ලස්සන නගරය

සාෂා: කෝ ඉඩ දෙන්න මේ මේසේ ගන්න.

දිමිත්‍රි: මම වැඩකට ආවොත් ඔහොම්මමයි.

සාෂා: මම මේසේ ඉල්ලුවේ රෑ කෑම මේසෙට අරින්න.
         දැන් දුයිෂෙන් පහලට එනවත් ඇති.

දිමිත්‍රි: මමත් "ලස්සන" නගරේ රස්සාවකට ෆෝම් පුරවන ගමන්.
         ඒක වැදගත් නැද්ද?
         ලස්සන නගරයේ ගන්න රෑ කෑම වේලක් කොච්චර ලස්සනද කියලා දන්නවද?


තරප්පු පෙලෙහි ලී කිරි කිරිය ඇසේ. දුයිෂෙන් පහල තට්ටුවට පැමිණේ.

දිමිත්‍රි: ආහ් දුයිෂෙන්, අද රෑ කෑම පරක්කුදත් මන්දා..
         සමාවෙන්න ඒ ගැන.

දුයිෂෙන්: අහ්, ඒකට කමක් නෑ.
              මොකෝ දිමිත්‍රි මහත්තයා හැමතැනම කොල දිගෑරලා.
              වැදගත් වැඩක් වගේ.

දිමිත්‍රි: ඔව්... මේ "ලස්සන" නගරේ රස්සාවකට යන්න කියලා.

දුයිෂෙන්: "ලස්සන" නගරේ?

දිමිත්‍රි: ඔව්! ඇයි දුයිෂෙන් අහලා නැද්ද ඒ ගැන?
         ලස්සන ගෙවල්.. ලස්සන වාහන වලින් උඩට යන දුම් රොටු..
         ලස්සන කුමාරවරු කුමාරියෝ ඉන්න.
         එහේ කපුටොත් සුදුයි ලස්සනයි.

දුයිෂෙන්: අහන්නත් සතුටුයි! එහේ මිනිස්සු සතුටෙන්ද?

දිමිත්‍රි: නැත්තං තමා පුදුමෙ. දුයිෂෙන් දකින්න තිබ්බේ මිනිස්සු එහේ යන්න වෙන මහන්සිය.
         ඒක නෙමෙයි කොහොමද කෑම?

දුයිෂෙන්: වෙනදා වගේමයි. හොඳයි!
              එහෙනම් දිමිත්‍රි මහත්තයා මම උඩට යන්නම්.
              මෙන්න මේ මාසෙ කුලී සල්ලි. දවස් තුනක් පහු උනාට සමා වෙන්න ඕන.

දුයිෂෙන් පිටව යයි. සාෂා දෙ අත් පිසදමමින් පැමිණෙයි.



සාෂා: මොකෝ දුයිෂෙන් කියන්නේ?

දිමිත්‍රි: මම මිනිහට ලස්සන නගරේ ගැන කිව්වා.
          මිනිහගේ ඇස් ආශාවෙන් දිලිසුනා.

සාෂා: නෑ... මම කියලා තියෙනවා හිතට එන හැම අදහසම පිට උන්ට කියන්නෙපා කියලා.

දිමිත්‍රි: ඔව් මටත් එහෙම හිතුනා.
         මිනිහත් එහේ ගියොත් අපිට කුළී කාරයෝ නැතිවෙනවා.

සාෂා: ඒකනේ. මිනිහා උත්සහවන්තයා. රස්සාවත් හොඳයි.
         තාම සම්බන්ධෙකුත් නෑ මයෙ හිතේ.
         දැන් එතකොට ඔයා වැඩට ගියොත් ඒ මිනිහයි මායි මෙහේ තනියමද?

සාෂා දොර වසාගෙන පිටව යයි. දිමිත්‍රි මේසය මත හිඳගෙන දෙ අත් වාරුවට හිස බර කරගනී.

ඇඳ: මෙච්චරකල් ඔයාගේ වෙහෙසිල්ලට ලී අතුල්ලපු මට ඔයා නගරෙට ගියාට පස්සේ,
        වෙනින් එකෙක්ට හයියට හිටින්න වේවිද?
        ඒකත් කමක් නෑ කියමුකෝ.
        එතකොටත් මගේ උඩ ඉන්නේ කලින් හිටපු සාෂාමනේ.
        සාෂාගේ උඩ ඉන්න කෙනා විතරයි වෙනස්.

දිමිත්‍රි: මොකක්?

පොත් රාක්කය: මොකක් තමයි.
                         කොහොමද ඔයා අමාරුවෙන් එකතු කරං මගේ අතුරපු පොත්,
                         වෙන උන්ගේ ළමයි කියවනකොට.
                         ප්‍රශ්නයක් නෑ ඒ සාෂාගෙත් ළමයි නේ.

දිමිත්‍රි: නෑ..!

මේසය: නැතිවෙන්නේ කොහොමද?
           මගේ උඩ තියෙන බන්දේසි වලින් අරගෙන ඔයා කැමතිම බටු මෝජු,
           සාෂා අතින් දුයිෂෙන් ගේ පිඟානට බෙදද්දි මට උහුලන්න බැරි වේවි.

දිමිත්‍රි තවමත් එලෙසමය. සාෂා මගුල් පින්තූරය පිස දමයි. දිමිත්‍රි හදිසියේ මේසය මත විසිරි කොල එක් රැස් කරයි. දුයිෂෙන් දොර හැර පැමිණේ.



දිමිත්‍රි: ආහ්.. දුයිෂෙන්! අදනම් මහන්සි පාටයි මිත්‍රයා.

දුයිෂෙන්: දන්නැද්ද හවසට බස් වල එන එක ඉතිං!

දිමිත්‍රි: වද වින්දා ඇති නැද්ද? මට ඔයාටම හරියන රස්සාවක් හම්බුනා.

දුයිෂෙන්: මොකද්ද? පඩි කොහොමද? කොහේද?

දිමිත්‍රි: දෑතේ වැඩ තමා.
         ගෙවීම් හොඳයි කියලයි ආරංචිය.
         වෙන කොහෙද "ලස්සන" නගරේ මිසක්!

