත වන විට මා හට, ඇයට තුරුළුව ඇයගේ උකුලත මුහුණ හොවා සිටින්නට අවැසිය. එයට අවස්ථාවක් පෙනෙන තෙක් මාණයක නැති බව මා දනිමි. එහෙයින් මා මහමගට අරමුණකින් තොරව බැසීමි. සාෂා ඇයගේ නම වෙයි. රෙමෙඩියොස් යනු ඇයට පියාගෙන් පැමිණි නමක් නොවෙයි. රෙමෙඩියොස් යනු මම සියක් වසක හුදකලාව කියවා ඊට වසඟව ඇයට තැබූ නමයි. සාෂා යනු ඇයගේ නමයැයි නිශ්චිතව කියන්නට මා නොදනිමි. මා එලෙස සිතමි. ඇය එළෙස කීවා මතකය.
මා මහමගට ගියෙමි. හිතවතෙකු හමුව ගින්දර ඉල්ලාගතිමි. සිගරැට්ටුව දල්වා ගතිමි. හැකි වේගයකින් ඇවිද අතුරු මගකට ආමි. එක්වරක් දුම් ඉරුවෙමි. කිසිම හැඟීමක් නැති. මිතුරන්ගේ උපදෙස් සිහි විය. දුම පපුවටම ඇදිය යුතුය. මද වේලාවක් පපුවේ සිරකර තබා ගත යුතුය. තුන්දොරින් පිට කළ යුතුය. මොහොතකින් නාස් පුඩු දෙකෙනුත් මුවිනුත් පිටතට නිකුත් වුනු දුම් රොටු එකතුව නොයෙකුත් රටා මවමින් ඇස අද්දර දඟ කරන්නට විය. අරක්කු උගුරකුදු තිබුනානම් කදිම බව සිත කියයි. එහෙත් එවැන්නක් ලඟක නැත. මා සිගරැට්ටුව විසි කළෙමි.
බෙලහීන ලිඟු සිගරැට්ටුව උරා විසිකර ගතවන පළමු ඇසිල්ලේ මට සාෂා පිළිබඳ රාගික සිතුවිල්ලක් උපදිනි. ඒ හැඟීම් පිටකරගන්නා මොහොත දැඩි සැපයකින් සිරුර සනහන බවට මොළය දිවුර දිවුරා කියයි. එහෙත් ඇය සොයා ගැනීමට හැකි ඉසවුවක නැත. ඇති එකම විකල්පය අතට ගැනීම පමණක්ම බව මා ඉඳුරාම දනිමි. එහෙත් ඈ පිළිබඳ කලෙකින් උපන් අභිරුචිය අතකට දියකර හැරිය යුතු නොවේ. මා මහගසක් මුළ හිඳගතිමි. හිස ගසේ කඳට හේත්තු කරගතිමි. දෑස් පියාගතිමි. ඇය හා ආලිංගනයේ යෙදුනේ නම් සිතට දැනෙන පහස කෙලෙසදැයි මැවුවෙමි. එය වචන කරන්නට උත්සාහ කළෙමි. ඒ වචන අනුව ඒ සුපහසම විඳිය හැකි විකල්පය තීරණය කළෙමි. "බීලද දන්නෙ නෑ." යැයි කියනු ඇසුනු බැවින් ඇස් හැර බැලීමි. තරුණියන් දෙදෙනෙකු මුවෙහි අත් තබාගෙන ඉක්මන් ගමනින් ඉදිරියට ඇවිද ගියහ. මා ඔවුන්ගෙන් විරුද්ධ පසට ඇවිද යන්නට සිතා නැගිට්ටෙමි.

