බ්ලොග් ඇතුලේ මරාගන්නැති
බයිට් කරන්නැති
වාද තියෙන්නැති
බදාගන්න ඇති. . .
එකතුවෙච්ච තැනක
කිසිම පාළුවක් නැති
දත් තිස් දෙකම එලියට දාගෙන(නල දත් අතෑරලා)
ඇති කරගත්තූ සුහදකං. . .
හිතේ මවාගත්තු මිනිස්සු
එහේ මැවිච්ච අරුමය
හිතාගෙන හිටපු උං
එතන නොමැවිච්ච සංවේගය. . .
ආගන්තුකයා,පිටස්තරයා,කුෂානයියා
එක්ක අන්තිම මොහොතේ
ලිෂානයියා,අක්කණ්ඩි,ක.කා එක්ක
මුල් මොහොතේ පටං. . .
ඇතිවුනු සතුට වගේම
දුකා,බිංකු,මරණේ නැතිකම
හිතට තව තවත් කියන්නේ
බ්ලොගර් නෑදෑකං සදාකාලිකං කියලා. . .