දුයිෂෙන්: අහ්.. මාත් ආසාවෙන් හිටියේ.. ස්තුතියි දිමිත්‍රි මහත්තයා.

දිමිත්‍රි: මෙතන තියෙනවා තොරතුරු.
           ඔය පහල නොම්බරේට sms එකක් ගැහුවම ඒ මිනිස්සු අපිට කෝල් කරනවා.
           අන්න එහෙමයි "ලස්සන" නගරේ වැඩ.

දුයිෂෙන්: ඉතින් දිමිත්‍රි මහත්තයා නොයන්නේ?

දිමිත්‍රි: කොහේ යන්නද අයිසේ..
         සාෂා කැමති නැහැනේ මොහොතක්වත් මම නැතුව ඉන්න.

නිමි.

විසිතුන් වෙනි පහන් කණුව යට සිට ලියමි.

"මම මොකෙක්ද?" කියන ප්‍රශ්නෙට සමහරු පිස්සෙක් කියයි. තවත් සමහරු එක එක දේවල් කියයි. අන්තිමට ඉතුරුවෙන උත්තරේ "මොකෙක් හරි". ඉස්සර අහලා තිබ්බා වෙන්නන් වාලේ මොකෙක් හරි නොවී අරමුණකට ජීවත් වෙන්න කියලා. ඒත් මට ඕක පේන්න බැරි දෙයක්. එනිසා ඉස්සරත් "ලොකු උනාම කවුරු වෙන්නද ආසා?" ඇහුවම, මම මොකෙක්ද වගේ බලාගෙන ඉන්නැති.ඒත් ඔය "මොකෙක් හරි" කියන භූමිකාවේ මම වෙනස් වෙවී චරිත රඟපාන එක ගැන මට ලොකු සතුටක් තියෙනවා. ප්‍රදර්ශන තියලා නැතත් ඇහැට සෙට් වෙන පින්තූර දෙක තුනක්වත් මම අරගෙන තියෙනවා. සම්මාන හම්බෙලා නැතත් හිතට වදින ලිපියක් දෙකක්වත් මම ලියලා තියෙනවා. තරඟ දිනලා නැතත් ලාවට සින්දුවක් දෙකක් කියාගන්න, බෙරේකට තලාගන්න පුලුවන්කමක් තියෙනවා. ඔය මොක නැතත් මගේ ගෑණිට හිත පිරෙන්න ආදරේ කරන්න මට පුලුවන් වෙලා තියෙනවා. ඒ හැම එකක්ම සාර්ථක මට්ටමට ගැනෙන්නේ මට අනුව. මට මං ගැන හිතිච්ච විදිහ. ඒක සමහරවිට ඕනවට වඩා වැඩි වෙන්නත් පුලුවන් නැත්තං ඕනවට වඩා අඩු වෙන්නත් පුලුවන්.

ආදරේ..., මම ආදරේ කියන හැඟීමට හුඟක් අසාධාරණකං, වැරදි කරපු එකෙක් වෙන්න පුළුවන්. ඒත් මං අද වෙද්දි ඒක තේරුම් අරගෙන ඒකට අනුව හැඩගැහිලා තියෙන එක ගැන  මට අමු සතුටක් තියෙනවා. ඒ ආදරේ ඒ විදියට ගොඩනගන්න පුළුවන් උනෙත් ඒ ආදරේ අනිත් පාර්ශවකාරිය නිසාමයි කියන මතෙත් මම ඉන්නවා. ඒ ආදරේට අදට අවුරුදු එකහමාරක්. අද වෙනකොට හිතේ කොනකවත් කුහුලක් නැතුව මගේ ගෑනිට හිත පුරා ආදරෙයි කියලා කට පුරා කියන්න පුලුවන් වෙලා තියෙන එක සම්බන්ධයෙන් මට මං ගැන ලොකු සතුටක් තියෙනවා. මගේ සම්පූර්ණ නසරාණි අතීතය දැන දැනත් මට හිත පුරා ආදරේ කරන ගමන්ම, වැරදිම කරන්න පෙලඹෙන හිතත් වගේම කුණුහරුපම කියවෙන කටත් ඉවසගෙන ඉන්න උඹට ලොකු හයියක් තිබ්බ විත්තිය සහ තියෙන විත්තිය මම දන්නවා. මම උපන්න දවස වෙච්ච අදට විතරක් නැතුව හැමදාටමත් උඹේ ආදරෙත්, උඹේ හිනාවත්, උඹේ ආශිර්වාදෙත් තුනම මගෙත් එක්ක කියලා මම දන්නවා.

මම කලින් වතාවේ මගේ උපන්දිනේට ලිව්වා කවි ටිකක්. ඒවයේ තිබ්බ දේවල් අද වෙනකොටත් ඒ විදියටම නිසා මට ලොකු සතුටක් තියෙනවා. යාළුවෝ..., යාළුකං ඇති වෙච්cඅ විදි ගොඩක්. ගෙවල් පැත්තේ, ඉස්කෝලේ, උසස් අධ්‍යාපනේ කියන මගුල කරපු තැන වගේම අන්තර්ජාලෙත් ඒකට උදව් උනා. ඒ වගේම නෑදෑ පරපුරේ මගේ වයස් මට්ටමේ අංකුරත් සහෝදරකමකට එහා ගිය යාළුකමකින් මගෙත් එක්ක හිටියා. උඹලට බොහොම පිං එදා ඉඳන් අද වෙනකං මට හොඳ යාළුවෙකුට වගේ සලකන එකට. මගේ යාළු මිත්‍රයෝ ගොඩේ හැකියාවෙන් අග තැම්පත් වෙච්ච වගේම වයසින් අත්දැකීම් වලිනුත් ගොඩක් ඉස්සරහින් හිටපු මිනිස්සු හිටියා. ඒ දීපු උපදෙස්, ගුරුහරුකං වගේ ප්‍රශංසාත් මම අදටත් පටා ආසාවෙන් මතක් කරනවා. ඒ හැමදේකටම උඹලට බොහොම ස්තූතියි නොකියන්නේ මම උඹලගේ යාළුවෙක් නිසා.