දැන් මා සිත තුළ අරමුණක් ඇත. ඒ අරමුණ බෙලහීන ලිඟු සිගරැට්ටුව දැල්වීම මෙන් බළාපොරොත්තු රහිත අරමුණක් නොවේ. මෙයින් ජීවිතය තොරවීමටද ඉඩ ඇත. එයට ඩේවිඩ් කැරඩීන් සාක්ෂි දරයි. එහි යන්නට පළමුව ඇය පැමිණියත්, සිතේ පවතින ආශාවේ බරපතළකම ඇය ඉදිරියේ් නවතීදැයි සැකය. ඇය එසේ පැමිණියත් මගේ රාගික ආරාධනාව කෙසේ පිළිගනීදැයි සැකය. ඉක්මනින් නිවසට යා යුතුය. අල්මාරියේ වම් කෙලවර නවන ලද ටයි පටියක් ඇත.

Friday, May 6, 2016

ඒක හරිම තෙතයි

ඊයෙ රෑ ගෙවුනෙ, මතක් වෙද්දිත් ඇඟ කිළිපොලවන විදියෙ සම්පූර්ණ රමණයක් එක්ක. අද උදේ ඇහැරෙද්දිත් ලෝකෙ පෙනුනෙ කහපාටකට. නිකං හිතන්න මිරිසට උයපු කට්ට කරෝල  හොද්දක කහපාට. අන්න ඒ පාටයි මුළු ලෝකෙම. මං පෙරවගෙන හිටපු රෙද්ද යටට අත දාලා බැලුව. පහළ කොටස හිරි වැටිලා නැති නිසා මං ඉන්නෙ නූල් පොටක්වත් නැතුව විත්තිය මට දැනුන. කොට්ටෙ යට ෆෝන් එකේ තිබ්බෙ ගෑනි එවපු එස්එම්එස් එකක් විතරයි. ඒකෙ තිබ්බෙ Ochchara re wenakan weda karannepa. Danwath tikak nidaganna mahaththyo. Math nidiyanawa. Budusaranai කියල. මං එයාට දිග උම්ම එකක් යවල ආයෙ කොට්ටෙට මූණ ඔබාගත්ත. මට වීදුරු බෝතල් ගැටෙන සද්දයක් ආව.

ඒ නිකිනි. මගේ උත්කර්ෂයෙදි ඇඟට පණකුත් නැතුව එක අතකින් මගේ කොන්ඩෙ අදින ගමන් අනිත් අතින් මගේ යටි තොල එළියට ඇදපු ගෑනි. එයා මට ලස්සනයි. තළෙළුයි. ලස්සන පපුවක්, කැත පස්සක් සහ ලිස්සන කකුල් එයාට තිබ්බ. හොඳ හිතකුත් ක්‍රේල් කොන්ඩෙකුත් තිබ්බ නිසා මං එයාට වහ වැටුනා. නිකිනි ගෙනාව රොටියි මස්හොදියි. සොමර්ස්බිලගෙ බ්ලැක්බෙරි සයිඩර් බෝතල් දෙකකුයි.

කන්න හදනකොටම තවත් එස්එම්එස් එකක් ආව. Aherunada? ඒ ගෑනිගෙං. Na. Mahansiy. Man aaye nidiyanawa. Ada mama eddi hawas wei. Mama enakan reta kannepa. මගේ රිප්ලයි එක දාලා මං උදේට කන්න පටන් ගත්ත. නිකිනි බලං හිටිය මං දිහා. මං දන්නව නිකිනි කවදාවත් මං ගෑනිගෙන් එන පණිවිඩේකට උත්තර යැවුවට තරහ වෙන ගෑනියෙක් නෙමෙයි. ඒ නිසා මාත් එයා දිහා බලං හිටියා. මට තේරු‍ණා ඒ ඉන්නෙ මගේ අතින් හොඳට මස් හොද්දෙ පොඟවපු රොටි කෑල්ලක් කන්නයි කියල. මං එයාට කැවුව. නිකිනිට ඇඬුනා. මං ඒ මොකද කියල ඇහුවෙ නැහැ. මං කාලා ඉවරවෙනකංම ආදරෙන් පිටිපස්සට වෙලා පිටි අතගෑව මිසක් නිකිනි කෑවෙ නැහැ. ඒ අතගාද්දි අතරින් පතර එයාගෙ පිරිච්ච කිරි හංසයෝ මගේ පිටේ වැදුනා. ඒ වැදුනෙ නිරුවතින් නෙමෙයි. එයා මගේ ෂර්ට් එක ඇඳගෙන හිටියා. බොත්තනුත් දාගෙන. උඩටම වෙනකං. මං කාලා ඉවර වුනාම එයා ම‍ගේ ඇඟිලි ලෙවකෑව. මං ඔලුව පිටිපස්සට නවලා එයාගෙ තොල්වල අග්ගිස්ස ඉම්බා. ඉඹලා මං අත හෝදන්න ගියා. හෙළුවෙන්.

අත හෝදද්දි ෂිමී මගේ කකුල ලෙව කෑව. ෂිමී කියන්නෙ නිකිනිගෙ හුරතලී. මගේ
තෑග්ගක්. ෂීමී කියන්නෙ හොඳ ජාතියක බැල්ලියෙක් වුනත් ඒ මං සල්ලි දීල ගත්තු එකෙක් නෙමෙයි. මං ඒ බැල්ලිව හොරකං කළා. මට කියල චිත්‍රයක් අන්දවගෙන පොරොන්දු වෙච්ච ගාන නොදීපු පර බල්ලෙකුගෙ කසාද ගෑනිට උන්ගෙ ඇඳේ තියාගෙනම හුකලා මං උ‍ගේ බැල්ලිවත් උස්සගෙන ආව. පරබල්ලා!

මං ලොකු චූ දහරාවක් වතුරෙ එල්ලෙටම අල්ලගෙන හිටියා. ඒ සද්දෙ හිත වහවට්ටනව. චූ ඉවරවෙද්දි මට දුක හිතුන. මං චූ හිරකරටගන හෙමිහෙමීට නිදහස් කළා. අන්තිමේ හෙලුවෙන්ම කාමරේට එද්දි නිකිනි ලැප්ටොප් එකෙන් මං ඇඳපු චිත්‍රයක් ඩිසයින් කර කර හිටිය. මේ මගේ ෂෝල්ඩර් එකේ ටැටූ එහෙකට; ඒ උත්තරේ ලැබුනෙ ඔය මොකෝ කියල මං අහපු ප්‍රශ්නෙට. මං ඇ‍ඳේ වාඩි වෙලා නිකිනිගෙ උකුලෙන් කකුල් තියාගෙන ඇගේ යටිබඩට කිතිකැවුවා.

සනීපයි. මේ වැඩේ ඉවර වෙනකං මාව පිස්සු වට්ටන්නෙ නැතුව ඉන්නවද?
අමාරුයි. මට ඔයාට තුරුල් වෙලා ඉන්න ඕන.
ටිකක් ඉන්න මැණික මේක ඉවර කරනකං. හෙට ටැටූ එක කරගන්න ඕන. අද ඩිසයින් එක ඉවර කරගන්න එපැයි.
මට ඔය කුක්කු දෙක අස්ස‍ෙ බේරෙන දාඩිය සුවඳ බලන්න ඕන.
දැන් දාඩිය නැහැනෙ
දාඩිය දානකං අපි සෙල්ලං කරමු
අනේ ටිකක් ඉමු. මගේ මුළු උකුළම හිරිවැටිල වගේ.
අද ඔයා උඩට ඉන්න මගේ අත් නිදහස්නෙ එතකොට.
ඔවු ඉතිං මාව පිස්සු වට්ටල යයි. ආයෙ මාස ගානකට හිතිං මැරි මැරි ඉන්න ඉඩ තියල.
ඇයි එහෙම කියන්නෙ?
ඇයි කියල ඔයා දන්නවනෙ.. මට ආයෙ හෙටින් පස්සෙ ඉතුරු මේ හපපු පාරවල් ටිකයි. ටැටූ එකයි විතරයි. හපපු පාරවල් නං ටික දවසෙන් ඉවරයි. මේ බෙඩ් ෂීට් කවද වෙනකං හෝදන්නැතුව ඉන්නද? සුවඳ එන හින්දා හැමදාමත් ඉඹ ඉඹ ඉන්න බැහැනෙ. අක්කි දැක්කොත් විසුමක් නැහැ. අන්න ලබන සතියෙ එනවලු. ඒ හින්ද මේ ටැටූ එක ඩිසයින් කරල ඉවර වෙනකං ඉන්න.