මගේ අම්මට තාත්ත්ට වගේම උඩ සඳහන් කරපු උඹලා හැමෝටම පිං මගේ වැටීම් වලදි වගේම නැගිටීම් වලදිත් මගේ ලඟින් හිටියට. මේ හිටපු නිදහස් කාලේ බොහෝවිට හෙටින් පටන් ගන්න මාසෙන් පස්සේ ඉවරයක් වෙන්නත් පුළුවන්. ඒ සම්බන්ධයෙනුත් මට සතුටුයි. උඹලට සදා ජය!

ආදරය ගුල්ගත වීම

ඔබත් කොටුව ඇතුලෙද?

සංස්කෘතිය, සදාචාරය, සභ්‍යත්වය, සම්මතය තුල ඔබ හැසිරෙන්නේද? ආදරය කරන්නේද? ඒ තුල ඔබ සුවයෙන් සිටීද? විවේක ගනීද? මේ ලෑලි සතරෙන් බැඳි රාමුව, ඒ මැද පිහිටි ඔබේ ජීවිත රූපයට නිදහසක් දේද? සංස්කෘතිය අනුව විවාහයට පෙර නිවසින් අනුනොදැන ඔබත් ඇයත් උද්‍යානයකින් එළියට ඒම ඇස් කීයකට රැවීමට බලකරයිද? කොල්ලුපිටියේ වීදි ලාම්පු එළි මැද ඔබත් ඇයත් දහසකුත් බිසී ජීවිත අතර නිදහස්ව වෙසෙන කල, ඒ බිසී වූ සදාචාරවාදියෝ සියළු වැඩ නවතා ඔබ දෙස අවඥ්ඥාවෙන් නොබලන්නේද? ඔබේ පෙම්වතිය හැඩවූ දෙදන තෙක් කොට කලිසමට සහ අත් කැපූ ටී ෂටයට සභ්‍යත්වය විසින් ගල් නොගසයිද? අවසානයේ, සම්මතය සුදු රෙද්දේ ලේ වූ කල ඔබේ අම්මා ඔබේ බිරිඳට අනුකම්පා කරයිද?

Posh ද? [ආදරේ]

ඔබත් ඇයත් posh ජෝඩුවක්ද? ඔබට Billabong ටී ෂටයක්, Arugambay සෙරෙප්පු කුට්ටමක්, හිරට මැසූ ලොකු චෙක් ෂෝටක්, early 70's designer made සඟා කුට්ටමක් තිබේද? ඔබ ඇයට ආදරය ප්‍රකාශ කලේ Cinnamon Lakeside හිදීද? ඔබ ඇයට Mondy වෙතින් Pencil-cut වස්තරයක් ගෙනදුන්නේද? ඔබත් ඇයත් පැලමුවරට ඇස ගැටුනේ Uniform පාටියකදීද? ඔබත් ඇයත් ගාලුමුවදොර කාලතුවක්කු යට සෙවන සොයන ජෝඩු දෙස අවඥ්ඥාවෙන් බැලුවාද? කවරය පොෂ් ඇතුල පුස් වීම ගැන ඔබට ආඩම්බරයක් මිස ලැජ්ජාවක් නැතිද? පොෂ් ආදරයක හිමිකරුවෙකු වීමට ඉහත සුදුසුකම් ඔබට තිබේද?

හැංගීම

ඔබත් ඇයත් සැඟව සිටීද ලෝකයෙන්, ඔබත් ඇයත් එක්ව තනන්නට යන ලෝකය සුනුවිසුනු කරන්නට බලා සිටින; ඉරිසියාකාර ඥාතියාගෙන්? කනවැන්දුම් අසල්වැසියාගෙන්? ආදරය නොවිඳි මිතුරාගෙන්? අතට අසු වන සොඳුරු වදන් පිරි ලියුම් වලට බියෙන් ඔබ ඉලෙක්ට්‍රොනික සිංග්‍රීසියෙන් ඇය හා ආදරය කරයිද? ඔලුවටත් ඉහල ලැජ්ජාව, සයිවර් කඩයක් දිවා ආහාරයක් සඳහා ඔබව වලකයි ද? කෙදිනක හෝ ඔබ දිනිය යුතු ආදරය.. අග්‍රඵලයට පැමිණිය යුතු ආදරය.. බලා සිටී යැයි සැක සිතන මිනිස් පිරිසක් නිසා ඔබ මුදල්, කාලය වැය කරමින් කැප්සියුල් ගත කර ඇත්ද? 

ගර්භිතයිද?

ඔබත්.. උදයට හමුවන, එක්ව ආහාර ගෙන, බොක්ස් එකක් තුල පොරබදා, කේඑෆ්සී යෙන් හිත් පුරවන්, උම්මා එක දී ඇමතුම නවතන, එසේ නැතිදා රන්ඩු කරන ජෝඩුවක්ද? එක්වී පවුලක් ලෙස යහපත් දරුවන් සාදා, සතුටින් වැඩඵල කොට, සතුටින් උපයා, සතුටින් මියයන්නට පෙරුම් පුරන්නේ නම් ලෝකයා හමුවේ නොවෙනස් විය යුතුය. අවශ්‍ය වන්නේ විශ්වාසය හමුවේ ඔබ දිනාගත් ඔබේ ආදරය, අධ්‍යාපනය, විවාහය, රැකියා, දරුවන් යන මං සලඛුනු ඔස්සේ ඉදිරියට ගෙන යාමයි. ආදරයම ආදරයෙන් ඉදිරයට යාමය. ලොවක සිත් සනසා තබන්නට, ඔබ ඔබේ ආදරය පුද කලේද? විමසන්න.

ආටා අජේ

හේ අජිත් විය. මුල් කාලයේ පටන් අජියා වුවද, වසර පහක පමණ සිට අජේ බවට පත් වූයේ ඔහු ධාවනය කර ඉපැයූ තුන් රෝද රියේ ඇතුලත පසුපස අජේ දේව්ගන් ගේ රුවෙන් හැඩව තිබීමයි. ස්ටෑන්ඩ් එකේ සීඩී ප්ලේයරයක් තිබූ එකම රිය මෙය වූ අතර, ඒ සඳහා ඔහුට කදිම හේතුවක්ද විය.