මං ආයෙ නින්දට වැටුන. වං ඇළේට ඉන්නකොට එයාවම පේන නිසා මං දකුනු ඇලේට හැරුණා. කොට්ටෙ යටින් එළියට ඇවිල්ල තිබුනෙ එයාගෙ මං ආසම කළු පාට බ්‍රා එකේ හක් එක. මං ඒක අතටගත්ත. ඒක හරිම තෙතයි. මං ඒක ඇඳ උඩට දාලා ෆොටෝ එකක් ගත්ත ෆොන් එකෙන්.
බලන්න ඒකෙ හැටි?
පෙණුමෙ නං අවුලක් නැහැ. හැබැයි තෙතයි.
ඒකෙ ලේස්වලින් නූල් ගැලවිල. කප්වල නූල් ඇදිල. දාරවල නූල් ගැලවිල. දාඩිය දානකොට ඒක ඇ‍ඳගෙන ඉන්න බෑ. මං ඔයා ආවම විතරයි ඕක අඳින්නෙත්. දැන් අවුරුද්දක්. ඔයා ඒකට ආස හින්දයි ඒක තියාගෙන ඉන්නෙත්. ඒ මදිවට ඔයා ඒකට දෙන දස වද ටික ඉවසගෙන ඉන්නත් එපැයි. බ්‍රා එහෙකට පුළුවන්ද එච්චර දුක් විඳින්න.

අපි දෙන්නටම හිනාගියා. නිකිනි ඇ‍ඳේ පැත්තට නැගල මගේ ඇඟට කකුල දැම්ම.

ඔයා දන්නවද ඔය බ්‍රා එක නිෂිගෙ.
මොනව. මං හිතුවෙ මට දීපු තෑග්ගක් කියල.
නෑ ඕක මං නිෂීට දීපු තෑග්ගක්.
ඉතිං?
මං එයා ඒක එක පාරක් ඇන්දම හොරකං කරගෙන ආව.
ඇවිල්ල මට දුන්න.
ඔවු.
ඒත් ඇයි?
මං ඔයාට ආසයි. ඔයාගෙ සුවඳට ආසයි. ඔයා මගෙ චිත්‍ර දිහා බලන විදියට මම ආසයි. ඒත් මට ඔයා නිසා නිෂී එපා වෙයි කියල බයයි. ඒ නිසයි මේක ඔයාට දුන්නෙ. මේක නිෂීගෙ. මට දැන් නිෂීව එපා වෙන්න නං ඔයාවත් එපාවෙන්න වෙනව. ඒක කවදාවත් වෙන දෙයක් නෙමෙයි. මේක දිරල ගිය දවසක මම තව බ්‍රා එකක් නිෂීට දීල අායෙ හොරකං කරල ඔයාට දෙනව.
මං ඔයාගෙ ඒ අවංකකමට ආසයි.
මං අවංක නෑ මැණික. මං කපටියි.
මට ඔය තොල් ගලවල මෙහෙ තියාගන්න දෙනවද?
දැන් මේව නිකංම තොල් විතරයි. ඒ ‍තොල්වල තිබ්බ ඔක්කොම හීරිල ගිහිල්ල දැන් ඔයා ගාව.

ආායි.. ඔහොම හපනකොට පිස්සු වැටෙනව මනුස්සයො. හැබැයි ඔන්න වෙනිං ගෑනුන්ට බෑ. මායි නිෂීයි විතරයි.
හ්ම්ම්ම්...

ඉන්න බ්‍රා එක දාගන්නකං. ඕක ඔයාගෙ කටිංම ගලවන්නැතුව ඔයාට පිස්සු වැටෙන්න බැහැනෙ.

නිකිනි ඒ ටික කිවුවෙ මගේ ඉනෙං දෙපැත්තට කකුල් දාල බ්‍රා එකට එක අතක් දාගෙනත් ඉවර වෙලයි. ඊට පස්සෙ එයා ඉස්සරහට නැවිල මගේ නහය උඩ කීප පාරක්ම එයාගෙ නහය ගෑවුව. මං එයාගෙ කකුලක් දිගේ ලිස්සන මගේ අත තද කරගත්ත. අනිත් අතිං මං කළු පාට බ්‍රා එකෙන් වැහිච්ච පිරිච්ච කුක්කුවක් එයාගෙ පිටෙන් තද කරල මගේ මූනට ලං කරගත්ත. ඒ සුවඳ විඳින්න, බ්‍රා ඒකෙ ඩිසයින් එක දිවට දැනෙන්න මං ඇස් වහගත්ත. ඒ මොහොතෙ නිකිනි මගේ කනට කිට්ටු වුනා.

ඉක්මනට තව බ්‍රා එකක් නිෂීට ගෙනිහිං දෙන්න. මේ පාරවත් රතු පාට එකක් දෙනවද?‍

Wednesday, February 5, 2014

නිර්වානයේ දොරකඩ හිඳිමි


හොරකමක් කියල අන්තිමටම කළේ ෆැබ් එහෙකින් හොරෙන් කාපු එක. ඊයෙ රෑ අන්තිම හොරකම ඉවර වෙලා මහන්සියට ඇඳට වැටුන නිසා උදේ ඇහැරුනේම පුදුම බඩගින්නකින්. කලක් තිස්සෙ ඇහැ දාගෙන හිටපු කෑල්ල ෆැබ් එකේ වැඩ කරන එකියක් වුනේ මගේම වාසනාවට. පුරහඳ වගේ මූන තිබ්බට මොකද කෙල්ලනං ටිකක් මෝඩයි. ඒත් ඒ මෝඩකමට මං ආසයි. එනිසා මාත් මෝඩයි. ඒකිගෙ තලෙළළු ඇඟ හුගක් සිනිඳුයි. මට තවත් මෝඩවෙන්න හිතයි. හදිස්සියට කෙරුවට මොකද පිස්සු හැදෙන සනීපයක් තමයි එදා දැනුනෙ. ෆැබ් එකෙන් හොරා කාපු ෆෘට් ටාට්වලටයි, ක්‍රිස්පි රෝල් වලටයි, බේකන් ඇන්ඩ් එග් පෆ්වලටයි වඩා රහක් ඒකිගෙ ඇඟ් තිබ්බ. ඒකනේ කෑම කතාවක් කියන්න ගිය මට සෙක්ස් කතාවක් කියවුනේ. ඒකිගෙයි මගෙයි ප්ලෑනකට හොරකම සිද්ධ වුනා. උදව්කාරයෙක් ඉද්දි හොරකම අමාරුයි කියල මං හිතං උන්නට මේකනං හරිම ලේසි වුනා. ලාච්චුවක තිබ්බ පාර්සලේ අරං එන්න විතරයි මට තිබ්බෙ. උදේ ඇහැරුනා. බඩගිනි වුනා. කෝල් එකක් දුන්න. හොරකං කරල කන්න ආසයි කිව්ව. විරුද්ධ වුනා. කැමති කරවගත්ත. වැඩේ ඉවරයි. කෑම රසයිද? කියල අහල එස්එම්එස් එකකුත් ආව. අන්න ගෑනු..