"සින්දුවක් නැතුව වීල් එකක් පදින එක එපාම කරපු වැඩක් මල්ලී. එහෙම උනත් දැන් ඉන්න උන්ගේ කුණු සින්දු අහනවට වඩා හොඳයි කන්න හොයලා දෙන වීල් එකට පොල්ලකින් ගහන එක. ඒ නිසාම තමයි මේ සින්දු ටිකක් සෙට් කරගෙන, ඒ ටිකම අහ අහා යන්නේ.."

ආටා අජේ. . . ඕනම කෙනෙකුට හිනාවක් දාලා වීල් එකට නග්ගගත්තු බස්සපු හිත හොඳ මිනිහෙක්. සමාජ භාෂාවෙන් ත්‍රීවීල් කාරයෙක්. කොයිවෙලෙත් සින්දු ඇහිච්ච ත්‍රීවීලරයක අයිතිකාරයෙක්.

"මන්දා මල්ලී මේවා උඹලා ඕනතරම් අහලා ඇති. මහ ඒකාකාර කතා. එච්චර ගැලපෙන ගෑනියෙක්ව අතෑරලා දාන්න උනේ අම්මලාගේ විරෝදෙට. මං ඒ මිනිස්සුන්ගේ පුතා උනාට මං එපැයි මල්ලී මගේ අනාගතේ හදාගන්න. ඊටපස්සේ කසාදෙනුත් විඳෝපුවා මතක් වෙද්දී තමයි, මිනියක් දෙකක් මැරිලා හරි මගේ ගෑනිව මගේම කරගන්න තිබ්බනං කියලා හිතෙන්නේ. මම කියන්නේ නෑ දෙමව්පියෝ වැරදියි කියලා. ඒත් මට හරියි කියලා දන්න දෙයක් ඒගොල්ලෝ නිසා වෙනස් කරා. ඒකට මම තාම විඳෝනවා."

බැඳි මාසිත් නුඹ ලඟ ඇති වෙයි දෙවෙලේ

පණ ගිය මුත් නොහරිමි නුඹ වෙත ආලේ..

***************

ඒකනං මහ නරුම අතීතයක්! මං ඒ දවස් වල වීල් කුලියට දිවෙව්වා.කසාද ගෑනි මගේම වීල් එකක් එලවපු එකෙක් එක්ක ඒ වීල් එකෙන්ම පැනලා ගියා. හැබැයි ගෑනි අමාරු කාරි. ඌට ලේසි වෙන එකක් නැහැ. හැබැයි අරූ හොඳ උත්සහවන්ත කොල්ලා. මොනව උනත් ඒකි ඌත් එක්ක හොඳින් ඉන්නවනං ඇති. ඒ ඒ දේවල් වලින් අපි ඒ ඒ පාඩං ඉගෙනගන්න ඕන මල්ලී. ආදරේ එහෙමයි දේවල් කැපකරන්න වෙනවා. ඔය ඔක්කොම තියෙන්නේ ආදරේ හින්දා. නැති දාට විඳව විඳව ඉන්නවට වඩා යන එක හොඳයි. කොයි මිනිහද ගෑනිද කැමති මල්ලි රන්ඩු වෙවී ඉන්න. ඉන්න තැනක දෙමහල්ලෝ හොඳින් ඉන්නනවනං ඇති.

කුඩේ යටින් ඔබ යන කල එපා තනිය දැනෙන්න

***************

ඔය සිද්ධි වෙලා මුල් කාලේ මම බිව්වා මල්ලී බිවිල්ලක්. . . දිවේ රහ නැතිවෙනකංම. ඒ බීපු බීමටද මන්දා බීමත් එපා උනා. කොයිවෙලෙත් වෙරි වෙලා හිටියේ. හප්පා. . . ඒ තරං ගොන් වැඩක් මගේ ජීවිතේ මම කවදාවත් කරලා නැතුව ඇති. බිව්වට කමක් නෑ මල්ලී... අනුන්ට කරදරයක් නිවෙන්න, මත් ගතිය තියෙන්න බිව්වම ඇතිනේ. අනික ප්‍රශ්න වලට බොනවා කියන එක මහ මෝඩ වැඩක්. වෙරි හිඳෙද්දි ප්‍රශ්නේ එහෙමමයි. සමහරවිට ප්‍රශ්නේ තවත් ලොකු වෙලා. ඒක තේරෙන්නත් ප්‍රශ්නෙකදි බීලම බලන්න ඕන.. මල්ලි ප්‍රශ්න වලට බීලා නැද්ද?

මීවිතකින් ගත උණුසුම් වූවද... සිත උණුසුම් වේදෝ..

***************

මම බීම නවත්තලම දැම්මා මල්ලී. එක නැවැත්තුවත් එක්ක හුඟක් සල්ලි ඉතුරුවක් උනා. තනි මම හින්දා එහෙමට හම්බුකරන්න ඕනෙත් නෑ. අපි මැරෙන මිනිස්සුනේ. මම දැන් දවල් දෙකෙන් පස්සේ ස්ටෑන්ඩ් එකේ නෑ. උදේ හයර් ටික ගියා; දවල්ට බත් පැකට් පහක් අරං, හතරක් අර කුරුඳුවත්ත පාර මුල ගාමන්ට් එක ගාව ඉන්න පොඩි කොල්ලෝ හතර දෙනාට දීලා අනික අරං ගිහින් කාලා නිදාගන්නවා. පව් මල්ලි උන්! මටත් දරුවෝ නැති එකේ උන්ටවත්.. හ්ම්ම්ම්... උන් හරි අසරණ වෙලා ඉන්නේ මල්ලි.. අම්මෙක් අප්පෙකුත් නැහැනේ.

පයිප්පයේ දුඹුරු වතුර බෙලෙක් පිඟානේ පුරවා...

මුවින් උරාබොන්නෝ සෝපාකලා...

***************

"ඉතින් දැන් කසාදයක් ආපහු කරගත්තොත් හොඳ නැද්ද ලොකු අයියෙ?"

හ්ම්ම්.. මම නිදහස් මිනිහෙක් මල්ලී. මට දැණ් කිසිම බරක් නෑ. මට ඕනෙ වෙනකං හයර් යනවා. ඕනනැත්තං නවත්තනවා. ඒත් ගෑනියෙක් ගත්තොත් ඔය ජීවිතේ ලේසි නෑ. කන්න අඳින්න, ළමයින්ට කන්න අඳින්න.. එහෙම උනොත් තව ලොකු ගේකුත් ගන්න වෙනවා. අනික ඕන කාලෙදි නොහිටපු ගෑනු දැන් මොකටද මල්ලි. නිදිවදින්න හිතුනොත් ඕන තරං මඩං තියෙන එකේ, මම ඕක හිතින් අහක්කරං ඉන්නේ. මාත් හිත ඇතුලේ ඔය ආදරේ ගොඩක් හිරකරං ඉන්න මනුස්සයෙක් මල්ලී. මොකෙක්වත් තමුන්ගේ ලඟ නෑ.. තමුන්ට ආදරේ නෑ.. කියලා දැනෙනකොට එන වේදනාව සුළුපටු නැහැ. මම මේ දෙපැත්තටම හිරවෙලා.

අහසකි මගෙ හිස සියොතුන් හැසිරෙන

සැමරුම් මේ කුළු අතර නිරන්තර...

නිදහස ඇත කාටත් පිවිසෙන්නට

එන්න එපා එළිපත්තේ ආදරේ...

***************

අවසානයේ ජීවිතය පිලිබඳ නිශ්චිත නිගමනයක් නොමැතිව මා ත්‍රීවීල් ස්ටෑන්ඩ් එකෙන් පිටවන්නට සිතුවෙමි. ප්‍රතිවිරුද්ද දිශානති වලට අදින හේතු මත මිනිසුන් වල්මත්ව ඇත. නිශ්චිත පිළිතුරු නැත. වැරදි මග වැරදි ලෙසටත්, වැරදි මග හරි ලෙසටත්, හරි මග වැරදි ලෙසටත් නොගොස්, හරි මග හරි ලෙසට යන ක්‍රමය සොයාගත යුතුව ඇත. අජේ අයියාට හිස නමා මා නවතා තිබූ ත්‍රීවීලරයෙන් බැසීමි. සීඩී ප්ලේයරය වැඩ කරමින් තිබිණි.

මං මුලා වෙලා අඳුරේ මේ...

යන්නේ කොහේ දැන් අප සැමා...

ඇඩ්වටයිසින් සහ සාසනේ

හීන... හීන ඇති කරෝපු බළාපොරොත්තු මිනිස්සු ජීවත් කරවනවා. මිනිස්සු වැඩ නොකරන වෙලාවට දකින හීන වලින් වැඩ කරද්දි හිතට ජවයක් ගන්නවා. හීනය විසින් ඒ වැඩේ කරන්න ආසාවක් ඇති කරවනවා. ඒ නිසා හීනයේ බලෙන් හීනයම හැබෑවක් කරනවා. ඒ කියන්නේ හීනයෙන් හීනය මරනවා. ඒ මරනවා කියන එක සමහරුන්ට ජයගන්නවා කියන්නත් පුලුවන්. මෙගේ හීන... මටත් තියෙනවා හීන. පරන හීන අලුත් හීන වලින් රිප්ලේස් වෙනවා. මගේ සැබෑ කරගත යුතු හීන බොහෝමයක් පේන්නේ දවල්ට. මට රෑට පේන හීන සැබෑ නොවෙනවා වගේම ඒවා හරි විකාරයි. දවල් දකින හීන. . . රස විඳින්න පුලුවන් නිෂ්පාදකටම විතරයි. ඒත් රෑට දකින හීන. . .

ෂුහ් මම ටයි එකක් දාගෙන හිටියේ. නවම් මාවතේ ඇවිදින ගමන්. ලැප්ටොප් එක බෑග් එකෙන් දකුණු උරිස්සේ එල්ලී එල්ලී තිබුනා. සමහරවිට මම රස්සාවකට යන්නැති. පාර අයිනේ, සාරි පොට පළල අඩුවට ඇඳපු දෙපැත්තෙන් දෙකම පැනපු අක්කලා දෙන්නෙක් හිටියා. ඒගොල්ලෝ මට අතින් කතා කරා. වටපිට කැමරා එහෙමත් අටවගෙන හිටියා. එක්කෙනෙක් මගෙං නම ගම විස්තර අහනකං අනිත් කෙනා මගේ ඇස් වැහෙන්න රෙදි පටියක් බැන්දා. මම ඇයි කියලා ඇහුවත් මොකුත් කිව්වේ නෑ. එකපාරටම මාව වැව අයිනේ යකඩ කෑල්ලකට හේත්තු කරා. මං හීතන්නේ ලන්දේසි නැංගුරමකට. ඊට පස්සේ මට දැනුනේ මාර සනීපයක්. පාවෙලා යනවා වගේ. ඒ අක්කා මිනිත්තු දහයක් විතර ඒක කරලා මගේ ඇස් දෙක බැඳපු පටිය ලිහුවා. වැව අයිනේ ආරක්ෂාවට  හිටපු නේවි එකෙත්, ආමි එකෙත් කට්ටියගේ මූණු ඉරිසියාවෙන් දිලිසුනා. මම ඉක්මනට සිප් එක වහගත්තා. ඔන්න කැමරා මගේ ලඟට ලං උනා. දැන් එතන හිටපු අක්කා කට වටේ පිහිදම දම මගෙන් ප්‍රශ්න අහනවා. 

අක්කා: මල්ලි ඔයාට ඒ සනීපේ දැනුනේ මොන බිස්කට් කාපු කටකින්ද?

මම හිතුවා. හිතුවා. ඒ දේ කරද්දි මට දැනිච්ච ලිස්සලා යන ගතිය වෙන බිස්කට් එහෙකට තියෙන්න විදියක් නෑ.

මම: නියත වශයෙන්ම පොංචි සුපර් ක්‍රීම් ක්‍රැකර්. සුපර් කියන්නේ ඉතින් නිකන් නෙමෙයිනේ.