මගේ ඉස්සර ඉඳම්ම ආසාව තිබ්බෙ තලෙළළු ගෑනු එක්ක නිදිවදින්නයි හොරකමටයි. ඒත් නිදිවදින්න පොළඹවාගන්න පොඩි බයක් තිබුනා. හිත ඉස්සර වෙන්නෙ නැති ගතියක්. එයින් යම් යම් දේ මට අහිමි වෙන වග දැණුන. හොරකමටත් තිබ්බෙ බයක්. පොලීසි යන්න තියෙන බය. නින්දාව. ඒ අස්සෙ තමයි කුමාරි හම්බුනේ. සුදුයි. ලස්සන අහිංසක අවංක කෙල්ලෙක්. එයා හම්බුනාට පස්සෙ නිදිවැදිල්ලටයි හොරකමටයි තවත් බයයි. එයා තලෙළළු වෙලා එයාගෙ හිතෙත් හොරකමට ආසාවක් තිබ්බනං කියල මට හිතුනු වාර අන්නතයි. තලෙළළු නං නැතත් මොකෝ කියල මං එයාගෙ හිතේ හොරකම තියෙනවද කියල විපරං කළා. මුලින් මුලින් මං හොරෙන් බස් එකේ ගියා. එයා ඒක දැණගත්තු වහාම ඒකට විරුද්ධ වුනා. ඒකෙම්ම මගේ බළාපොරොත්තු බිඳිල ගියා. අනේ මට හොරකමට කැමති තලෙළළු ගෑනියෙක් හම්බෙනවනං. මං අම්මපල්ල ඒකිව මගේ හොරගෑනි කරගන්නව. මොකද මට කුමාරිව අතාරින්න හිතක් නෑ. මගේ කට්ට කළු ජීවිතේට පුරහඳ තිබ්බ වගේ ඒකි එළිය දුන්න. 


කුමාරියි මමයි කසාද නොබැඳ පවුල් කන්න පටං ගත්ත. කුමාරි නැතිවෙයි කියන බය නිසාම ආසාවල් යටපත් වෙලා ගියා. කුමාරිට හොරෙන් කරපු එකම දේ වුනේ සොයිසපුරෙන් සතියට රුපියල් දෙසීයපනහක කේජී ගෙනල්ල පුරහඳ ලඟට වෙලා ගංජ උරපු එක විතරයි. ඒකි හිතට දීපු සැනසීම ඒකෙන් දෙගුණ තෙගුණ වුනා. හැබැයි මං ඒ අස්සෙ මුළිං කිව්ව විදියෙ හොරගෑනියෙක් නොහෙව්වම නෙමෙයි. එහෙව් ගතිගුණ තියෙන එකියක් හම්බුනානං ඒකිටත් හොඳා.. මටත් හොඳා.. මගේ ගෑනිටත් හොඳා.. වගේ තත්ත්වයක් උදාවෙන්න තිබ්බ. ගෑනියෙක් පිරිමියෙක්ගෙන් හරියට ආදරේ ලබන්නෙ අවස්ථා දෙකකදි විතරලු. එක්කො ඒ ගෑනි පිරිමියෙකුගෙ හොර ගෑනියෙක් වෙන්න ඕනලු. නැත්තං ඒ ගෑනි පිරිමියෙකුට අම්ම වෙන්න ඕනලු. ඒකෙන් කියවිල තියෙන්නෙ ගෑනියෙක්ට හරිහමන් ආදරේ ලැබෙන්නෙ හොර මිනිහෙකුගෙන් හරි පුතෙකුගෙන් හරි විතරයි කියල. පිරිමියෙකුට හොර ගෑනියෙක් ඉන්දැද්දි ඒක නීත්‍යානුකූල ගෑනිටත් හොඳයි. හැමදාම තදියමෙන් ඉන්නෙ නැහැ. ඇරියස් අඩුයි. තමන් වරදක් කරන විත්තිය පිරිමිය දන්න නිසා රණ්ඩුවලදි ඉවසන්න පෙළඹෙනව. ඒ වගේ වාසි තියෙනව. කොහොමවුනත් පුරහඳ වගේ ජීවිතේට එළිය දීපු කුමාරි ඉන්දැද්දි පුංචි පුංචි තරුවල ඇදකුද දහසක් ඇහැට පේන්න ගත්ත.