ඒ හීනං මම ඇහැරුනා. මම හීනෙන් හිතට ගත්තු එකම දේ උනේ පොංචි ක්‍රීම් ක්‍රැකර් හොඳ ඇඳ උඩදි කන්න දෙන්න විතරයි කියලා.

ෂහ් මම හිටියේ කැමරා ගොඩක් මැද්දේ කලු පාට සෝෆා එහෙක වාඩි වෙලා. එහා පැත්තේ සුදු පාට සෝෆා එහෙක වාඩි වෙලා හිටියේ හෙන ප්‍රසිද්ධ හාමුදුරුනමක්. ස්ක්‍රිප්ට් රයිටර් ලියපු ප්‍රශ්න වැල ප්‍රොඩියුසර් මගේ අතට ගෙනත් දුන්නා. මේ එතන ඉඳලා සංවාදේ.

මා: සුබ උදෑසනක් වේවා හාමුදුරුවනේ.

උන්නාංසේ: එසේම වේවා!

හුටා මොනාද මේ ස්ක්‍රිප්ට් එක ලියපු එකා ලියලා තියෙන්නේ. . .

මා: මේ ලඟදි නිකුත් උනු ඔබ වහන්සේගේ ඇල්බම් එක ගැන සඳහනක් කලොත්..

උන්නාංසේ: ඔව් ඒක වෙනස්ම ආරක එකක්. ඒ වෙනස අත්විඳින්න. එය කොයිබ්‍රේෂන්ස් ආයතනයෙන් සහ හොරානා ආයතනයෙන් මිලට ගන්න පුලුවන්. ඒ වගේම සීඩී එකත් කැසට් පටයත් මිලට ගත්තොත් මාගේ වර්ණ පෝස්ටරයකුත් නොමිලේ.

මා: එයට දායක් වූ පිරිස ගැන සඳහනක් කලොත් හාමුදුරුවනේ.

උන්නාංසේ: ඔව් ඒකේ ෆීචර් කලා අපේ පොඩි නම සහ ලඟ පන්සලේ හාමුදුරු දෙනමක්.

මා: ඔබවහන්සේ එහි අන්තර්ගතය ගැන සඳහනක් කලොත්..

උන්නාංසේ: ඔව් මම ඒක කරේ පොඩ්ඩක් හයි බීට් එකකට. කවි බණ වලින් එහාට ගිය දෙයක්. බයිලා ටයිප් එකට යනකොටනේ බණ උනත් මිනිස්සුන්ට වැදෙන්නේ මහත්තයෝ.

මා: එතකොට ඔබ වහන්සේගේ ඉදිරි කටයුතු..

උන්නාංසේ: ඔව් මගේ අලුත්ම "බුරුම වන්දනා චාරිකා" ඩොකියුමන්ට්‍රි වීඩියෝ එක මේ දවස් වල සැකසෙමින් පවතිනවා. ඒ වගේම ජාතික ලයිස්තුව පිලිබඳ සිහිනයකුත් නැතුවම නොවෙයි.

පිලිතුරෙන් මා තිගැස්සී ඇහැරුනු අතර සිහිනෙන්වත් ඌට, උන්නාංසේ යනුවෙන්  ඇමතීම ගැන දුක් විය.

විශේෂ ස්තූතිය: ආපහුවත් මේ වගේ ගොන් ඇඩ් මේක දකින එකෙක්වත් නොහදන්න ඕක ලියපන් කියපු නොදරුවාට සහ චීවර හොරුන්ට කෙලවපන් කියපු ලිෂාන්ට.

විකෘති

හ්ම්හ්හ්. . . වසත් කාලය මනරම්ව ගත කල අතර, කරුම ගෙවීමට කාලය පැමිණ ඇත. "නිදියහන කැලඹෙයි" නොබැලුව මුත් මනස දැඩි ලෙස කැලඹී ඇත. එයද බැලීමට නොහැකි වූයේ ගමේ හෝල් එකට චිත්‍රපටය නොපැමිනි නිසාවෙනි. ඇස් වහගෙන ගැරඬින් මෙන් වෙලී සිටීමක් උදෙසා A/C හෝල් වලට නොගෙවන්නට අප දෙදෙනාගේ දැඩි එකඟතාවයක් ඇත. දෙහිවලට පමණක් සත්තු වත්තක් තිබීම ගැන අප උරණ වූ අතර, කෞතුක භාන්ඩ එක බිල්ඩිමකට කොටු නොකොට කොළඹ අවට තැන් තුනක පමණ තිබුනානම් මේ ඒකාකාරී බවෙන් මිදීමට අපට හැකිව තිබිනි. රුපියල් පනහක මුලු වියදමට කෞතුකාගාරය අපට පාරාදීසයකි. සතියේ දිනවල සෙනගද නැත. පාක්. . . හෙහ්. . . ගස් අප එනු දුටු විට විළියෙන් ඇඹරෙයි. සිකුරිටි අන්කල් අයිඩෙන්ටිය නොබලයි. මේසයක් පුටුවක් නැති ප්‍රධාන කාර්‍යාලය තුල  මූන කට පූට්ටු වූ ජෝඩු අවමය දොලහක්වත් ඇත. පාක් එකට එන සුද්දන් සිතනවා විය යුත්තේ "ගෲප් සෙක්ස්" කියා විය යුතුය. හිස් වන බංකුවකට පොරකෑමට ඉඩක් ලැබෙන තෙක් ඇයත් මමත් ගස් මුල් රත් කරමු. අනන්ත අප්‍රමාන මිතුරන් හමුවෙති;

• මේ මෙයාට.. පොඩ්ඩක් පාඩං කරන්න බං!
• දන්නැද්ද මුචා! අද නිවාඩු දවසනේ බං..
• අද පංසල් යන්න කියලා බං. වෙලා වැඩියි; ඒකයි මේ පැත්තේ..

උන් මං අහන්නත් කලින් මෙයාකාර බොරු කියනතර, උන්ගේ ගෑනු විළියෙන් ඇඹරේ. දෙයියනේ අපිත් ඇතුලට එන්නේ පාඩං කිරීමේ සුපසන් සිතින් වුවද, අනිත් උන්ගේ "පාඩං නකෝ" දුටු විගස අපේ පාඩමට බාලගිරි ගසයි.

ගෝල්ෆේස්, එකම අවුල  ඉර අව්වම පමණය. මූදු හුලං ප්‍රතිරෝදය කපාගෙන යන්න දඟලන ෆිට්නස් කපුටන්ට කෝචොක් එකට හිනාවෙන අප; මුහුදු රැලි ගල් වල වැද ඉහල නගින තෙක් කැමරා මානගෙන සිටිමු. තොල් වලට විවේකයක් ලද ඇසිල්ලේ අනිත් ජෝඩු "මුන්ට පිස්සු දැ"යි ඔලුව හරව හරවා බලති. හුණුපිටියේ වැව මැද හට් එකේ අව්වට අමතර කපුටු අවුලක්ද ඇත. සැවොම පොරකන කොට්ටම්බා ගස් හෙවනේ බංකුව පමණක් සුව ගෙනදේ. දිනෙක නවලෝක පෙට්ටි කඩෙන් සමෝසා ප්ලේන්ටී පහසින් සැනහෙන අප, දිනෙක ස්ටාර් ඩෝග්ස් හොට් ඩෝග්ස් කා රූට්ස් හී ජූස් බොති. වෙනස හරියටම රුපියල් හත්සියයකි. ඒ අප දෙදෙන සති ගණන් තිස්සේ වේල් මගහැර ඉතිරි කල මුදල්ය.  The Cafe 5th හී ළමාතැනී හඩු ඇඳුම් ඇඳ, රබර් සෙරෙප්පු ජෝඩු දමං එන ජෝඩුව දෙසට හෙලන්නේ ජුගුප්සාජනක බැලුම්ය. එහා වැටේ වන "රහීමා" හී කලු කොට වේටර් බුවා බිත්තර රොටි දෙකක්, පරාටා හතරක් සහ මස් හොද්දක බිලක් දාන ජෝඩුවට දක්වන සුහදශීලී සිනහව ඉදිරියේ Cafe 5th ළමාතැනී නිරුවත් වෙයි.

ආදර සිතුවිලි දෝර ගලවන අතරම සාද වෙනුවෙන්ද කලක් වෙන්කල යුතුව තිබුනි. පාසල් කල පටන් සෙට් වන මිතුරන් හත්දෙනා, සෙට් වීම් සෙට් එක, ඉස්කෝලේ සෙට් එක, මොරටුව එක්සත් බේබදු ළමා සමාජය, සයිබර් අවුරුදු උත්සව සංවිධායක කමිටුව, "නිකං ඉන්න බැරි මෝඩයෝ" හී පලමු බැචේ සෙට් එක, දෙවන බැචේ සෙට් එක, මම නොකරන ඩිග්‍රි බැචේ සෙට් එක, පාර්ලිමේන්තුවේ පියාගේ මිතුරු කැල සහ නෑදෑයෝ යනාදී නොයෙකුත් පාර්ශව අතර හමුවීම් සඳහා කාලය වෙන්කල යුතුව ඇත. බේරුවල, පානදුර, මොරටුව, ගල්කිස්ස, දෙහිවල, වැල්ලවත්ත යනාදී බීච් වලද, ඇට්ලාන්ටික්, ලෝටස් ලීෆ්, ඇක් ඔපල්, වයිට් හෝස්, ඩාන්ස්කෝ මෙන්ම කුරණ, වත්තල, මීගමු ප්‍රදේශ වල අවන්හල්ද, තවද අමතක නොකරම බැරි වාද්දුව සෙට් වීම් මූලස්ථානයටද යාම් ඊම් නිතර සිදු වුනි.

අවසානයේ කරපු ලව්, කාපු කෑම, බීපු බීම මෙන්ම ඇවිද්ද මතකයන් දෙකොණින් යාමට වැඩ සිද්ද වී ඇත. සියලු නෝට් ෆොටෝ කොපිය. නිබන්ධන වල ඇති ඉංග්‍රීසි හෝඩිය පමණක් තේරුම් යයි. මෙතුවක් ලියූ විභාග තරමක් ශේප් අතර ඉදිරිය අති භයංකරය. භයට වාක්‍ය අවසන්ය. ඉතිරිව ඇත්තේ කවි පද හතරකි.

ප්‍රොජෙක්ට් සබ්මිට්ය, දත කාගෙන කර    නා
විශයන් භයංකර, තඩි ගිරවුන් දම             නා
ක්ලාස් කැලේ, මෙඩලය පමණක් ගන්     නා
කිසිඳු හතුරෙකුට, මෙ'විපතක් නොවෙ     නා

"විකෘති" හී ප්‍රසිද්ධ ගීයකි.

විභාගේ තමයි අපේ අභාගේ

බිසී වීමම . . .

කොයියෝගේ මිනිත්තු එකොලහ අවසන් අඩියට පැමිණ  ඇත. කොට්ටය ඇඳ විට්ටමෙන් උස්ව තබාගෙන අවසන් පිටු දෙකද කියවා හමාර කලෙමි. වෙනදා පුරුදු පරිදි පොත පසෙක තබා සරම ලිහුවද; සිතක් නැත. එයට සිතක් නැත. ඒ පොත නිසාදැයි නොදනිමි. නමුදු මට ගැහැනුන් අප්‍රිය වී නැති බව පමණක් දනිමි. ලොවටම තිබූ එකම එළියද නිවා සිරුර ඇඳෙහි මුදා හලෙමි. හොඳ හුස්ම උගුරු තුනක් නහයෙන් ගිලගත් පසු සිරුර තුල වූ සියලු ජීවී අංශු ඇඳට ලම්බකව සිරුරේ අඩියට වැටෙනු දැණිනි. ඒ ආතල් එක තුල මම බිසී වීමි. එම මොහොත තුල දුරකතනය නාද වීම මට කරදරයකි. දොරට තට්ටු වීම වදයකි. විදුලි විසංදිය මල වදයකි. පැහැදිලි කලහොත් අනෙක් පසට හැරීමටත් නොහැකි තරමට ඒ ආතල් එක තුල මා බිසී වී ඇත.