හදිසියේම සිද්ධ වුනු රණ්ඩු සහ ඉවසීමේ කෙලවරවල් ලඟාවීමත් එක්ක කුමාරිගෙත් මගෙත් ආදර කතාව ඉවර වුනා. හිතට දැණුනෙ දුකක්. ඒ වුනත් දැන් නැති වෙන්න දෙයක් නැහැ කියන එක ඒ මොහොතෙම ඔළුවට ආව. නැති වෙන්න දෙයක් නැහැ කියල මතක් වුනාම පුදුම ත්‍රිලක් එන්නෙ. දැන් ආපහු මගේ ආසාවල් දෙකට හිතයි ගතයි දෙකම යොදන්න පුළුවන්. ඒ විදියට හිත හිත ඉද්දියි මට ෆැබ් කෙල්ලව මාට්ටු වෙන්නෙ. ආහ්.. පට්ට සනීප කඳ! ටයිප් කරද්දිත් නගිනව. ඒ වගේමයි හොරහිත. ඕන හොර වැඩකට නම්මගන්න පුළුවන් හිතක් ඒකිට තිවුන. ඒනිසා අද නිවාඩුවක් දම්මල ගෙදර ගෙන්නගත්තු මං ඒකිට මගේ අදහස කිව්ව. රස්සාවෙන් අස්වෙන්න. අස්වෙලා මාත් එක්ක එකතු වෙන්න. හොරකමක් දෙකක් කරල මාසෙට කීයක් හරි හොයාගෙන කල් ගතකරන්න. හොද ගාණක් ඉතුරු කරගත්තට පස්සෙ ගෙවල් වලට කියල කසාදයක් බඳින්න. අපි කතාකරගත්ත. ඒකිට මගේ හිතේ මහා ලොකු ආදරයක් නැතිවුනත් සැලකිය යුතු සෙනෙහසක් තිබ්බ. ඒකටත් එක්ක හරියන්න අපේ ගතිගුණ ගැලපුනා.


                                              ********************************

ගොඩ කාලෙකට කලින් එදා ලියල නවත්තපු තැනින් මේ කතාව නැවතිලයි තිබ්බෙ. ඒත් අද හදිස්සියෙ ලියන්න හිතුණ. මේ අද ලියන 'අද' කලින් ලියපු 'අද' නෙමෙයි. මේක අද ලියවිල ඉවර නොවුනොත් හෙට ලියැවෙන 'අද' අදත් නෙමෙයි. හිතුමතේ හිතිච්ච විදියට ගෙවිච්ච ජීවිතේ පිළිවෙලක් වෙන්න ඕන වුනේ කසාදයක් ගැන දෙපැත්තෙම්ම උනන්දුව වැඩි වෙච්ච නිසයි. නොකඩවා රැයක් දෙකක් පවා මගෙත් එක්ක සෙනෙහසින් ගතවෙච්ච ඒකි ගැන මගේ හිතට වගකීමක බරක් පැටවුනා. දෙමාපියන් මැදිහත් වීමෙන් අපගේ බැඳීම් නීත්‍යානුකූල කරන්නට කටයුතු සැලසුනා. අතේ සැලකිය යුතු තරමක් සල්ලි තිබුනත් ඇය යළිත් රැකියාවට ගියා. මාත් එකවුන්ටන්ට් ජොබකට සෙට් වුනා.