පසු දින ඉරිදාවකි මා උදෑසන ඇහැරී ඇත. පාන්දර වැඩි බවක් නොදැනීමම දවසට සුබ ලකුණකි. සුපුරුදු ක්‍රියාව ලෙස කැමරාව සුවෙන්දැයි බැලීමි. අතට ගෙන සකසා එහි සුවඳ බැලීමි. පෙර දින වූ සුවඳම එහි ඉතිරිය. මිදුලේ ගහක් කොලක් නෑරම මතකයට ඇල්ලුවෙමි. කාලය ගෙවීම සහ ලෝකය කැරකීම හේතු ගෙන  සෑම රූපයක්ම අනිකට වෙනස්ය. රූපයකට රූපයක් වෙනස් වීමට තවත් උප හේතුද බලපායි. අත් වෙව්ලීම, සුළඟ සහ සෙවනැලි පවා රූපයකට රූපයක් සම නොවීමට උඩ ගෙඩි දෙයි.

[මේ එක් තත්පරයක් තුල ගත් ඡායාරූප හතරකි(4fps).]

රූපගත භාවනාවක් මා ගිලී ඇත. විටෙක ISO සකසයි. විටෙක ෂටර වේගය බෙහෙවින් අඩු කරයි. කැමරාව තුල විකාර රූප චිත්‍රණය කරයි. එළිමහනක කැමරා භාවනාවක බිසී වී සිටින මට වැස්ස දේව ශාපයකි. තේකක් ගෙන ඉදිරියට එන අම්මා, කැමරාවක් තුල රාජ්‍යයක් තනා සිටින මට පහර එල්ල කරන පරදේසක්ක්කාරයෙකි.

පරිසරයෙන් මුදාහරින දැඩි සීතල හේතුවෙන් රස්නයක දැඩි අවශ්‍යතාවක් නැගින. සිතද ගතද ඉල්ලන්නේ ඇයයි. එහෙත් ඈ දැකීම අපහසුය. රුපියල් විසිපහක දුර ගෙවා යා යුතුය. මා පියන්ද රැකවල්ලා සිටී. සිත් කොනට අනියමී තට්ටු කරන්නට විය. දින දෙකකට පෙර හිතමිතුරු සෙට්වීමක අවශේෂයක් පොත් රාක්කය පිටුපස හිඳ බැලුම් හෙලන්නට විය.

කඩෙන් වැඩමවූ ස්ප්‍රයිට් බාගයක් සමග එකමුතුවූ තවත් ජාති කිහිපයක් මා බිසී කරමින් ඇත. ගිටාර් බඳට වදින තට්ටුවෙන් නැගෙන සිහින් තාලයක් සමග සිරුරද මනසද එක්තැන් කොට සමරන මහා නිදහසට මා වහල් වී සිටිමි. ඇගේ දෙ අතට මැදිව ඇගේ හෘද සඵන්දනය විඳීමේ ආහ්ලාදය මනසේ රූපගත වෙමින් ඇත. මෙකල බාධා නොවිය යුතුයැ. මෙකල බාධා නොකල යුතුයැ. කියවා ඇති ලෙස විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකය. ඉන්ද්‍රජාලයේ ගිලී ඇති විට කූද්දනු ලැබීම කුපිත කරවයි. මා බිසී වීමට විධි සොයමින් ඇත.

ආදරය සුන්දර වරදක් නොවේ. එය ආශ්වාදනීයය. හේ අත්දැකීම් ගෙන එයි. පෝෂණය කරයි. සතුට දැන්වීමේ උපරිමය මවයි. වැටීම් බිඳීම් පාඩම් කියා දෙයි. ආදරයේ මුල් පාඩම් ජීවිතයේ ඉදිරිය තනයි. ආදරය විඳවිය යුතු නොහේ. ආදරයේ චැප්ටරයන් තුල එකිනෙකට වෙනස් සිහිවටන ඉතිරි කරයි. නාම පද, ක්‍රියාපද, විශේෂණ පද බොහෝමයකි. මා ආදරය නැති කල එය හඹා යයි. ආදරය මත ඇති ගැලපීම් සොයා ඒ සඳහා ජීවත් වෙයි. ආදරයේ සොඳුරුතම අවධියක් මා ගෙවමින් හිඳිමි. ඈ මැණික් සොයයි. විටෙක උණ බලයි. නොයෙකුත් සුරතල් වීම් මැද අප එකිනෙකා කෙරෙහි හැඳිනිමින් සිටිමු. ආදරය තුල අනාගතය, රතිය සහ සමාජය; සකසමින්, පාලනය කරමින් සහ හැඳිනගනිමින් සිටිමු. ඈ හා එක්ව ගොඩනගන ආලය තුල මා බිසී වී ඇත. කෝපය උලුප්පන ඕපාදූප කටවල් මැද අප අපේ ආලයේ කාර්‍යබහුලය. බාධා නොකරනු මැන.

ගීතය. එය රුධිරගතව ඇත. සිතට එකඟ අදහසකට රිද්මය දෙන කනට මිහිරි නද මට අතිශය ගීතවත්ය. විරහවද රසයකි. පෙර කිවූ පරිදි අත්දැකීමකි. ගීත, අත්දැකීම් අවුස්සයි. නෙත් අයවයි. තොල් වියලි කරයි.

• උණුහුම මත හෙමිහිට අඩි තිය තිය.. තාලෙට ඇවිදින්නේ ඔබ කොහොමද..
• පෙනෙයි සඳේ සේයා සඳ පායා.. හද අරං ගියා මගේ රත්තරං මායා..
• රතු හැට්ටේ පළල් මදි දෙතන පෙනෙන්නට.. තිසරුන් ආසයි මුහුන බලන්නට..

මේ සිරිලක වෙනස් තාලවලට, වෙනස් කාණ්ඩ ඔස්සේ එකම වස්තුවක් පිලිබඳ තෙවිදියකට නොහොත් රාමු තුනකින් ගැයෙන ගී තුනකි. ඔබට මේ මත බිසී විය නොහැකිද?

බිසී වීමෙහි අග්‍රඵලය මුදල් හෝ දහදියම නොවේ. . .

ඒ මාගේ මතයම පමණකි. වෙනස් අදහස් ඇත්නම් දක්වන්න. ජය!