********************************

මං කලිං ඡේදෙදි කිව්ව හරි. මේ අද ලියන 'අද' එදා ලියපු 'අද' නෙමෙයි. කසාදෙක ආසාව හිතෙන් අයින් වෙවී ගියා. ඒත් දැන් ඒ ගැන දෙපැත්තටම කියන්න පුළුවන්කමක් තිබ්බෙ නැහැ. අඩුම තරමෙ ඇයටවත්. හිතට එකග නැතිව කසාදයක් කරගන්නත් මම සූදානම් නැහැ. මගේ යට ගිහින් තිබ්බ හොර හිතට නරක අදහසක් ආවා. මේච්චරකල් අහු නොවෙන්න හොරකම් කරපු මම එදා රෑ අහුවෙන හොරකමක් කළා. ඇයට හොරෙන් කෙරිච්ච ඒ හොරකම ගැන ඇය දැනගත්තෙ නිදි ඇඳේ ඉද්දි ඇයට පොලිසියට එන්න කියල ආපු දුරකතන පණිවිඩෙන්. පොලීසියට ඇවිත් ඇය හඬා වැළපුනා. නඩුවෙදි වැරැද්ද භාර ගතිපු මම තෙමසකට සිරගත වුනා. මගෙත් අනුදැනුම යටතෙ ඇය වෙනකෙකු හා විවාහ වුනා. නිදහස් වෙච්ච මං ඉතුරු කරපු සල්ලිත් අරං ගතට සිතට සනීපදායක නිවාඩුවක් දෙන්න පිටවුනා. පුච්චගත්තු සොසේජස් එක්ක හෝටල් කාමර බැල්කනියෙ බියර් තොලගගා හිටපු මට නිවන් සැප දැනෙන්න ගත්ත. නුවරඑළියෙ හෝටලේක හතරවෙනි තට්ටුවට පෙනුනෙ පුරහඳ විතරයි. එක අතක තෙල් අනිත් අතේ සීතල ජල වාෂ්ප.. සොසේජස්වල පෙඟි පෙඟි තල්ල අස්සෙන් කිඳා බැහැපු බීර දිව පිනවූවා. ලස්සන පුරහඳ ඇස පිනවූව. කළුවරේ නිහැඬයාව අස්සෙ ස්..... සද්දෙ කන පිනවූව. සුන්දර සීතල ඇඟ පිනවූව. එක පාරට දොරට තට්ටු කරනව ඇහුන.



දෙයියනේ.. එළියෙ ඇහැ පිනවපු පුරහඳ දැන් දොර ගාව. වෙනසකට තිබ්බෙ මූනට වැටිච්ච කොණ්ඩ කැරලි ටික විතරයි. පංචේන්ද්‍රයන් පිනවීමේ අඩුව පිරවුනා. අදාල වාක්‍යෙයම්ම කියනවනං ඇය මගේ හිත පිනවූව. කුමාරි!


Wednesday, November 20, 2013

කැප්සියුල් මොකටද?

නිමිත්ත : දෙහිවලදී රැහුණු කුමාරී දුම්රියෙහි ගැටී මියගිය තම පෙම්වතිය නිසාවෙන් පෙම්වතාගේ සිහි විකල් වෙයි. - පුවතක්




සාද මතකය සිතට නැගෙතත්
සිත යදියි ඔබවම තවත්
හැර ගොසින් මහ කලක් නොවුවත්
මත ගොසින් පාළුව නැගෙත්

වේගයෙන් ගිය රැහුණු දුම්රිය
නිසල කළ ජීවය පිරැණු කය
තාම ඇහෙනව ගැහෙන හඬ ලය
පීලි අතරෙහි මගහැරී ගිය

දරාගනු නොහී හදබර
පුරා විතක් මධු මත්කර
බෙදාගෙන හදෙහි මහමෙර
කඩා ඉහිරවමි කරදර

කරල් බෙහෙත් පෙති එන්නත්ද වටකර
සුරල් වයති චිකිත්සකද දොස්තරලා මැදිකර
දුම්රියෙන් රුගෙන ගිය විකල් මනසක් අතරමංකර
වෙහෙසක් දරනු කිම කියමින් ඇ‍ගෙන් තොර කතන්දර